ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 418

خورده است.

رسول خدا اسلام را بر وی عرضه کرد و او هم مسلمان شد، در این هنگام مرکبش او را گاز گرفت و او بلافاصله درگذشت، رسول اکرم امر کرد او را غسل دادند و کفن کردند و بعد خود بر او نماز گزاردند هنگامی که او را در قبر می گذاشتند رسول خدا فرمود: این از کسانی است که ایمان آورد و ایمانش به هیچ ظلمی و شبهه ای آلوده نشد.

6- ابو بصیر روایت می کند که به حضرت صادق علیه السّلام عرض کردم کسانی که ایمان آوردند و ایمان خود را به ظلم آلوده نکردند آیا زنا هم از این بحساب می آید، امام فرمود: من از آن بخداوند پناه می برم نه آن

طور نیست و مقصود از ظلم در آیه گناهی است که هر گاه توبه کند خدا هم قبول می کند ولی کسانی که زنا می کنند و یا سرقت می نمایند و یا شراب می خورند مانند بت پرست می باشند.

7- یعقوب بن شعیب گوید: امام علیه السّلام در تفسیر آیه شریفه وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ فرمود: آن گمراهی و بالاتر از آن می باشد.

8- ابو بصیر روایت می کند که امام علیه السّلام در معنی آن فرمود: مقصود از ظلم در آیه شریفه شک و تردید است.

9- عبد الرحمن هاشمی گوید: حضرت صادق علیه السّلام در تفسیر آیه شریفه الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ فرمود: آنها به آنچه از طرف محمد آمده ایمان دارند و آن عبارت از ولایت می باشد و اینکه به ولایت دیگران آلوده نکرده باشند که او ظلم است.

بعد از این فرمود: ایمان بطور کلی در یک جا از بین نمی رود، بلکه آهسته آهسته از آن کاسته می گردد گوید: عرض کردم بین کفر و ضلالت فاصله ای هست، و یا آنها با هم فرق دارند، فرمودند: رشته های ایمان بسیار زیاد هستند.

10- ابو بصیر گوید: از امام علیه السّلام سؤال کردم معنی الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ چیست فرمود: پناه به خدا می بریم ای ابو بصیر از کسی که ایمان او به ظلم آلوده باشد، بعد از آن فرمود: آنها خوارج و یاران آنها می باشند.

32 درجات ایمان

1- عماد بن ابی الاحوص گوید: حضرت صادق علیه السّلام فرمود: خداوند متعال ایمان را بر هفت سهم قرار داده و آنها عبارتند از نیکی، صدق، یقین، رضا، وفاء، علم، و حلم، بعد از این آنها را بین مردم تقسیم کرد،

و هر کس این هفت سهم را داشته باشد کامل می باشد.

بعضی از آن هفت سهم یک سهم دارند و گروهی دو سهم و بعضی هم سه سهم و یا بیشتر، بعد از آن فرمود: بر کسی که یک سهم دارد دو سهم را بر او تحمیل نکنید، و یا آن کس که دو سهم دارد سه سهم بر او تحمیل نمی شود زیرا آنها نمی توانند تحمل کنند و همین طور است تا هفت سهم.

2- مردی بنام سراج که خادم حضرت صادق علیه السّلام بود می گفت: امام صادق برای کاری مرا فرستاد و امام با گروهی از یاران خود در این وقت در حیره بودند، گوید: ما دنبال آن کار رفتیم و بعد در حالی که هوا بسیار گرم بود و ما هم گرسنه بودیم برگشتیم.

من در جایی که بسترم در آن جا قرار داشت رفتم و خود را با همان ناراحتی روی رخت خواب خود افکندم، در این هنگام ناگهان حضرت صادق علیه السّلام بطرف ما آمد و گفت می خواهم در نزد شما بنشینم، من از جای خود برخاستم و امام هم در کنار بستر من قرار گرفت و در باره کاری که مرا برای آن فرستاده بود سؤال کردند.

من امام علیه السّلام را در جریان آن کار قرار دادم، او هم خداوند را سپاسگزاری کرد، و بعد در باره گروهی به سخن مشغول شدیم، من عرض کردم قربانت گردم من از آنها تبری می کنم چون آنها معتقدانی دارند که ما نداریم.

امام علیه السّلام فرمود: آن ها ما را دوست می دارند ولی چون مطالبی را می گویند که