- جلد اول 1
- اشاره 1
- مقدمه مترجم 1
- آغاز تدوین حدیث 2
- ممانعت از نقل حدیث 3
- جعل احادیث و روایات 4
- تالیف کتب حدیث و سیره در میان اهل سنت 5
- تدوین حدیث در مذهب اهل بیت ع 7
- اشاره 7
- حدیث در عصر امیر المؤمنین ع 7
- 1- کتاب علی ع 12
- 2- جزوه در سنن و احکام 13
- 3- مسافرت به یمن 13
- 4- دستور العمل به محمد بن ابی بکر 14
- 6- تشکیل مجالس در مساجد 15
- 5- بخشنامه به فرمانداران و فرماندهان 15
- حضرت زهرا ع و تدوین حدیث 16
- حدیث در عصر امام حسن ع 17
- حدیث در عصر امام سجاد ع 18
- حدیث در زمان امام محمد باقر ع 18
- حدیث در عصر امام حسین ع 18
- حدیث در عصر امام صادق ع 18
- حدیث در عصر امام کاظم ع 20
- حدیث در عصر امام رضا ع 20
- حدیث در عصر غیبت صغری 21
- حدیث در زمان امام هادی ع 21
- حدیث در عصر امام عسکری ع 21
- حدیث در عصر امام جواد ع 21
- جمع آوری حدیث و تدوین آن 21
- مراکز حدیثی شیعه 23
- 1- مدینه منوره 23
- اشاره 23
- 2- کوفه 24
- 3- قم 25
- 4- بغداد 26
- 5- خراسان 26
- 6- ری 27
- در فضیلت علم حدیث 28
- اشاره 30
- مؤلفان کتب حدیث 30
- 1- سلیم بن قیس هلالی 30
- 2- زید زراد 31
- 5- زید نرسی 31
- 4- عاصم بن حمید حناط 31
- 3- عباد عصفری ابو سعید 31
- 6- جعفر بن محمد حضرمی 32
- 8- جعفر بن محمد قرشی 32
- 9- عبد الملک بن حکیم 32
- 7- محمد بن مثنی حضرمی 32
- 12- خلاد سندی 33
- 10- مثنی بن ولید حناط 33
- 11- علی بن جعفر ع 33
- 13- حسین بن عثمان 33
- 18- علاء بن رزین 34
- 16- علی بن اسباط 34
- 22- محمد بن محمد بن اشعث 34
- 20- عبد الله بن جعفر حمیری 34
- 14- عبد الله بن یحیی کاهلی 34
- 17- عبد الله بن جبر 34
- 23- حسین بن سعید اهوازی 34
- 21- احمد بن محمد برقی قمی 34
- 19- درست بن ابی منصور 34
- 15- سلام بن ابی عمره 34
- 25- علی بن ابراهیم قمی 35
- 26- ابراهیم بن محمد ثقفی 35
- 24- فرات بن ابراهیم کوفی 35
- 28- محمد بن علی بن بابویه 36
- 27- محمد بن یعقوب کلینی 36
- 30- جعفر بن محمد بن قولویه 37
- 29- حسین بن بسطام 37
- 31- علی بن محمد خزاز قمی 37
- 39- محمد بن حسن ابو جعفر طوسی 38
- 36- محمد بن جریر طبری 38
- 34- محمد بن مسعود عیاشی 38
- 38- محمد بن حسین موسوی 38
- 33- حسن بن علی حرانی 38
- 32- محمد بن ابراهیم نعمانی 38
- 37- محمد بن محمد بن نعمان 38
- 40- حسن بن محمد طوسی 38
- 35- محمد بن عمر بن عبد العزیز کشی 38
- 42- عبد الواحد آمدی 39
- 41- احمد بن علی نجاشی 39
- 43- محمد بن ادریس حلی 39
- 45- محمد بن محمد طبری 40
- 46- محمد بن جعفر مشهدی 40
- 44- فضل الله بن علی راوندی 40
- 50- محمد بن علی بن شهر آشوب 41
- 49- محمد بن حسن نیشابوری 41
- 48- قطب الدین کیذری بیهقی 41
- 47- سعید بن هبه الله راوندی 41
- 51- فضل بن حسن طبرسی 42
- 53- علی بن حسن بن فضل طبرسی 42
- 52- حسن بن فضل طبرسی 42
- 57- ورام بن ابی فراس 43
- 55- یحیی بن حسن حلی 43
- 54- محمد بن علی بن حمزه طوسی 43
- 56- احمد بن علی طبرسی 43
- 63- حسن بن سدید الدین علامه حلی 44
- 60- شاذان بن جبرئیل 44
- 61- عبد الکریم بن طاوس 44
- 59- علی بن طاوس 44
- 62- محمد بن مکی عاملی 44
- 58- علی بن عیسی اربلی 44
- 64- حسن بن ابی الحسن دیلمی 45
- 65- رجب بن محمد برسی 45
- 67- علی بن محمد بیاضی 46
- 66- محمد بن علی احسائی 46
- 69- ابن فهد حلی 46
- 68- ابراهیم بن علی کفعمی 46
- 70- محمد بن حسین عاملی 47
- 71- محمد بن مرتضی فیض کاشانی 47
- ولادت علامه مجلسی 48
- اشاره 48
- 72- محمد بن حسن حر عاملی 48
- 73- علامه مجلسی مؤلف بحار الان 48
- تحصیلات علامه مجلسی 49
- آثار علمی علامه مجلسی 49
- اساتید و شاگردان علامه مجلسی 49
