ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 529

آن است که هر دوستی دوست دارد با دوست خود خلوت کند.

ای فرزند عمران من از حال دوستانم آگاه می باشم، هنگامی که سیاهی شب آنها فرا می گیرد، دیدگان دل آنها را باز می کنم و عذاب خود را مقابل آنها قرار می دهم، آنها با مشاهده و حضور با من سخن می گویند.

ای فرزند عمران با دل خاشع نزد من بیا و با بدن خاضعت با من گفتگو کن در سیاهی شب از دیدگانت اشک بریز و از من هر چه می خواهی طلب کن که مرا به زودی

رواکننده حاجت ها خواهید دید.

3- یکی از راویان گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: خداوند متعال کسی را که از او نافرمانی می کند دوست نمی دارد و بعد این شعر را قراءت کردند:

تعصی الاله و انت تظهر حبه هذا محال فی العقال بدیع

لو کان حبک صادقا لاطعته ان المحب لمن یحب مطیع

4- مردی خدمت حضرت رسول صلی اللَّه علیه و اله عرض کرد یا رسول اللَّه چیزی به من یاد دهید که هر گاه او را گفتم خداوند مرا دوست بدارد، و مردم هم مرا دوست بدارند، فرمود به آن چه در نزد خداوند هست رغبت نشان دهید تا خداوند شما را دوست بدارد، و از مردم کناره گیری کن و چیزی از آن ها طلب نکن تا آنها تو را دوست بدارند.

5- ابو بصیر گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: پنج نفر خواب ندارند، کسی که عزیزش را کشته باشند و قصاص نشده باشد، کسی که مال زیاد دارد ولی امنیت ندارد، کسی که از دیگری فحش بشنود و یا بهتانی به او به بندند، کسی که ثروتش را از وی بگیرند و او مالی نداشته باشد، و کسی که دوست خود را می خواهد از دست بدهد.

6- وهب بن منبه گوید: در زبور خواندم که خداوند فرمود: ای داود بشنو چه می گویم و حق می گویم، هر کس نزد من بیاید و مرا دوست داشته باشد او را وارد بهشت می کنم.

7- سلیمان بن عبد اللَّه هاشمی گوید: از محمد بن علی علیهم السّلام شنیدم فرمود: رسول