ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 539

می باشم که با من هم نشینی نماید و مونس کسی

هستم که با من انیس باشد.

من صاحب کسی هستم که با من مصاحبه کند، و برگزیده کسی می باشم که مرا برگزیند، و مطیع آن کس هستم که از من اطاعت نماید، هر کس مرا از روی قلب دوست داشته باشد من هم او را برای خود قبول می کنم، و او را بالاتر از همه بندگان دوست خواهم داشت.

هر کس از روی حقیقت مرا طالب باشد خواهد یافت، و هر کس غیر از مرا طلب کند مرا نخواهد یافت ای اهل زمین غرور را از خود دور کنید و به مصاحبت و مجالست و هم نشینی با من بشتابید با من انس بگیرید تا با شما انس بگیرم و بدوستی شما شتاب کنم.

خداوند به بعضی از صدیقان وحی فرستاد و گفت: من بندگانی دارم که مرا دوست می دارند و من هم آنها را دوست می دارم، آنها به من اشتیاق دارند من هم به آنها اشتیاق دارم، آنها از من یاد می کنند من هم از آنها یاد می کنم، اگر راه آنها را بگیری دوست من خواهی بود و اگر از آنها دوری کنی دشمن من خواهی بود.

آن صدیق گفت: بار خدایا علامت آنها چیست خداوند فرمود: آنها در روز مانند سایه همدیگر را حفظ می کنند همان گونه که چوپان گوسفندان خود را حفظ می کند، آنها هنگام غروب آفتاب بخانه های خود برمی گردند همان طور که پرندگان به لانه های خود جمع می کردند.

هنگامی که شب بر آنها سایه افکند و تاریکی همه جا را فرا گرفت و بسترها پهن کردید، و تخت ها برای خواب نصب شد، و هر دوستی با دوست خود خلوت نمود، آنها قدم های خود را بطرف من برمی دارند

و روی پاها قرار می گیرند.

صورت های خود را بر زمین پهن می کنند و با من آهسته سخن می گویند، و از نعمت های من تقدیر می نمایند، آنها فریاد می زنند و گریه می کنند، و ناله ها و شکوه ها دارند، گروهی نشسته و جماعتی در حال قیام می باشند.

بعضی در حال سجده هستند و گروهی رکوع می کنند، آنها بخاطر من سختی ها را تحمل می نمایند و ناسزاها را می شنوند، سه چیز به آنها می دهم، اول از