- سخنی در باره بحار الانوار 50
- وفات علامه مجلسی 50
- مسافرت به هندوستان 51
- ترجمه مجلد پانزدهم بحار الانوار 51
- 1 در فضیلت ایمان 53
- 2 خلقت مؤمن از نور خدا 62
- 3 ریشه و سرشت مؤمن 63
- 4 تفسیر فِطْرَتَ اللَّهِ و صِبْغَهَ اللَّه 76
- 5 رفع بلیّات بوسیله مؤمن 77
- 6 حقوق مؤمن 78
- 7 خوشنودی از نعمت ایمان 79
- 8 قلت تعداد مؤمنان 81
- 9 مراتب مردم در ایمان 84
- 10 بیعت و چگونگی آن 88
- 11 مؤمن بر دو قسم است 91
- 12 گرفتاری های مؤمن 93
- 14 نشانه های مؤمن و صفات او 116
- 13 بخشودگی مؤمن 116
- 15 در فضائل شیعیان 150
- 16 شیعیان و دین خدا 206
- 17 در فضیلت رفض، 214
- 18 گذشت از شیعیان و شفاعت از آنان 216
- 19 صفات شیعیان، 255
- 20 عدم تعجیل در باره شیعیان 291
- 21 مجالست با مخالفان و مشرکان 292
- 22 ایمان به دین حق و اعطاء تشیع 293
- 23 سلامتی و توانگری در دین است 296
- 24 فرق بین اسلام و ایمان 299
- 25 تعریف اسلام 333
- 26 احکام و شرایع 334
- 27 پایه های اسلام و ایمان 336
- 28 دین مورد قبول خدا 370
- 29 پایین ترین درجه ایمان 382
- 30 ارتباط ایمان و عمل 384
- 31 آلوده شدن ایمان به ظلم 416
- 32 درجات ایمان 418
- 33 آرامش مؤمن 427
- 34 ایمان ثابت و ناپایدار 435
- 36 دوستی و دشمنی برای خداوند 440
- 35 باز نداشتن مؤمن از گناه 440
- 37 صفات بندگان نیک 449
- 38 مکارم اخلاق و رستگاری 473
- 39 در عدالت 519
- 40 کمال انسان و جوانمردی او 522
- 41 منجیات و مهلکات 522
- 42 در ستایش چهره های نیک 523
- 43 در محبت خداوند متعال 528
- 44 در صلاح و فساد قلب 540
- 45 در مراتب نفس و صفات آن 551
- 46 در ترک شهوات و هوس ها 560
- 47 در اطاعت خدا و رسول و امامان 563
- 48 در اظهار حق و ترک باطل 566
- 49 در انس به خدا و عزلت از مردم 567
- 50 بی هوشی هنگام قرائت قرآن 570
- 51 ترک رهبانیت و سیاحت 570
- 52 در یقین و صبر 585
و حتی کتاب هائی در این مورد تالیف شده است.
4- دستور العمل به محمد بن ابی بکر
ابو اسحاق ثقفی در کتاب غارات نقل می کند، محمد بن ابی بکر که از طرف علی بن ابی طالب علیه السّلام والی مصر بود، برای آن حضرت نوشتند: ما در مصر با مسائل و مشکلاتی روبرو هستیم که باید آنها از طریق شرعی حل و فصل گردند و ما در این جا مقررات و اصولی نداریم که از آنها استفاده کنیم.
اکنون برای رفع مشکلات ما را راهنمائی فرمائید و دستور العمل هائی برای
ما صادر کنید تا ما بر طبق آنها کشور را اداره کنیم و امور مردم را سامان دهیم و منازعات و مخاصمات و اختلافات را برطرف سازیم و امنیت و آسایش برای مسلمانان مصر فراهم نمائیم.
علی علیه السّلام در پاسخ او نامه ای نوشتند و دستوراتی در امور قضائی و احکام و مسائل شرعی برای او صادر کردند، مسائلی در باره عبادات، امامت و رهبری بهشت و دوزخ، امر به معروف و نهی از منکر و مسائل حقوقی در حل و فصل و داوری بین مردم در منازعات بود.
محمد بن ابی بکر مامور شد آن دستور العمل ها را بکار گیرد و قسط و عدل را در جامعه اسلامی مصر بر پا دارد، بعد از شهادت محمد بن ابی بکر و سقوط مصر بدست عمرو بن عاص این جزوه بدست او افتاد و عمرو آن را برای معاویه به شام فرستاد معاویه از دیدن این جزوه در شگفت ماند، و دستور داد آن را حفظ کنند.
مشاوران و نزدیکان معاویه گفتند: این جزوه را بسوزانید، زیرا او از طرف علی بن ابی طالب نوشته شده است، معاویه گفت: وای بر شما این جزوه همه اش علم است و باید از آن استفاده شود و در کارها مورد عمل قرار گیرد، مگر می توان آن را سوزانید و یا دور انداخت؟! یاران او گفتند: شما با علی در حال جنگ می باشید و اینک چگونه می خواهید از گفته ها و دستورات او استفاده نمائید، معاویه گفت: ما نمی گوئیم