نگاهی به حدیث منزلت صفحه 45

«وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلی بِبَعْضٍ فِی کِتابِ اللّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُهاجِرِینَ». (1)

و در کتاب خدا؛ ارحام و خویشاوندان از مؤمنان و مهاجران به یکدیگر سزاوارترند.

این ویژگی های سه گانه - یعنی ایمان، هجرت و خویشاوندی - بر هیچ کسی جز حضرت علی علیه السلام قابل انطباق نیست. بنا بر این روشن می شود که خویشاوندی نزدیک یک پایه از پایه های استوار خلافت و ولایت پس از رسول خدا صلی اللّه علیه و آله است.

فخر رازی در تفسیر این آیه به نقل استدلال محمّد بن عبد اللَّه بن حسن مثنّی فرزند امام حسن مجتبی علیه السلام - که مردی عالم، فاضل و آشنای به قرآن کریم بود - پرداخته و می نویسد: جناب محمّد، فرزند عبد اللَّه بن حسن مثنّی پسر امام حسن مجتبی علیه السلام ، در نامه ای که به منصور خلیفه عبّاسی نوشت به این آیه استدلال کرد.

منصور در پاسخ او نوشت: عبّاس به پیامبر از علی سزاوارتر است؛ زیرا عبّاس عموی پیامبر بوده و علی پسرعموی آن حضرت.

فخر رازی با این که از عبّاسیان نیست، اما این ادّعای عبّاسیان را پذیرفته است؛ ولی نه به خاطر دوستی با بنی العبّاس؛ بلکه به خاطر... .