- جلد اول 1
- اشاره 1
- مقدمه مترجم 1
- آغاز تدوین حدیث 2
- ممانعت از نقل حدیث 3
- جعل احادیث و روایات 4
- تالیف کتب حدیث و سیره در میان اهل سنت 5
- تدوین حدیث در مذهب اهل بیت ع 7
- اشاره 7
- حدیث در عصر امیر المؤمنین ع 7
- 1- کتاب علی ع 12
- 3- مسافرت به یمن 13
- 2- جزوه در سنن و احکام 13
- 4- دستور العمل به محمد بن ابی بکر 14
- 6- تشکیل مجالس در مساجد 15
- 5- بخشنامه به فرمانداران و فرماندهان 15
- حضرت زهرا ع و تدوین حدیث 16
- حدیث در عصر امام حسن ع 17
- حدیث در عصر امام صادق ع 18
- حدیث در زمان امام محمد باقر ع 18
- حدیث در عصر امام حسین ع 18
- حدیث در عصر امام سجاد ع 18
- حدیث در عصر امام رضا ع 20
- حدیث در عصر امام کاظم ع 20
- حدیث در عصر غیبت صغری 21
- جمع آوری حدیث و تدوین آن 21
- حدیث در زمان امام هادی ع 21
- حدیث در عصر امام عسکری ع 21
- حدیث در عصر امام جواد ع 21
- مراکز حدیثی شیعه 23
- اشاره 23
- 1- مدینه منوره 23
- 2- کوفه 24
- 3- قم 25
- 5- خراسان 26
- 4- بغداد 26
- 6- ری 27
- در فضیلت علم حدیث 28
- مؤلفان کتب حدیث 30
- اشاره 30
- 1- سلیم بن قیس هلالی 30
- 2- زید زراد 31
- 4- عاصم بن حمید حناط 31
- 5- زید نرسی 31
- 3- عباد عصفری ابو سعید 31
- 6- جعفر بن محمد حضرمی 32
- 8- جعفر بن محمد قرشی 32
- 9- عبد الملک بن حکیم 32
- 7- محمد بن مثنی حضرمی 32
- 12- خلاد سندی 33
- 11- علی بن جعفر ع 33
- 13- حسین بن عثمان 33
- 10- مثنی بن ولید حناط 33
- 20- عبد الله بن جعفر حمیری 34
- 22- محمد بن محمد بن اشعث 34
- 19- درست بن ابی منصور 34
- 16- علی بن اسباط 34
- 17- عبد الله بن جبر 34
- 18- علاء بن رزین 34
- 23- حسین بن سعید اهوازی 34
- 15- سلام بن ابی عمره 34
- 21- احمد بن محمد برقی قمی 34
- 14- عبد الله بن یحیی کاهلی 34
- 25- علی بن ابراهیم قمی 35
- 26- ابراهیم بن محمد ثقفی 35
- 24- فرات بن ابراهیم کوفی 35
- 28- محمد بن علی بن بابویه 36
- 27- محمد بن یعقوب کلینی 36
- 31- علی بن محمد خزاز قمی 37
- 29- حسین بن بسطام 37
- 30- جعفر بن محمد بن قولویه 37
- 37- محمد بن محمد بن نعمان 38
- 40- حسن بن محمد طوسی 38
- 35- محمد بن عمر بن عبد العزیز کشی 38
- 38- محمد بن حسین موسوی 38
- 32- محمد بن ابراهیم نعمانی 38
- 39- محمد بن حسن ابو جعفر طوسی 38
- 33- حسن بن علی حرانی 38
- 34- محمد بن مسعود عیاشی 38
- 36- محمد بن جریر طبری 38
- 42- عبد الواحد آمدی 39
- 41- احمد بن علی نجاشی 39
- 43- محمد بن ادریس حلی 39
- 45- محمد بن محمد طبری 40
- 44- فضل الله بن علی راوندی 40
- 46- محمد بن جعفر مشهدی 40
- 50- محمد بن علی بن شهر آشوب 41
- 48- قطب الدین کیذری بیهقی 41
- 49- محمد بن حسن نیشابوری 41
- 47- سعید بن هبه الله راوندی 41
- 51- فضل بن حسن طبرسی 42
- 52- حسن بن فضل طبرسی 42
- 53- علی بن حسن بن فضل طبرسی 42
- 57- ورام بن ابی فراس 43
