- جلد اول 1
- اشاره 1
- مقدمه مترجم 1
- آغاز تدوین حدیث 2
- ممانعت از نقل حدیث 3
- جعل احادیث و روایات 4
- تالیف کتب حدیث و سیره در میان اهل سنت 5
- تدوین حدیث در مذهب اهل بیت ع 7
- اشاره 7
- حدیث در عصر امیر المؤمنین ع 7
- 1- کتاب علی ع 12
- 3- مسافرت به یمن 13
- 2- جزوه در سنن و احکام 13
- 4- دستور العمل به محمد بن ابی بکر 14
- 6- تشکیل مجالس در مساجد 15
- 5- بخشنامه به فرمانداران و فرماندهان 15
- حضرت زهرا ع و تدوین حدیث 16
- حدیث در عصر امام حسن ع 17
- حدیث در عصر امام سجاد ع 18
- حدیث در زمان امام محمد باقر ع 18
- حدیث در عصر امام حسین ع 18
- حدیث در عصر امام صادق ع 18
- حدیث در عصر امام رضا ع 20
- حدیث در عصر امام کاظم ع 20
- حدیث در عصر غیبت صغری 21
- حدیث در زمان امام هادی ع 21
- حدیث در عصر امام عسکری ع 21
- حدیث در عصر امام جواد ع 21
- جمع آوری حدیث و تدوین آن 21
- مراکز حدیثی شیعه 23
- 1- مدینه منوره 23
- اشاره 23
- 2- کوفه 24
- 3- قم 25
- 5- خراسان 26
- 4- بغداد 26
- 6- ری 27
- در فضیلت علم حدیث 28
- مؤلفان کتب حدیث 30
- اشاره 30
- 1- سلیم بن قیس هلالی 30
- 2- زید زراد 31
- 4- عاصم بن حمید حناط 31
- 5- زید نرسی 31
- 3- عباد عصفری ابو سعید 31
- 6- جعفر بن محمد حضرمی 32
- 8- جعفر بن محمد قرشی 32
- 9- عبد الملک بن حکیم 32
- 7- محمد بن مثنی حضرمی 32
- 13- حسین بن عثمان 33
- 11- علی بن جعفر ع 33
- 12- خلاد سندی 33
- 10- مثنی بن ولید حناط 33
- 20- عبد الله بن جعفر حمیری 34
- 19- درست بن ابی منصور 34
- 15- سلام بن ابی عمره 34
- 22- محمد بن محمد بن اشعث 34
- 16- علی بن اسباط 34
- 17- عبد الله بن جبر 34
- 21- احمد بن محمد برقی قمی 34
- 18- علاء بن رزین 34
- 23- حسین بن سعید اهوازی 34
- 14- عبد الله بن یحیی کاهلی 34
- 25- علی بن ابراهیم قمی 35
- 26- ابراهیم بن محمد ثقفی 35
- 24- فرات بن ابراهیم کوفی 35
- 28- محمد بن علی بن بابویه 36
- 27- محمد بن یعقوب کلینی 36
- 30- جعفر بن محمد بن قولویه 37
- 31- علی بن محمد خزاز قمی 37
- 29- حسین بن بسطام 37
- 32- محمد بن ابراهیم نعمانی 38
- 40- حسن بن محمد طوسی 38
- 37- محمد بن محمد بن نعمان 38
- 38- محمد بن حسین موسوی 38
- 39- محمد بن حسن ابو جعفر طوسی 38
- 34- محمد بن مسعود عیاشی 38
- 33- حسن بن علی حرانی 38
- 35- محمد بن عمر بن عبد العزیز کشی 38
- 36- محمد بن جریر طبری 38
- 42- عبد الواحد آمدی 39
- 43- محمد بن ادریس حلی 39
- 41- احمد بن علی نجاشی 39
- 45- محمد بن محمد طبری 40
- 44- فضل الله بن علی راوندی 40
- 46- محمد بن جعفر مشهدی 40
- 50- محمد بن علی بن شهر آشوب 41
- 48- قطب الدین کیذری بیهقی 41
- 47- سعید بن هبه الله راوندی 41
- 49- محمد بن حسن نیشابوری 41
- 52- حسن بن فضل طبرسی 42
- 51- فضل بن حسن طبرسی 42
- 53- علی بن حسن بن فضل طبرسی 42
- 54- محمد بن علی بن حمزه طوسی 43
- 55- یحیی بن حسن حلی 43
- 57- ورام بن ابی فراس 43
- 56- احمد بن علی طبرسی 43
- 58- علی بن عیسی اربلی 44
- 59- علی بن طاوس 44
- 61- عبد الکریم بن طاوس 44
- 63- حسن بن سدید الدین علامه حلی 44
- 60- شاذان بن جبرئیل 44
- 62- محمد بن مکی عاملی 44
- 64- حسن بن ابی الحسن دیلمی 45
- 65- رجب بن محمد برسی 45
- 69- ابن فهد حلی 46
- 67- علی بن محمد بیاضی 46
- 66- محمد بن علی احسائی 46
- 68- ابراهیم بن علی کفعمی 46
- 70- محمد بن حسین عاملی 47
- 71- محمد بن مرتضی فیض کاشانی 47
- اشاره 48
- 73- علامه مجلسی مؤلف بحار الان 48
- ولادت علامه مجلسی 48
- 72- محمد بن حسن حر عاملی 48
- اساتید و شاگردان علامه مجلسی 49
- آثار علمی علامه مجلسی 49
