مسند فاطمه بنت الحسین علیهما السلام صفحه 41

«الارشاد» ، ص246 ، و نیز نگاه کنید : «الکامل فی التاریخ» ، ج4 ، ص86 «تاریخ الطبری» ، ج6 ، 265 ، «سیر أعلام النبلاء» ، ج3 ، ص204 ، «مقتل الحسین (علیه السلام)للخوارزمی» ، ج2 ، ص62 .

تجلیل از شاعر اهل بیت (علیهم السلام)

کُمیت بن زید أسدی (شهید به سال 126 ه ق) از لحاظ نسب به مضر بن نزار بن عدنان می پیوندد . وی از شاعران قرن اول و دهه های آغاز قرن دوم هجری است که در سال شهادت امام حسین (علیه السلام) دیده به جهان گشود.

ارتباط او با رهبری انقلاب ، امام سجاد ، امام باقر ، امام صادق (علیهم السلام) و همکاری مداوم او با انقلابیانی چون زید بن علی و فرزندش در سه جبهه سیاسی ،نظامی و ایدئولوژیکی ، زندگی اش را از حوصله یک حیات معمولی خارج کرده بود . به همین علت شبانگاهان ، دور از چشم دشمن ، در مدینه با امام بود ، و یا در راه نشر پیام انقلاب ، و یا در زندان ، و یا در نبرد فکری با جناحهای رقیب مدعی رهبری امّت ، ویا سر انجام با اشاره

و رمز «اُخْرُجْ مَعَنا یا اُعَیْمش»(1) به سوی جبهه نبرد فراخوانده می شد . اگر چه موفق نشدپادر میدان نبرد نهد و با زید بن علی (علیه السلام)همگام مبارزه کند . لیکن به تحریک امویان وی را به شهادت رساندند . پسرش مُستَهل که هنگام شهادت بر بالین پدرش حاضر بود ، نقل می کند : در حالیکه جان تسلیم می کرد چشم گشود و سه بار گفت :

پاورقی

«اللّهم آل محمّد ، اللّهم آل محمّد ، اللّهم آل محمّد» و سپس جان به جان آفرین سپرد(1). اشعار وی ، بررسی انقلابهای اصیل اسلامی ، معرفی پیامبر و خاندان علی و ارزیابی انقلابیان شیعه چون زید بن علی(علیه السلام) ، طرح حکومت اسلامی در زبان شعر و بر شمردن فجایع بنی امیه بود .

«صاعد» گوید . روزی با کمیت به خدمت فاطمه دختر امام حسین (علیه السلام)رسیدیم . فرمود : «این مرد ، شاعر ما خاندان پیامبر است . سپس قدحی که در آن شربتی گوارا بود ، آورد و آن را به هم زد و به کمیت نوشاند ، و او آشامید . پس از آن دستور داد ، سیصد دینار با اسبی سواری به کمیت بدهند . دیده های کمیت به اشک نشست و گفت : نه ، به خدا سوگند نمی پذیرم ، که من شما را به اندیشه دنیا داری ، دوست نمی دارم(2).

مادر انقلابیان