ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 117

سزاوار است در مؤمن هشت خصلت باشد، در هنگام مصیبت ها و گرفتاریها وقار و شخصیت خود را از دست ندهد، در هنگام بلا شکیبا باشد، در هنگام وسعت و فراخ و رفاه سپاسگزاری کند، هر چه خداوند به او عطا کرده قانع باشد.

به دشمنانش ستم روا ندارد، و به دوستان خود زور نگوید، خود سختی بکشد و مردم از وی در آسایش باشند، دانش دوست مؤمن است، حلم و بردباری و زیر او بشمار می رود عقل فرمانده لشکر او می باشد و مدارا نمودن با مردم برادر او هست و نیکوکاری و احسان پدر او می باشد.

2- ابو حمزه گوید: حضرت سجاد علیه السّلام فرمود: مؤمن سکوت می کند تا سالم بماند و سخن می گوید تا سود ببرد، امانت ها را از دوستانش هم مخفی بدارد، و از شهادت دادن در باره افراد دور که با آنها ارتباطی هم ندارد خودداری نکند، هیچ کار نیکی را از روی ریاء انجام ندهد، و به خاطر شرم و حیاء از کار خیر خودداری نداشته باشد.

اگر کار نیکی از وی ظاهر شد از ستایش دیگران بترسد، و از کارهائی که در نهان انجام داده از خداوند طلب مغفرت کند، تعریف و توصیف افراد نادان را که در باره او می گویند وی را فریب ندهد و مغرورش نسازد، و از کارهائی که انجام داده و فرشتگان محافظ آن ها را ضبط کرده اند بترسد.

3- برقی از امام صادق علیه السّلام روایت می کند که فرمود: مؤمن در امور دین نیرومند و با نشاط است، و در هنگام

نرمش با احتیاط رفتار می کند، و در ایمانش یقین دارد، و در فهمیدن مطالب و موضوعات حریص می باشد، و در هدایت مردم با خوشروئی و خوشحالی کار و فعالیت دارد.

مؤمن در کارهای نیک استقامت بخرج می دهد و در هنگام حلم و بردباری با علم عمل می کند، و در گذشت و بردباری باهوش و زرنگ است، در برابر حق از خود گذشتگی نشان می دهد، در مال و ثروت میانه روی دارد، و در فقر و تنگدستی خود را تمیز و آبرومند نگه می دارد، در هنگام قدرت گذشت می کند.

از خداوند اطاعت می کند و مردم را به کارهای نیک نصیحت می نماید، و از