- 55- یحیی بن حسن حلی 43
- 54- محمد بن علی بن حمزه طوسی 43
- 56- احمد بن علی طبرسی 43
- 62- محمد بن مکی عاملی 44
- 63- حسن بن سدید الدین علامه حلی 44
- 60- شاذان بن جبرئیل 44
- 59- علی بن طاوس 44
- 58- علی بن عیسی اربلی 44
- 61- عبد الکریم بن طاوس 44
- 65- رجب بن محمد برسی 45
- 64- حسن بن ابی الحسن دیلمی 45
- 68- ابراهیم بن علی کفعمی 46
- 69- ابن فهد حلی 46
- 67- علی بن محمد بیاضی 46
- 66- محمد بن علی احسائی 46
- 70- محمد بن حسین عاملی 47
- 71- محمد بن مرتضی فیض کاشانی 47
- اشاره 48
- 73- علامه مجلسی مؤلف بحار الان 48
- ولادت علامه مجلسی 48
- 72- محمد بن حسن حر عاملی 48
- آثار علمی علامه مجلسی 49
- اساتید و شاگردان علامه مجلسی 49
- تحصیلات علامه مجلسی 49
- وفات علامه مجلسی 50
- سخنی در باره بحار الانوار 50
- ترجمه مجلد پانزدهم بحار الانوار 51
- مسافرت به هندوستان 51
- 1 در فضیلت ایمان 53
- 2 خلقت مؤمن از نور خدا 62
- 3 ریشه و سرشت مؤمن 63
- 4 تفسیر فِطْرَتَ اللَّهِ و صِبْغَهَ اللَّه 76
- 5 رفع بلیّات بوسیله مؤمن 77
- 6 حقوق مؤمن 78
- 7 خوشنودی از نعمت ایمان 79
- 8 قلت تعداد مؤمنان 81
- 9 مراتب مردم در ایمان 84
- 10 بیعت و چگونگی آن 88
- 11 مؤمن بر دو قسم است 91
- 12 گرفتاری های مؤمن 93
- 13 بخشودگی مؤمن 116
- 14 نشانه های مؤمن و صفات او 116
- 15 در فضائل شیعیان 150
- 16 شیعیان و دین خدا 206
- 17 در فضیلت رفض، 214
- 18 گذشت از شیعیان و شفاعت از آنان 216
- 19 صفات شیعیان، 255
- 20 عدم تعجیل در باره شیعیان 291
- 21 مجالست با مخالفان و مشرکان 292
- 22 ایمان به دین حق و اعطاء تشیع 293
- 23 سلامتی و توانگری در دین است 296
- 24 فرق بین اسلام و ایمان 299
- 25 تعریف اسلام 333
- 26 احکام و شرایع 334
- 27 پایه های اسلام و ایمان 336
- 28 دین مورد قبول خدا 370
- 29 پایین ترین درجه ایمان 382
- 30 ارتباط ایمان و عمل 384
- 31 آلوده شدن ایمان به ظلم 416
- 32 درجات ایمان 418
- 33 آرامش مؤمن 427
- 34 ایمان ثابت و ناپایدار 435
- 35 باز نداشتن مؤمن از گناه 440
- 36 دوستی و دشمنی برای خداوند 440
- 37 صفات بندگان نیک 449
- 38 مکارم اخلاق و رستگاری 473
- 39 در عدالت 519
- 41 منجیات و مهلکات 522
- 40 کمال انسان و جوانمردی او 522
- 42 در ستایش چهره های نیک 523
- 43 در محبت خداوند متعال 528
- 44 در صلاح و فساد قلب 540
- 45 در مراتب نفس و صفات آن 551
- 46 در ترک شهوات و هوس ها 560
- 47 در اطاعت خدا و رسول و امامان 563
- 48 در اظهار حق و ترک باطل 566
- 49 در انس به خدا و عزلت از مردم 567
- 51 ترک رهبانیت و سیاحت 570
- 50 بی هوشی هنگام قرائت قرآن 570
- 52 در یقین و صبر 585
ای سلیمان از این سخنان خوشحال شدی گفت: آری باز هم بفرمائید، فرمود: امروز کسی بر ملت ابراهیم نیست جز شیعیان ما،
و مردمان دیگر از این موضوع بهره و نصیبی ندارند.
