ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 432

در این جا فقط برای او روح ایمان و روح بدن باقی می ماند، بوسیله روح ایمان خداوند را عبادت می کند، و به وسیله روح بدن راه می رود و گردش می کند، تا آن گاه که فرشته مرگ بیاید و او را قبض روح کند.

اما یاران طرف چپ آنها اهل کتاب هستند، خداوند در باره آنها فرمود: «الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَعْرِفُونَهُ کَما یَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِیقاً مِنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِینَ.»

آنها رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله را شناختند و به وصی او معرفت پیدا کردند، ولی از روی حسد و ستم حق را منکر شدند و خداوند هم روح ایمان را از آنها سلب کرد، و سه روح را که عبارت باشند از روح قوت، و شهوت و بدن در آنها باقی گذاشت.

بعد از این آن جماعت را بعنوان چهارپا معرفی کرد و گفت: آنها مانند چهارپایان بلکه گمراه تر از آنها می باشند، زیرا حیوان چهارپا فقط با روح قوت بار می کشد، و با روح شهوت علف می خورد و با روح بدن راه می رود.

7- زراره گوید: به حضرت صادق علیه السّلام عرض کردم در باره گفته رسول اکرم صلی اللَّه علیه و اله که فرمود: مؤمن در حال ایمان زنا نمی کند چه می فرمائید، امام علیه السّلام فرمود:

روح ایمان از او گرفته می شود.

عرض کردم بفرمائید روح ایمان چیست، فرمودند: او یک چیزی هست، و بعد گفتند: شما لازم است این را بفهمید، شما متوجه هستید که گاهی انسان تصمیم می کرد کاری انجام دهد ولی یک چیزی او را نهی

می کند و باز می دارد گفتم آری چنین است، فرمود روح ایمان همان می باشد.

8- محمد بن برید گوید: ما به اتفاق عمر بن قیس ماصر و ابو حنیفه و عمر بن زر و گروهی دیگر خدمت امام صادق علیه السّلام رسیدیم، در این هنگام از آن جناب سؤال شد ایمان چیست، فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله فرمودند:

مؤمن شراب نمی خورد، و دنبال دزدی نمی رود در حالی که ایمان داشته باشد، عمر بن زر گفت: پس ما آنهائی را که مرتکب این اعمال می شوند چگونه به حساب بیاوریم و چه عنوانی برای آنها بگذاریم، امام فرمودند: همان گونه که خداوند آنها