ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 297

4- یکی از روات گوید: مردی خدمت امام صادق علیه السّلام می رسید، و این مرد مدتی بود که به حج نمی رفت، یکی از دوستان او خدمت امام علیه السّلام رسید و حضرت از حال وی جویا شد و فرمود او چه می کند آن مرد پاسخ صریحی در باره او نداد و فقط گفت به مال دنیا مشغول است، فرمود: دینش چگونه است گفت: آن گونه که شما دوست دارید، فرمود: بخداوند سوگند غنا در آن است.

5- داود بن فرقد گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: خداوند میثاق مؤمن را چنین گرفته که گفتارش مورد گواهی قرار نگیرد و بر دشمنش پیروز نگردد، اگر مؤمنی بخواهد انتقام خود را بگیرد در انظار مردم بی آب رو می شود برای اینکه دهانش بسته است و نمی تواند هر چه می خواهد بکند.

6- ابو حمزه ثمالی روایت می کند که امام صادق علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و اله فرمودند: خداوند از مؤمن به چهار گرفتاری پیمان گرفته است، از همه سخت تر مؤمنی مانند خودش او را حسد می ورزد، یا منافقی که دنبال او را می گیرد، یا شیطانی که او را گمراه می کند، یا کافری که با او به جنگ می پردازد، بعد از این دیگر مؤمن می تواند زندگی کند.

7- ابن مسکان گوید: امام جعفر صادق علیه

السّلام فرمود: مؤمن از یکی از سه چیز و گاهی از هر سه نجات پیدا نمی کند، یا کسی در خانه در را روی او می بندد و او را اذیت می کند، یا همسایه ای که او را آزار می دهد، و یا کسی که در هنگام کار و در میان راه او را رنج می دهد.

اگر مؤمنی بالای کوه بلندی زندگی کند خداوند شیطانی را می فرستد تا او را آزار دهد و راحتش نگذارد، خداوند برای مؤمن از ایمانش انسی قرار می دهد که از تنهائی وحشت نمی کند و همواره در آسایش به زندگی خود ادامه می دهد.

8- داود بن سرحان گوید: از امام علیه السّلام شنیدم فرمود: مؤمن گرفتار چهار چیز و یا یکی از آنها می باشد مؤمنی که نسبت به وی حسادت دارد که این از همه سخت تر است، و یا منافقی که همواره دنبال او هست، و یا دشمنی که پیوسته با او جنگ می کند و یا شیطانی که او را گمراه می سازد.