- جلد اول 1
- اشاره 1
- مقدمه مترجم 1
- آغاز تدوین حدیث 2
- ممانعت از نقل حدیث 3
- جعل احادیث و روایات 4
- تالیف کتب حدیث و سیره در میان اهل سنت 5
- تدوین حدیث در مذهب اهل بیت ع 7
- اشاره 7
- حدیث در عصر امیر المؤمنین ع 7
- 1- کتاب علی ع 12
- 2- جزوه در سنن و احکام 13
- 3- مسافرت به یمن 13
- 4- دستور العمل به محمد بن ابی بکر 14
- 5- بخشنامه به فرمانداران و فرماندهان 15
- 6- تشکیل مجالس در مساجد 15
- حضرت زهرا ع و تدوین حدیث 16
- حدیث در عصر امام حسن ع 17
- حدیث در زمان امام محمد باقر ع 18
- حدیث در عصر امام حسین ع 18
- حدیث در عصر امام سجاد ع 18
- حدیث در عصر امام صادق ع 18
- حدیث در عصر امام کاظم ع 20
- حدیث در عصر امام رضا ع 20
- حدیث در عصر غیبت صغری 21
- حدیث در عصر امام جواد ع 21
- حدیث در زمان امام هادی ع 21
- حدیث در عصر امام عسکری ع 21
- جمع آوری حدیث و تدوین آن 21
- مراکز حدیثی شیعه 23
- 1- مدینه منوره 23
- اشاره 23
- 2- کوفه 24
- 3- قم 25
- 4- بغداد 26
- 5- خراسان 26
- 6- ری 27
- در فضیلت علم حدیث 28
- اشاره 30
- 1- سلیم بن قیس هلالی 30
- مؤلفان کتب حدیث 30
- 5- زید نرسی 31
- 2- زید زراد 31
- 3- عباد عصفری ابو سعید 31
- 4- عاصم بن حمید حناط 31
- 9- عبد الملک بن حکیم 32
- 8- جعفر بن محمد قرشی 32
- 6- جعفر بن محمد حضرمی 32
- 7- محمد بن مثنی حضرمی 32
- 10- مثنی بن ولید حناط 33
- 13- حسین بن عثمان 33
- 11- علی بن جعفر ع 33
- 12- خلاد سندی 33
- 14- عبد الله بن یحیی کاهلی 34
- 19- درست بن ابی منصور 34
- 15- سلام بن ابی عمره 34
- 23- حسین بن سعید اهوازی 34
- 18- علاء بن رزین 34
- 17- عبد الله بن جبر 34
- 21- احمد بن محمد برقی قمی 34
- 22- محمد بن محمد بن اشعث 34
- 20- عبد الله بن جعفر حمیری 34
- 16- علی بن اسباط 34
- 26- ابراهیم بن محمد ثقفی 35
- 24- فرات بن ابراهیم کوفی 35
- 25- علی بن ابراهیم قمی 35
- 28- محمد بن علی بن بابویه 36
- 27- محمد بن یعقوب کلینی 36
- 31- علی بن محمد خزاز قمی 37
- 29- حسین بن بسطام 37
- 30- جعفر بن محمد بن قولویه 37
- 37- محمد بن محمد بن نعمان 38
- 36- محمد بن جریر طبری 38
- 39- محمد بن حسن ابو جعفر طوسی 38
- 40- حسن بن محمد طوسی 38
- 33- حسن بن علی حرانی 38
- 32- محمد بن ابراهیم نعمانی 38
- 38- محمد بن حسین موسوی 38
- 35- محمد بن عمر بن عبد العزیز کشی 38
- 34- محمد بن مسعود عیاشی 38
- 42- عبد الواحد آمدی 39
- 43- محمد بن ادریس حلی 39
- 41- احمد بن علی نجاشی 39
- 45- محمد بن محمد طبری 40
- 46- محمد بن جعفر مشهدی 40
- 44- فضل الله بن علی راوندی 40
- 48- قطب الدین کیذری بیهقی 41
- 50- محمد بن علی بن شهر آشوب 41
- 47- سعید بن هبه الله راوندی 41
- 49- محمد بن حسن نیشابوری 41
- 52- حسن بن فضل طبرسی 42
- 51- فضل بن حسن طبرسی 42
- 53- علی بن حسن بن فضل طبرسی 42
- 57- ورام بن ابی فراس 43
- 54- محمد بن علی بن حمزه طوسی 43
- 55- یحیی بن حسن حلی 43
- 56- احمد بن علی طبرسی 43
- 62- محمد بن مکی عاملی 44
- 63- حسن بن سدید الدین علامه حلی 44
- 60- شاذان بن جبرئیل 44
- 61- عبد الکریم بن طاوس 44
- 59- علی بن طاوس 44
- 58- علی بن عیسی اربلی 44
- 65- رجب بن محمد برسی 45
- 64- حسن بن ابی الحسن دیلمی 45
- 68- ابراهیم بن علی کفعمی 46
- 66- محمد بن علی احسائی 46
- 69- ابن فهد حلی 46
- 67- علی بن محمد بیاضی 46
- 71- محمد بن مرتضی فیض کاشانی 47
- 70- محمد بن حسین عاملی 47
- 73- علامه مجلسی مؤلف بحار الان 48
- 72- محمد بن حسن حر عاملی 48
- ولادت علامه مجلسی 48
- اشاره 48
- آثار علمی علامه مجلسی 49
- اساتید و شاگردان علامه مجلسی 49
- تحصیلات علامه مجلسی 49
- وفات علامه مجلسی 50
- سخنی در باره بحار الانوار 50
- مسافرت به هندوستان 51
- ترجمه مجلد پانزدهم بحار الانوار 51
