مسند فاطمه بنت الحسین علیهما السلام صفحه 141

29 دعا به همسایگان

ابن مقبره ، عن محمّد بن عبد الله الحضرمی ، عن جندل بن والق عن محمّد بن عمر المازنیّ عن عباده الکلبی ، عن جعفر بن محمد (علیه السلام)عن ابیه عن علیّ بن الحسین عن فاطمه الصغری عن الحسین بن علی (علیهما السلام) عن اخیه الحسن بن علیّ بن ابیطالب (علیهم السلام) قال :

«رَأیْتُ اُمِّی فاطِمَهَ (علیها السلام) قامَتْ فِی مِحْرابِها لَیْلَهُ جُمُعَتها فَلَمْ تَزَلْ راکِعَهً وَساجِدَهً حَتَّی اتّضح عَمُودُ الصُّبْحِ وَسَمِعْتُها تَدْعُو لِلْمُؤْمِنِیْنَ وَالْمُؤْمِناتِ وَتُسَمِّیْهِمْ وَتُکْثِرُ الدُّعاءَ لَهُمْ وَلا تَدْعُو لِنَفْسِها بِشَیْء ، فَقُلْتُ لَها : یا اُمّاهُ لِمَ لا تَدْعِینَ لِنَفْسِکِ کَما تَدْعِینَ لِغَیْرِکِ فَقالَتْ : «یا بُنَیَّ ! الْجارَ ثُمَّ الدّارَ»(1).

فاطمه صغری بنت الحسین (علیه السلام) از پدرش وایشان از برادرش امام حسن (علیه السلام)نقل می کند که :

«مادرم فاطمه (علیها السلام) شب جمعه ای را تا به صبح مشغول عبادت بود و مردان و زنان مؤمن بسیاری را به اسم دعا می کرد ; به ایشان گفتم : مادر جان ! چرا برای خودتان دعا نمی کنید همانگونه که به دیگران دعا می کنید ؟

در جوابم فرمود : «پسرم ! نخست به فکر همسایه باید بود و سپس خانه وافراد خانواده» .

30 قرائت آیه الکرسی

قال عبد الله بن الحسن قالت امّی فاطمه بنت الحسین (علیهما السلام) :

پاورقی