ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 151

بندگان

مورد علاقه ام داده ام به هر یک از بندگان که دوست داشته باشم ولایت او را می دهم و هر کس را دشمن بدارم او را از ولایت و معرفت علی دور می کنم چون او خود از معرفت و ولایت علی منصرف شده است.

به عزت و جلال خودم سوگند هر کس به ولایت وی گردن نهد او را از آتش دوزخ دور می گردانم، و به بهشت وارد می کنم، و هر کس از بندگان من که علی را دشمن بدارد و از ولایت او عدول کند، مورد بغض من قرار می گیرد و او را وارد آتش دوزخ می نمایم، و دوزخ جای بدی می باشد.

3- انس بن مالک گوید: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و اله فرمود: خداوند متعال گروهی از مردم را مبعوث می کند که چهره های آنان از نور می باشد و آنها در حالی که لباس هایی از نور پوشیده اند در کرسیهایی از نور قرار می گیرند و مانند انبیاء در سایه عرش خداوند می نشینند.

آن جماعت نه از پیامبران هستند و نه از شهدا، یکی از کسانی که در حضور رسول خدا بود گفت: یا رسول اللَّه من از آنها هستم، فرمود خیر، دیگری گفت: من هستم، فرمود خیر، گفته شد پس آن ها از کدام گروه می باشد، رسول خدا دست بر شانه علی گذاشت و فرمود: این و شیعیان او.

4- ابو حمزه ثمالی گوید: امام علی بن الحسین علیهما السّلام فرمود: سلمان فارسی گفتند: روزی در خدمت رسول خدا صلّی اللَّه علیه و اله بودم که علی بن ابی طالب علیه السّلام وارد شد، رسول خدا فرمود: ای علی تو را مژده بدهم، فرمود: آری مرا مژده بدهید.

رسول خدا فرمود: اینک

دوست من جبرئیل در این جا حاضر است و به من می گوید که خداوند متعال به تو و شیعیانت هفت خصلت داده و آنها عبارتند از:

ملایمت در هنگام مرگ، آرامش در هنگام وحشت، روشنائی در هنگام تاریکی، آسایش در هنگام ترس.

عدالت در هنگام وزن اعمال و کردار مردمان، جواز عبور از پل صراط و جسر جهنم، که براحتی از آن عبور کنند، و سرانجام وارد شدن در بهشت رضوان قبل از دیگران و امت های گذشته به مدت هشتاد سال.