- 1 در فضیلت ایمان 53
- 2 خلقت مؤمن از نور خدا 62
- 3 ریشه و سرشت مؤمن 63
- 4 تفسیر فِطْرَتَ اللَّهِ و صِبْغَهَ اللَّه 76
- 5 رفع بلیّات بوسیله مؤمن 77
- 6 حقوق مؤمن 78
- 7 خوشنودی از نعمت ایمان 79
- 8 قلت تعداد مؤمنان 81
- 9 مراتب مردم در ایمان 84
- 10 بیعت و چگونگی آن 88
- 11 مؤمن بر دو قسم است 91
- 12 گرفتاری های مؤمن 93
- 14 نشانه های مؤمن و صفات او 116
- 13 بخشودگی مؤمن 116
- 15 در فضائل شیعیان 150
- 16 شیعیان و دین خدا 206
- 17 در فضیلت رفض، 214
- 18 گذشت از شیعیان و شفاعت از آنان 216
- 19 صفات شیعیان، 255
- 20 عدم تعجیل در باره شیعیان 291
- 21 مجالست با مخالفان و مشرکان 292
- 22 ایمان به دین حق و اعطاء تشیع 293
- 23 سلامتی و توانگری در دین است 296
- 24 فرق بین اسلام و ایمان 299
- 25 تعریف اسلام 333
- 26 احکام و شرایع 334
- 27 پایه های اسلام و ایمان 336
- 28 دین مورد قبول خدا 370
- 29 پایین ترین درجه ایمان 382
- 30 ارتباط ایمان و عمل 384
- 31 آلوده شدن ایمان به ظلم 416
- 32 درجات ایمان 418
- 33 آرامش مؤمن 427
- 34 ایمان ثابت و ناپایدار 435
- 35 باز نداشتن مؤمن از گناه 440
- 36 دوستی و دشمنی برای خداوند 440
- 37 صفات بندگان نیک 449
- 38 مکارم اخلاق و رستگاری 473
- 39 در عدالت 519
- 40 کمال انسان و جوانمردی او 522
- 41 منجیات و مهلکات 522
- 42 در ستایش چهره های نیک 523
- 43 در محبت خداوند متعال 528
- 44 در صلاح و فساد قلب 540
- 45 در مراتب نفس و صفات آن 551
- 46 در ترک شهوات و هوس ها 560
- 47 در اطاعت خدا و رسول و امامان 563
- 48 در اظهار حق و ترک باطل 566
- 49 در انس به خدا و عزلت از مردم 567
- 50 بی هوشی هنگام قرائت قرآن 570
- 51 ترک رهبانیت و سیاحت 570
- 52 در یقین و صبر 585
می شود.
یا اینکه در دولت باطل گرفتار و ناراحتی برایش پیش می آید، یا در هنگام مرگ بر او سخت گرفته می شود، و او در حالی که گناهی ندارد و آسوده می باشد به حضور رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و اله و امیر المؤمنین علیه السّلام می رسد.
بعد از آن در مقابل او دو چیز هست یا رحمت واسعه خداوند که بر همه گناهان اهل زمین وسعت دارد و یا شفاعت محمد و امیر المؤمنین علیهما السّلام در صورتی که رحمت واسعه شامل او نگردد، که در این صورت شفاعت او را یاری می کند و مورد رحمت خداوند قرار می گیرد.
96- سلیمان بن خالد گوید: من در محمل خود قرار داشتم و قرآن تلاوت می کردم، در این هنگام امام صادق علیه السّلام فرمود: ای سلیمان آیات را تلاوت کن و من آیات آخر تبارک را می خواندم که وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا یَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا یَزْنُونَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ یَلْقَ أَثاماً.
امام علیه السّلام فرمود: این آیات در باره ما می باشد او ما را موعظه کرده در حالی که می داند ما زنا نمی کنیم، ای سلیمان قرائت کن من آیات را خواندم تا این جا رسیدم که إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ.
فرمود: از قرائت دست باز دار این آیه در باره شما می باشد، روز قیامت مؤمن گناهکار را می آورند و برای حساب مقابل عدل خداوند قرار می دهند و خداوند خود به حساب او رسیدگی
می کند، او را نگه می دارند و گناهان او را یک یک می شمارند و او هم اقرار می کند.
در این جا هر چه گناه کرده یک یک شمرده می شود و او تصدیق می نماید تا آنکه همه گناهان روشن می شوند، خداوند متعال بعد از این می فرماید تو در دنیا این گناهان را از من پوشانیدی ولی من امروز همه آنها را به تو بخشیدم و عفوت کردم.
در این هنگام خطاب می رسد گناهان بنده مرا تبدیل به حسنات کنید، در اینجا نامه اعمال او را برای دیدن مردم بالا می برند، مردم می گویند: سبحان اللَّه این