- جلد اول 1
- اشاره 1
- مقدمه مترجم 1
- آغاز تدوین حدیث 2
- ممانعت از نقل حدیث 3
- جعل احادیث و روایات 4
- تالیف کتب حدیث و سیره در میان اهل سنت 5
- تدوین حدیث در مذهب اهل بیت ع 7
- اشاره 7
- حدیث در عصر امیر المؤمنین ع 7
- 1- کتاب علی ع 12
- 2- جزوه در سنن و احکام 13
- 3- مسافرت به یمن 13
- 4- دستور العمل به محمد بن ابی بکر 14
- 6- تشکیل مجالس در مساجد 15
- 5- بخشنامه به فرمانداران و فرماندهان 15
- حضرت زهرا ع و تدوین حدیث 16
- حدیث در عصر امام حسن ع 17
- حدیث در زمان امام محمد باقر ع 18
- حدیث در عصر امام صادق ع 18
- حدیث در عصر امام سجاد ع 18
- حدیث در عصر امام حسین ع 18
- حدیث در عصر امام رضا ع 20
- حدیث در عصر امام کاظم ع 20
- حدیث در عصر غیبت صغری 21
- حدیث در زمان امام هادی ع 21
- حدیث در عصر امام جواد ع 21
- جمع آوری حدیث و تدوین آن 21
- حدیث در عصر امام عسکری ع 21
- اشاره 23
- 1- مدینه منوره 23
- مراکز حدیثی شیعه 23
- 2- کوفه 24
- 3- قم 25
- 4- بغداد 26
- 5- خراسان 26
- 6- ری 27
- در فضیلت علم حدیث 28
- مؤلفان کتب حدیث 30
- اشاره 30
- 1- سلیم بن قیس هلالی 30
- 2- زید زراد 31
- 3- عباد عصفری ابو سعید 31
- 4- عاصم بن حمید حناط 31
- 5- زید نرسی 31
- 9- عبد الملک بن حکیم 32
- 6- جعفر بن محمد حضرمی 32
- 8- جعفر بن محمد قرشی 32
- 7- محمد بن مثنی حضرمی 32
- 12- خلاد سندی 33
- 10- مثنی بن ولید حناط 33
- 11- علی بن جعفر ع 33
- 13- حسین بن عثمان 33
- 18- علاء بن رزین 34
- 19- درست بن ابی منصور 34
- 15- سلام بن ابی عمره 34
- 17- عبد الله بن جبر 34
- 14- عبد الله بن یحیی کاهلی 34
- 20- عبد الله بن جعفر حمیری 34
- 22- محمد بن محمد بن اشعث 34
- 16- علی بن اسباط 34
- 23- حسین بن سعید اهوازی 34
- 21- احمد بن محمد برقی قمی 34
- 25- علی بن ابراهیم قمی 35
- 24- فرات بن ابراهیم کوفی 35
- 26- ابراهیم بن محمد ثقفی 35
- 28- محمد بن علی بن بابویه 36
- 27- محمد بن یعقوب کلینی 36
- 30- جعفر بن محمد بن قولویه 37
- 31- علی بن محمد خزاز قمی 37
- 29- حسین بن بسطام 37
- 33- حسن بن علی حرانی 38
- 32- محمد بن ابراهیم نعمانی 38
- 40- حسن بن محمد طوسی 38
- 37- محمد بن محمد بن نعمان 38
- 38- محمد بن حسین موسوی 38
- 35- محمد بن عمر بن عبد العزیز کشی 38
- 34- محمد بن مسعود عیاشی 38
- 39- محمد بن حسن ابو جعفر طوسی 38
- 36- محمد بن جریر طبری 38
- 41- احمد بن علی نجاشی 39
- 42- عبد الواحد آمدی 39
- 43- محمد بن ادریس حلی 39
- 45- محمد بن محمد طبری 40
- 44- فضل الله بن علی راوندی 40
- 46- محمد بن جعفر مشهدی 40
- 49- محمد بن حسن نیشابوری 41
- 47- سعید بن هبه الله راوندی 41
- 48- قطب الدین کیذری بیهقی 41
- 50- محمد بن علی بن شهر آشوب 41
- 51- فضل بن حسن طبرسی 42
- 53- علی بن حسن بن فضل طبرسی 42
- 52- حسن بن فضل طبرسی 42
- 54- محمد بن علی بن حمزه طوسی 43
- 56- احمد بن علی طبرسی 43
- 55- یحیی بن حسن حلی 43
- 57- ورام بن ابی فراس 43
- 60- شاذان بن جبرئیل 44
- 63- حسن بن سدید الدین علامه حلی 44
- 58- علی بن عیسی اربلی 44
- 61- عبد الکریم بن طاوس 44
- 59- علی بن طاوس 44
- 62- محمد بن مکی عاملی 44
- 64- حسن بن ابی الحسن دیلمی 45
- 65- رجب بن محمد برسی 45
- 66- محمد بن علی احسائی 46
- 67- علی بن محمد بیاضی 46
- 69- ابن فهد حلی 46
- 68- ابراهیم بن علی کفعمی 46
- 71- محمد بن مرتضی فیض کاشانی 47
- 70- محمد بن حسین عاملی 47
- اشاره 48
- 72- محمد بن حسن حر عاملی 48
- 73- علامه مجلسی مؤلف بحار الان 48
- ولادت علامه مجلسی 48
- اساتید و شاگردان علامه مجلسی 49
- تحصیلات علامه مجلسی 49
- آثار علمی علامه مجلسی 49
- سخنی در باره بحار الانوار 50
- وفات علامه مجلسی 50
- ترجمه مجلد پانزدهم بحار الانوار 51
