ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 524

کردم خداوند مرا از آتش نجات دهد، فرمود ای مرد بشنوید و به فهمید و بعد از این یقین حاصل کنید دنیا بر سه چیز استوار است.

نخست عالمی که سخن بگوید و به علمش عمل کند، توانگری که بخل نداشته باشد و به اهل دیانت انفاق نماید و فقیری که صبر کند، هر گاه عالم علمش را به مردم نگفت، و مال دار بخل کرد و فقیر هم صبر ننمود در این جا جامعه هلاک و نابود می شود.

ای سائل به زیادی مسجدها گول نخور و از اجتماعات زیاد خویشتن را فریب نده زیرا در جامعه ای که وحدت نباشد آن جامعه موفق نمی شود، با دلهای پراکنده و افکار مخالف نمی توان

کاری کرد و به هدف ها رسید.

ای مردم بدانید که مردم بر سه دسته هستند، گروهی زاهد که همه چیز را ترک می گویند، دسته ای راغب که دنبال همه چیز می روند، جماعتی هم صبر می کنند، اما زاهد به آنچه از دنیا به او می رسد هرگز خوشحال نمی گردد، و اگر چیزی از دستش رفت اندوهگین نمی گردد.

اما صابر دنیا را در دلش آرزو می کند ولی هنگامی که به او رسید از آن منصرف می گردد، چون سوء عاقبت آن را می داند، اما راغب به دنیا او از هر جا برسد می گیرد و باکی ندارد از حرام است و یا حلال او در حال بدست آوردن مال می باشد و هدفی جز این ندارد.

بعد از این گفت: یا امیر المؤمنین علامت مؤمن در آن زمان چیست فرمود:

بنگرد حق خداوند کدام است دنبال آن برود و متوجه گردد خلاف حق کدام است آن را ترک گوید، اگر چه مخالف حق از دوستان نزدیک او باشد.

آن مرد اظهار داشت یا امیر المؤمنین شما درست فرمودی و حق مطلب را ادا کردی، سپس آن مرد از مسجد بیرون شد و از نظرها پنهان گردید، مردم هر چه او را طلب کردند نیافتند در این هنگام علی علیه السّلام بالای منبر تبسم کردند و فرمودند، شما کجا را جستجو می کنید این برادرم خضر علیه السّلام بود.

2- ابن صدقه از حضرت صادق علیه السّلام روایت می کند که رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله فرمود: