مسند فاطمه بنت الحسین علیهما السلام صفحه 176

(2) «وسائل الشیعه» ، شیخ حرّ عاملی ، ج10 ، ص329 .
(3) عبد الرزاق موسوی مقرم گوید : «لقد کانت نهضه الحسین الجزء الأخیر من العله التامه لاستحکام عروش الدّین حیث انّها فرقت بین دعوه الحقّ والباطل ومیزت احدی الفریقین عن الآخر حتی قیل : «انّ الاسلام بدؤه محمدی وبقاؤه حسینی» . «مقتل الحسین (علیه السلام)» ، ص97

امّا جهاد سنّت که جز با فرض انجام نگیرد ، جهاد با دشمن است که بر همه امّت فرض است که اگر ترک کنند امّت گرفتار عذاب شوند . و این جهاد بر امام سنّت است (پس این سنّت جهاد امام جز با فرض یعنی جهاد مردم سرنگیرد) و حدّش این است که امام با امّت بر سر دشمن هجوم بر دو با آنها بجنگد .

امّا جهاد سنّت محض ، هر رسم نیکی است که کسی از خود بگذارد و در پایه گذاری و اجرا و احیای آن بکوشد هر فعالیت و کوششی که در این راه انجام دهد ، افضل اعمال است ، چه این زنده کردن سنّت است . رسول اکرم (صلی الله علیه

وآله وسلم)فرماید :

«هر که سنّت و رسم نیکی بگذارد ، اجر آن سنّت و اجر هر که تا قیامت به آن رفتار کند ، از آن اوست ، بدون آنکه از اجر آنها کاسته گردد»(1).

غالب روایات حضرت فاطمه بنت الحسین (علیه السلام) از پدر بزرگوارش میباشد و گاهی از حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) اسماء بنت ابی بکر ، اسماء بنت عمیس ، عایشه ، زینب بنت أمیر المؤمنین (علیه السلام)وابن عباس نقل شده است .

پاورقی

(1) «تحف العقول» ، ص276و277 .