- مسافرت به هندوستان 51
- 1 در فضیلت ایمان 53
- 2 خلقت مؤمن از نور خدا 62
- 3 ریشه و سرشت مؤمن 63
- 4 تفسیر فِطْرَتَ اللَّهِ و صِبْغَهَ اللَّه 76
- 5 رفع بلیّات بوسیله مؤمن 77
- 6 حقوق مؤمن 78
- 7 خوشنودی از نعمت ایمان 79
- 8 قلت تعداد مؤمنان 81
- 9 مراتب مردم در ایمان 84
- 10 بیعت و چگونگی آن 88
- 11 مؤمن بر دو قسم است 91
- 12 گرفتاری های مؤمن 93
- 14 نشانه های مؤمن و صفات او 116
- 13 بخشودگی مؤمن 116
- 15 در فضائل شیعیان 150
- 16 شیعیان و دین خدا 206
- 17 در فضیلت رفض، 214
- 18 گذشت از شیعیان و شفاعت از آنان 216
- 19 صفات شیعیان، 255
- 20 عدم تعجیل در باره شیعیان 291
- 21 مجالست با مخالفان و مشرکان 292
- 22 ایمان به دین حق و اعطاء تشیع 293
- 23 سلامتی و توانگری در دین است 296
- 24 فرق بین اسلام و ایمان 299
- 25 تعریف اسلام 333
- 26 احکام و شرایع 334
- 27 پایه های اسلام و ایمان 336
- 28 دین مورد قبول خدا 370
- 29 پایین ترین درجه ایمان 382
- 30 ارتباط ایمان و عمل 384
- 31 آلوده شدن ایمان به ظلم 416
- 32 درجات ایمان 418
- 33 آرامش مؤمن 427
- 34 ایمان ثابت و ناپایدار 435
- 36 دوستی و دشمنی برای خداوند 440
- 35 باز نداشتن مؤمن از گناه 440
- 37 صفات بندگان نیک 449
- 38 مکارم اخلاق و رستگاری 473
- 39 در عدالت 519
- 41 منجیات و مهلکات 522
- 40 کمال انسان و جوانمردی او 522
- 42 در ستایش چهره های نیک 523
- 43 در محبت خداوند متعال 528
- 44 در صلاح و فساد قلب 540
- 45 در مراتب نفس و صفات آن 551
- 46 در ترک شهوات و هوس ها 560
- 47 در اطاعت خدا و رسول و امامان 563
- 48 در اظهار حق و ترک باطل 566
- 49 در انس به خدا و عزلت از مردم 567
- 50 بی هوشی هنگام قرائت قرآن 570
- 51 ترک رهبانیت و سیاحت 570
- 52 در یقین و صبر 585
اما ایمان به معنی هدایت است و اثبات عقائد اسلامی در جان و دل و عمل به احکام و دستورات خداوند، ایمان بالاتر از اسلام می باشد و یک درجه از آن فراتر است ایمان در ظاهر با اسلام شریک است ولی اسلام با ایمان در باطن مشارکت ندارد و اگر چه در گفتار و تصدیق با هم یکی هستند.
9- فضیل بن یسار گوید: از امام جعفر صادق علیه السّلام شنیدم فرمود: ایمان با اسلام مشارکت دارد ولی اسلام با او شریک نیست، ایمان آن است که در دل جای گیرد و ثابت باشد، اسلام موانع عقد و نکاح وارث را از بین می برد و جانها را حفظ می کند.
10- کنانی گوید: به حضرت صادق علیه السّلام عرض کردم ایمان بهتر است یا اسلام، کسانی که قبل از ما بودند می گفتند اسلام افضل است، امام فرمود: ایمان افضل است، گفتم بیان فرمائید تا مطلب را درک کنم، امام فرمود در باره کسی که از روی عمد مسجد الحرام را نجس کند چه می گوئید گفتم: او را شلاق می زنند.
امام علیه السّلام فرمود: اگر کسی از روی عمد کعبه را نجس
کند چه می گوئی، گفتم او را باید بکشند، فرمودند پس مشاهده می کنی که کعبه افضل است، کعبه با مسجد مشارکت دارد ولی مسجد با کعبه مشارکتی ندارد و ایمان هم با اسلام شریک است ولی اسلام با وی مشارکتی ندارد.
11- حمران گوید: امام باقر علیه السّلام فرمود: ایمان آن است که در دل جای گیرد و بطرف خداوند هدایت کند، و اعمال بر او گواهی دهد و خدا را اطاعت نماید و تسلیم اوامر او گردد ولی اسلام آن است که در گفتار و کردار آشکار شود.
اسلام آن است که جامعه به آن اعتقاد دارد و همه فرق آن را قبول دارند، جان آنها به وسیله آن حفظ می شود وارث بر حسب آن تقسیم می گردد و عقد و نکاح بر آن جاری می شود، و یا در نمازها شرکت می کنند و زکاه می دهند و روزه می گیرند و حج به جای می آورند.
با این اعمال از کفر خارج می گردند و بطرف ایمان می آیند، اسلام با ایمان مشارکت ندارد ولی ایمان با اسلام شریک هست و در گفتار و کردار با هم اجتماع