ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 115

ما دور هستی می توانی از

ابو عبد اللَّه سرمشق بگیری که در ساحل فرات دور از ما قرار دارد.

امّا اینکه گفتی در جای سخت زندگی می کنی مؤمن در این دنیا غریب می باشد و در میان این مردم وارونه تنها زندگی می کند تا از این جهان رخت بربندد و به جوار رحمت حق برود، و امّا اینکه می گوئی در نزد شما بودم و به شما نگاه می کردم و نمی توانی به مقصود خود برسی خداوند به این نیت تو آگاه است و پاداش شما را می دهد.

79- سعد بن طریف گوید: خدمت حضرت باقر علیه السّلام بودم که جمیل ازرق آمد و در حضور آن جناب قرار گرفت، در این هنگام از گرفتاریهای شیعه سخن به میان آمد و از مصائب آنها گفتگو شد، امام علیه السّلام فرمود: گروهی نزد علی بن الحسین و ابن عباس آمدند و در این موضوع سخن گفتند.

امام فرمود: از آن جا خدمت امام حسین علیه السّلام رفتند و در این باره صحبت کردند امام حسین صلّی اللَّه علیه و اله فرمود: به خداوند سوگند گرفتاری و فقر و کشته شدن برای دوستان ما از دویدن قاطرها هم به سرعت پیش می آید، و از جریان سیل به مسیل شتابان تر است، اگر این چنین نبود ما گمان می کردیم شما از ما نیستید.

80- جابر روایت می کند که امام باقر علیه السّلام فرمود: هر گاه خداوند بنده ای را دوست بدارد به او توجه می کند، و هر گاه توجه فرمود، به او سه هدیه می دهد، یا درد شدید در سرش پدید می آورد، یا او را گرفتار می کند و یا دیدگانش را بیمار می گرداند.

81- سهل بن حنیف انصاری که از دوستان عالی مقام

علی علیه السّلام بودند در کوفه وفات کردند و هنگامی که علی علیه السّلام از صفین به کوفه برگشتند سهل بن حنیف وفات کرده بود امام علیه السّلام در ضمن سخنانی که در این باره بیان داشتند فرمودند: اگر کوهی مرا دوست بدارد از هم پاره پاره می شود.