ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 371

هنگامی که دیدگانش بر من افتاد گفت: ای ابو القاسم خوش آمدی تو حقیقتا دوست ما هستی، گفتم: یا ابن رسول اللَّه می خواهم دین خود را بر شما عرضه بدارم، اگر مورد پسند شما هست بر آن ثابت باشم تا در محضر خداوند حاضر گردم.

امام علیه السّلام فرمود: عقائد خود را اظهار بکنید، عبد العظیم عرض کرد: من اعتقاد دارم که خداوند یکی است و شریکی ندارد و او از ابطال و تشبیه بیرون است، خداوند دارای همه صفات می باشد و از صفات مخلوقات منزه است، خداوند نه جسم است و نه صورت و نه عرض و جوهر.

خداوند

همه اجسام را پدید آورد و صورتها را تصویر فرمود: و جوهر و اعراض را خلق کرد، او پروردگار همه اشیاء و مالک و آفریننده آنها می باشد، محمد بنده و رسول و خاتم پیامبران است و پیغمبری بعد از او نخواهد آمد تا آنگاه که قیامت برپا گردد.

شریعت او آخرین شرایع بوده و تا روز قیامت شریعتی دیگر نخواهد آمد، من عقیده دارم که امام و جانشین و ولی امر بعد از رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و اله امیر المؤمنین علی بن ابی طالب می باشد، و بعد از او حسن و بعد حسین و بعد علی بن الحسین علیهم السّلام هستند.

بعد از آنها محمد بن علی و بعد جعفر بن محمد، سپس موسی بن جعفر و بعد علی بن موسی الرضاء، و بعد محمد بن علی علیهم السّلام و بعد شما هستید، امام علیه السّلام فرمود:

بعد از من فرزندم حسن امام است، مردم در باره امام بعد از او چه می کنند.

عبد العظیم گوید: چرا مردم در باره او مردد باشند، فرمود: برای اینکه مردم او را مشاهده نمی کنند و روا نیست که نامش هم بر زبان ها جاری گردد، تا آنگاه که زمین پس از ظلم و جور پر از عدالت شود، گفت: من به این هم اقرار کردم و به امامت آنها هم اعتراف نمودم.

بعد از این عبد العظیم گفت: دوست آنها دوست خداوند است، و دشمن آنها دشمن خدا می باشد، اطاعت از آنها اطاعت از خداوند می باشد، و نافرمانی آنها،