- جلد اول 1
- اشاره 1
- مقدمه مترجم 1
- آغاز تدوین حدیث 2
- ممانعت از نقل حدیث 3
- جعل احادیث و روایات 4
- تالیف کتب حدیث و سیره در میان اهل سنت 5
- تدوین حدیث در مذهب اهل بیت ع 7
- اشاره 7
- حدیث در عصر امیر المؤمنین ع 7
- 1- کتاب علی ع 12
- 2- جزوه در سنن و احکام 13
- 3- مسافرت به یمن 13
- 4- دستور العمل به محمد بن ابی بکر 14
- 5- بخشنامه به فرمانداران و فرماندهان 15
- 6- تشکیل مجالس در مساجد 15
- حضرت زهرا ع و تدوین حدیث 16
- حدیث در عصر امام حسن ع 17
- حدیث در زمان امام محمد باقر ع 18
- حدیث در عصر امام سجاد ع 18
- حدیث در عصر امام حسین ع 18
- حدیث در عصر امام صادق ع 18
- حدیث در عصر امام کاظم ع 20
- حدیث در عصر امام رضا ع 20
- حدیث در عصر امام عسکری ع 21
- حدیث در عصر امام جواد ع 21
- حدیث در عصر غیبت صغری 21
- حدیث در زمان امام هادی ع 21
- جمع آوری حدیث و تدوین آن 21
- مراکز حدیثی شیعه 23
- 1- مدینه منوره 23
- اشاره 23
- 2- کوفه 24
- 3- قم 25
- 4- بغداد 26
- 5- خراسان 26
- 6- ری 27
- در فضیلت علم حدیث 28
- 1- سلیم بن قیس هلالی 30
- اشاره 30
- مؤلفان کتب حدیث 30
- 2- زید زراد 31
- 3- عباد عصفری ابو سعید 31
- 5- زید نرسی 31
- 4- عاصم بن حمید حناط 31
- 9- عبد الملک بن حکیم 32
- 6- جعفر بن محمد حضرمی 32
- 7- محمد بن مثنی حضرمی 32
- 8- جعفر بن محمد قرشی 32
- 12- خلاد سندی 33
- 10- مثنی بن ولید حناط 33
- 11- علی بن جعفر ع 33
- 13- حسین بن عثمان 33
- 18- علاء بن رزین 34
- 19- درست بن ابی منصور 34
- 15- سلام بن ابی عمره 34
- 14- عبد الله بن یحیی کاهلی 34
- 17- عبد الله بن جبر 34
- 20- عبد الله بن جعفر حمیری 34
- 22- محمد بن محمد بن اشعث 34
- 16- علی بن اسباط 34
- 21- احمد بن محمد برقی قمی 34
- 23- حسین بن سعید اهوازی 34
- 25- علی بن ابراهیم قمی 35
- 26- ابراهیم بن محمد ثقفی 35
- 24- فرات بن ابراهیم کوفی 35
- 28- محمد بن علی بن بابویه 36
- 27- محمد بن یعقوب کلینی 36
- 31- علی بن محمد خزاز قمی 37
- 29- حسین بن بسطام 37
- 30- جعفر بن محمد بن قولویه 37
- 36- محمد بن جریر طبری 38
- 39- محمد بن حسن ابو جعفر طوسی 38
- 37- محمد بن محمد بن نعمان 38
- 40- حسن بن محمد طوسی 38
- 38- محمد بن حسین موسوی 38
- 33- حسن بن علی حرانی 38
- 32- محمد بن ابراهیم نعمانی 38
- 34- محمد بن مسعود عیاشی 38
- 35- محمد بن عمر بن عبد العزیز کشی 38
- 42- عبد الواحد آمدی 39
- 43- محمد بن ادریس حلی 39
- 41- احمد بن علی نجاشی 39
- 46- محمد بن جعفر مشهدی 40
- 45- محمد بن محمد طبری 40
- 44- فضل الله بن علی راوندی 40
- 48- قطب الدین کیذری بیهقی 41
- 47- سعید بن هبه الله راوندی 41
- 49- محمد بن حسن نیشابوری 41
- 50- محمد بن علی بن شهر آشوب 41
- 52- حسن بن فضل طبرسی 42
- 51- فضل بن حسن طبرسی 42
- 53- علی بن حسن بن فضل طبرسی 42
- 55- یحیی بن حسن حلی 43
- 57- ورام بن ابی فراس 43
- 54- محمد بن علی بن حمزه طوسی 43
- 56- احمد بن علی طبرسی 43
- 62- محمد بن مکی عاملی 44
- 63- حسن بن سدید الدین علامه حلی 44
- 60- شاذان بن جبرئیل 44
- 61- عبد الکریم بن طاوس 44
- 58- علی بن عیسی اربلی 44
- 59- علی بن طاوس 44
- 64- حسن بن ابی الحسن دیلمی 45
- 65- رجب بن محمد برسی 45
- 68- ابراهیم بن علی کفعمی 46
- 66- محمد بن علی احسائی 46
- 69- ابن فهد حلی 46
- 67- علی بن محمد بیاضی 46
- 71- محمد بن مرتضی فیض کاشانی 47
