مسند فاطمه بنت الحسین علیهما السلام صفحه 171

«سوگند به خدا ، من از این روی امرخلافت را به او واگذاشتم که یارانی نیافتم . اگر یارانی می یافتم شب وروز را در جنگ و جهاد با معاویه می گذرانیدم ، تا خدا خود میان من و او حکم فرماید» .

همچنین از بیانات آن حضرت است :

«اَیُّهَا النّاس ! اِنَّ مُعاوِیَهَ زَعَمَ اَنّی رَأیْتُهُ لِلْخِلافَهِ اَهْلاً ، وَلَمْ اَرَ نَفْسی لَها اَهْلاً ، وَکَذَبَ مُعاوِیَهَ . اَنَا اَوْلَی النّاسِ بِالنّاسِ ، فی کتابِ اللهِ وَعَلی لِسانِ نَبِیّ اللهِ ، فَاُقْسِمُ بِاللهِ لَوْ اَنَّ النّاسَ بایَعُونی وَاَطاعُونی وَنَصَرُونی لاََعْطَتْهُمْ السَّماءُ قَطْرَها ، وَالأرْضُ بَرَکَتَها ، وَلَما طَمِعْتَ فیها یا مُعاوِیَه...»(2).

«ای مردم ! معاویه چنان وانمود کرده است که من او را شایسته خلافت دانستهام ، نه خود را ، اما دروغ گفته است . من سزاوارترین همه مردمم به تصرف در امور و شؤون مردم ، به حکم کتاب خداست رسول خدا .

به خدا قسم ، اگر مردم با من بیعت میکردند و از من فرمان می بردند و مرا یاری میدادند ، آسمان و زمین برکات خود را بر آنان ارزانی می داشتند . وتو ای معاویه ، در خلافت طمع نمی کردی ...» .

معاویه پس از قرارداد صلح با امام حسن (علیه السلام) به وی گفت فضایل ما را بیان کن. امام حسن مجتبی (علیه السلام) این

خطبه را پس از حمد و ثنای خدا و درود بر رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) ایراد فرمود :

پاورقی