- تحصیلات علامه مجلسی 49
- وفات علامه مجلسی 50
- سخنی در باره بحار الانوار 50
- ترجمه مجلد پانزدهم بحار الانوار 51
- مسافرت به هندوستان 51
- 1 در فضیلت ایمان 53
- 2 خلقت مؤمن از نور خدا 62
- 3 ریشه و سرشت مؤمن 63
- 4 تفسیر فِطْرَتَ اللَّهِ و صِبْغَهَ اللَّه 76
- 5 رفع بلیّات بوسیله مؤمن 77
- 6 حقوق مؤمن 78
- 7 خوشنودی از نعمت ایمان 79
- 8 قلت تعداد مؤمنان 81
- 9 مراتب مردم در ایمان 84
- 10 بیعت و چگونگی آن 88
- 11 مؤمن بر دو قسم است 91
- 12 گرفتاری های مؤمن 93
- 14 نشانه های مؤمن و صفات او 116
- 13 بخشودگی مؤمن 116
- 15 در فضائل شیعیان 150
- 16 شیعیان و دین خدا 206
- 17 در فضیلت رفض، 214
- 18 گذشت از شیعیان و شفاعت از آنان 216
- 19 صفات شیعیان، 255
- 20 عدم تعجیل در باره شیعیان 291
- 21 مجالست با مخالفان و مشرکان 292
- 22 ایمان به دین حق و اعطاء تشیع 293
- 23 سلامتی و توانگری در دین است 296
- 24 فرق بین اسلام و ایمان 299
- 25 تعریف اسلام 333
- 26 احکام و شرایع 334
- 27 پایه های اسلام و ایمان 336
- 28 دین مورد قبول خدا 370
- 29 پایین ترین درجه ایمان 382
- 30 ارتباط ایمان و عمل 384
- 31 آلوده شدن ایمان به ظلم 416
- 32 درجات ایمان 418
- 33 آرامش مؤمن 427
- 34 ایمان ثابت و ناپایدار 435
- 35 باز نداشتن مؤمن از گناه 440
- 36 دوستی و دشمنی برای خداوند 440
- 37 صفات بندگان نیک 449
- 38 مکارم اخلاق و رستگاری 473
- 39 در عدالت 519
- 41 منجیات و مهلکات 522
- 40 کمال انسان و جوانمردی او 522
- 42 در ستایش چهره های نیک 523
- 43 در محبت خداوند متعال 528
- 44 در صلاح و فساد قلب 540
- 45 در مراتب نفس و صفات آن 551
- 46 در ترک شهوات و هوس ها 560
- 47 در اطاعت خدا و رسول و امامان 563
- 48 در اظهار حق و ترک باطل 566
- 49 در انس به خدا و عزلت از مردم 567
- 51 ترک رهبانیت و سیاحت 570
- 50 بی هوشی هنگام قرائت قرآن 570
- 52 در یقین و صبر 585
نازل کرده است، آنها گفتند پروردگار برای کسانی که در این دنیا نیکی کردند خیر نازل کرده، ولی خانه آخرت بهتر است و آنجا برای پرهیزگاران جای خوبی بشمار می رود.
ای بندگان خدا بدانید مؤمن کسی است که برای رسیدن به سه پاداش عمل می کند، یا برای رسیدن به خیر است که خداوند در دنیا به او پاداش می دهد، و خداوند در مورد ابراهیم گفته: ما اجر او را در دنیا دادیم و در
آخرت هم از صالحان بشمار می رود.
هر کس برای خداوند کار کند پاداش او در دنیا و آخرت داده خواهد شد و مهمات او در آن دو جا رفع خواهد گردید، خداوند می فرماید ای بندگانی که ایمان آورده اید از خداوند بترسید، کسانی که کارهای نیک کرده اند نیکی و بیش از آن داده خواهد شد.
نیکی یعنی بهشت و زیادت آن است که در دنیا داده می شود، خداوند با هر نیکی یک گناه را می بخشد و در قرآن فرموده نیکیها گناهان را می برند و باید نیکان به آن موضوع تذکر پیدا کنند، روز قیامت حسنات آنان بحساب می آید و برای هر حسنه ای ده برابر می دهند.
در قرآن مجید فرموده: خداوند این پاداشها را می بخشد و از روی حساب می دهد، و نیز فرمود: به آن گروه پاداش مضاعف می دهد و آنها در بهشت در اطاق ها در آسایش به سر خواهند برد و این ها به خاطر کارهائی بود که انجام دادند.
خداوند شما را رحمت کند به نیکی ها رغبت داشته باشید و کارهای خوب انجام دهید، و از آنها بهره مند گردید، ای بندگان خداوند بدانید که پرهیزگاران به خیر دنیا و آخرت رسیدند، آنها در دنیا با اهل دنیا شریک شدند ولی اهل دنیا در آخرت آنها سهمی ندارند.
خداوند در دنیا به اندازه احتیاج برای آنها چیزهائی را مباح فرمود و گفته:
بگو کدام شخص زینت های خداوند را حرام کرد، خداوند زینت ها را برای بندگان