ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 451

دوست شدند و برای خدا با گروهی دشمنی کردند آنها هستند چراغهای فروزان و اهل نعمت در آخرت.

5- عبد اللَّه بن سنان گوید: خوشا بحال بنده ای که گمنام زندگی کند، با مردم در ظاهر رفت و آمد داشته باشد ولی در دل اعمال آنها را ترک کند، مردم او را در ظاهر بشناسند و او هم مردم را در باطن شناسائی کند.

6- ازدی گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: من به حال آن دوستانم غبطه می خورم که با داشتن ایمان اهل صلاح و شایستگی هستند، و عبادت خداوند را نیکو بجای می آورند، و در نهان او را پرستش می کنند و در میان مردم گمنام زندگی می نمایند.

آنها شهرت و معروفیت ندارند تا مردم با انگشتان خود آنها را به یک دیگر نشان دهند، روزی آنان به اندازه زندگی می رسد و نیاز به کسی پیدا نمی کنند و صبر دارند، مرگ آنها را زودتر فرا می گیرد و از خود میراث کمی بجای می گذارند و گریه کنندگان آنها کم می باشند.

7- محمد بن مسلم از امام باقر علیه السّلام و او از پدرانش علیهم السّلام روایت می کند که امیر المؤمنین سلام اللَّه علیه فرمود: خداوند چهار چیز در چهار چیز مخفی کرده است، خوشنودی خود را در اطاعتش قرار داده و چیزی را که موجب رضایت او می گردد و

شما نمی دانید کوچک نشمارید.

خشم خود را در معصیت خویش پنهان کرده است پس بنا بر این چیزی را که موجب سخط او می گردد و شما آن را نمی دانید کوچک نشمارید، اجابت را در دعا قرار داده و شما دعائی را کوچک ندانید زیرا ممکن است همان دعا موجب اجابت قرار گیرد و شما آن را نمی دانید.

خداوند ولی خود را در میان بندگان پنهان کرده و از انظار مخفی داشته است، شما هیچ یک از بندگان خدا را کوچک مشمارید و کسی را تحقیر نکنید، زیرا ممکن است یکی از بندگان خدا مورد تحقیر شما قرار گیرند و آن بنده از اولیاء