ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 54

5- از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که فرمود: مؤمن هاشمی است زیرا وی گمراهی و کفر و نفاق را از هم قطع می کند و مؤمن را قرشی هم گفته اند زیرا او به حق اقرار کرده و مقصود از حق هم ما هستیم، و باطل را منکر شده و مقصود از باطل هم دلام و اتباع او می باشند.

مؤمن را نبطی هم می گویند زیرا او اشیاء را استخراج و استنباط می کند و حقائق را روشن می گرداند و اسرار را باز می نماید، پلیدیها را از پاکی تمیز می دهد و پاکی ها را از ناپاکی جدا می سازد، مؤمن را عربی هم می گویند زیرا او مسائل ما اهل بیت را برای مردم روشن می گرداند و فضائل و خصوصیات ما را باز می گوید.

مؤمن را اعجمی و گنگ هم گفته اند، زیرا او از دلام سخن نمی گوید و از وی به نیکی یاد نمی کند و مؤمن را فارسی هم گفته اند زیرا او در کارها با

نظر صائب می نگرد و دلش روشن و آگاه است اگر ایمان در ثریا باشد فرزندان فارس به آن دست پیدا می کنند، یعنی افراد با فراست ایمان را در هر جا باشد بدست می آورند.

مؤمن همواره در کارها دقت می کند و شتاب به خرج نمی دهد و از میان آنها بهترین را بر می گزیند و خوب ها را اختیار می کند. رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و اله فرمود: از فراست مؤمن بترسید که او با هدایت خدا و پرتو انوار فیوضات الهی به امور نگاه می کند و حقائق و اسرار را بخوبی مشاهده می نماید.

مترجم گوید: در این حدیث دو بار کلمه «دلام» ذکر شده است، دلام مانند سحاب مرد سیاه و دراز را گویند، و در اینجا مقصود مرد منافقی است که در ظاهر مؤمن و مسلمان ولی در باطن کافر و پلید می باشد و با فریب و نیرنگ مردم را فریب می دهد و جامعه را گمراه می کند.

6- عمار ساباطی گوید: از امام صادق علیه السّلام سؤال شد آیا اهل آسمانها اهل زمین را مشاهده می کنند، فرمود: آنها فقط مؤمنان را می نگرند، زیرا مؤمن از نوری است مانند نور ستارگان گفته شد پس آنها اهل زمین را مشاهده می کنند، فرمود خیر آنها نور مؤمن را به هر طرف که برود می نگرند، بعد فرمود: هر مؤمنی در روز قیامت پنج ساعت می تواند شفاعت کند.