18 گذشت از شیعیان و شفاعت از آنان
1- داود بن سلیمان گوید: حضرت رضا علیه السّلام از پدرانش علیهم السّلام روایت می کند که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و اله فرمود: هر گاه روز قیامت فرا رسد حساب شیعیان خود را خود رسیدگی می کنیم، هر کس فقط حسابش با خدا باشد ما حکم خود را صادر می کنیم.
خداوند متعال هم حکم ما را قبول می کند و هر کس حسابش با مردم باشد، ما از وی خواهش می کنیم حساب او را به ما ببخشد، و اگر حساب او با ما باشد در این صورت ما حق داریم از وی درگذریم و عفوش نمائیم.
2- حضرت رضا علیه السّلام از پدرانش از امام حسین علیهما السّلام روایت می کند که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و اله فرمودند ای علی شیعیان خود را بشارت بده که من از آنها شفاعت می کنم در آن روزی که جز شفاعت من کار دیگری نمی توان کرد.
3- ابو الورد گوید: از حضرت باقر علیه السّلام شنیدم می فرمود: هنگامی که روز قیامت برپا شود خداوند همه مردم را در یک زمینی جمع می کند، آنها همه پا برهنه و لخت هستند، آنها را در راه محشر نگاه می دارند، آنها عرق می ریزند و نفس ها حبس می شوند، و مدت ها در این وضع بسر می برند.
بعد از این منادی از طرف عرش فریاد می زند پیامبر امی کجا هستند، مردم می گویند همه این ندا را شنیدند نام او را ببرید، بار دیگر ندا می کنند پیامبر رحمت محمد بن عبد اللَّه کجا است در این جا رسول خدا صلّی اللَّه علیه و اله برمی خیزند و جلو مردم قرار می گیرند.
ایمان و
کفر، ج 1، ص: 233
رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و اله جلو صف مردم حرکت می کنند تا به کنار حوض می رسند، حوضی که طولش بین ایله و صنعا می باشد، پیامبر در کنار آن حوض توقف می کند و بعد امام شما را صدا می زند و او در جلو مردم قرار می گیرد، و بعد اجازه می دهند. مردم بگذرند.
امام باقر علیه السّلام فرمود: گروهی در آن روز وارد حوض می گردند و گروهی از آن منع می شوند، هنگامی که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و اله مشاهده می کند بعضی از محبان ما را به کنار حوض راه نمی دهند گریه می کند و می گوید: بار خدایا این ها شیعیان علی می باشند.
راوی گوید: در این هنگام خداوند فرشته ای را می فرستد، آن فرشته می آید و می گوید: ای محمد چرا گریه می کنید، رسول خدا می فرماید چرا گریه نکنم در حالی که گروهی از شیعیان علی را بطرف دوزخ می برند و از ورود در حوض منع می کنند.
در این هنگام خداوند متعال می فرماید ای محمد من آنها را به تو بخشیدم، و بخاطر تو از گناهان آنها چشم پوشیدم و به گروهت ملحق نمودم، و آنها را به فرزندانت که مورد علاقه آنها بودند بخشیدم اکنون آنان را وارد حوض می کنم و شفاعت تو را در باره آنان می پذیرم، و به تو احترام می گذارم.
بعد از این حضرت باقر علیه السّلام فرمود: در آن روز گروهی از مردان و زنان گریه می کنند و فریاد می زنند وا محمداه، در آن روز هر کس ما را دوست بدارد و از دشمنان ما برائت حاصل کند و آن ها را دشمن بدارد در حزب ما محشور می گردد و در کنار حوض با ما
خواهد بود.
4- محمد گوید: از حضرت باقر علیه السّلام سؤال کردم معنی آیه شریفه فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً چیست، فرمود: مؤمن گناهکار را روز قیامت برای حساب می آورند، خداوند خود بدون اینکه دیگران بدانند به حساب او رسیدگی می کنند، و گناهان او را به وی تذکره می دهند.
هنگامی که او به گناهان خود اقرار کرد خداوند به کاتبان نامه اعمال او دستور