ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 433

را در قرآن عنوان کرده است.

پروردگار فرمود: مرد سارق و زن سارقه را دست ببرید، و زانیه و زانی را هر کدام صد تازیانه بزنید، آنها در این هنگام به یک دیگر نگاه می کردند، راوی گوید هنگامی که از محضر آن بزرگوار بیرون شدیم عمر بن زر گفت: می خواستی سؤال کنی این حدیث را از رسول خدا چه کسی روایت می کند، گفت: من در باره کسی که می گوید رسول خدا فرموده چه بگویم.

9- ابان بن تغلب گوید امام صادق علیه السّلام فرمود: روح ایمان یکی است و از یک جا بیرون شده است و در بدن های متفرقی جریان پیدا می کند، و با آنها انس می گیرد، ولی بار دیگر از بدن ها بیرون می شود و یکی می گردد و به یک جا را مراجعه می کند.

10- ابو خدیجه گوید: خدمت حضرت ابو الحسن علیه السّلام رسیدم، فرمودند:

خداوند متعال مؤمن را به روح خود مؤید ساخته است، هر گاه مؤمن کار نیکی انجام دهد و

از خداوند بترسد و تقوی داشته باشد آن نفس حضور پیدا می کند.

اما هر گاه کار بدی از وی سرزند و یا مرتکب گناهی شود و از حد خود تجاوز کند از او دور می شود، روح در هنگام احسان مؤمن خوشحال می شود و در هنگام بدی و گناه در زمین فرو می رود و خود را از وی پنهان می کند.

اینک ای بندگان خدا به نعمت های خدا سپاسگزار باشید و به عهد و پیمان او عمل کنید، و کارهای خود را اصلاح نمائید و افراد شایسته باشید تا بر یقین شما افزوده گردد، و سود فراوانی ببرید، خداوند رحمت کند کسی را که به کار نیک تصمیم بگیرد و آن را مورد عمل قرار دهد، و یا از شری دست باز دارد، بعد فرمود:

ما به طاعت خدا و عمل برای او تایید می کنیم.

11- داود گوید: از امام صادق علیه السّلام در باره گفتار رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله که فرمود:

هر گاه مؤمن زنا می کند روح ایمان از وی دور می گردد سؤال کردم، فرمود: آن مانند آیه شریفه است که گفت: وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ، و روشن تر از این آن است که گفت وَ أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ و در هنگام زنا این روح از وی مفارقت می کند.