- 70- محمد بن حسین عاملی 47
- ولادت علامه مجلسی 48
- 72- محمد بن حسن حر عاملی 48
- 73- علامه مجلسی مؤلف بحار الان 48
- اشاره 48
- اساتید و شاگردان علامه مجلسی 49
- تحصیلات علامه مجلسی 49
- آثار علمی علامه مجلسی 49
- سخنی در باره بحار الانوار 50
- وفات علامه مجلسی 50
- ترجمه مجلد پانزدهم بحار الانوار 51
- مسافرت به هندوستان 51
- 1 در فضیلت ایمان 53
- 2 خلقت مؤمن از نور خدا 62
- 3 ریشه و سرشت مؤمن 63
- 4 تفسیر فِطْرَتَ اللَّهِ و صِبْغَهَ اللَّه 76
- 5 رفع بلیّات بوسیله مؤمن 77
- 6 حقوق مؤمن 78
- 7 خوشنودی از نعمت ایمان 79
- 8 قلت تعداد مؤمنان 81
- 9 مراتب مردم در ایمان 84
- 10 بیعت و چگونگی آن 88
- 11 مؤمن بر دو قسم است 91
- 12 گرفتاری های مؤمن 93
- 14 نشانه های مؤمن و صفات او 116
- 13 بخشودگی مؤمن 116
- 15 در فضائل شیعیان 150
- 16 شیعیان و دین خدا 206
- 17 در فضیلت رفض، 214
- 18 گذشت از شیعیان و شفاعت از آنان 216
- 19 صفات شیعیان، 255
- 20 عدم تعجیل در باره شیعیان 291
- 21 مجالست با مخالفان و مشرکان 292
- 22 ایمان به دین حق و اعطاء تشیع 293
- 23 سلامتی و توانگری در دین است 296
- 24 فرق بین اسلام و ایمان 299
- 25 تعریف اسلام 333
- 26 احکام و شرایع 334
- 27 پایه های اسلام و ایمان 336
- 28 دین مورد قبول خدا 370
- 29 پایین ترین درجه ایمان 382
- 30 ارتباط ایمان و عمل 384
- 31 آلوده شدن ایمان به ظلم 416
- 32 درجات ایمان 418
- 33 آرامش مؤمن 427
- 34 ایمان ثابت و ناپایدار 435
- 35 باز نداشتن مؤمن از گناه 440
- 36 دوستی و دشمنی برای خداوند 440
- 37 صفات بندگان نیک 449
- 38 مکارم اخلاق و رستگاری 473
- 39 در عدالت 519
- 40 کمال انسان و جوانمردی او 522
- 41 منجیات و مهلکات 522
- 42 در ستایش چهره های نیک 523
- 43 در محبت خداوند متعال 528
- 44 در صلاح و فساد قلب 540
- 45 در مراتب نفس و صفات آن 551
- 46 در ترک شهوات و هوس ها 560
- 47 در اطاعت خدا و رسول و امامان 563
- 48 در اظهار حق و ترک باطل 566
- 49 در انس به خدا و عزلت از مردم 567
- 50 بی هوشی هنگام قرائت قرآن 570
- 51 ترک رهبانیت و سیاحت 570
- 52 در یقین و صبر 585
زیاد آشامیدن نمی رانید دل ها هم مانند زراعت از آب زیاد تباه می گردند.
20- رسول اکرم صلی اللَّه علیه و اله فرمود: از جهاد اصغر برگشتیم و به طرف جهاد اکبر می رویم فرمود: هر کس علمش بر هوای نفسش غالب گردد آن علم نافع می باشد، هر کس شهوت خود را زیر پا بگذارد شیطان از سایه او فرار می کند.
رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله فرمود: هر بنده ای که مرا اطاعت کند او را به غیر خود واگذار نمی کنم، و هر بنده ای که از من نافرمانی کند او را به خودش وامی گذارم، و باکی هم ندارم که او در کجا به هلاکت برسد.
21- امام حسن مجتبی علیه السّلام گفت:
رسول اکرم صلی اللَّه علیه و اله فرمودند: بنده ای مؤمن نخواهد بود مگر اینکه حساب خود را برسد در حساب از شریک خود هم سخت گیر باشد.
22- در بعضی از روایات وارد شده که مجاشع خدمت رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله رسید و عرض کرد یا رسول اللَّه راه شناخت حق چگونه می باشد فرمود: شناختن نفس است گفت: یا رسول اللَّه موافقت حق را از چه راه می توان بدست آورد فرمود:
مخالفت با نفس، گفت: راه خوشنود کردن حق کدام است فرمود: دشمنی با نفس.
عرض کرد: چگونه می توان به حق رسید فرمود: دور شدن از نفس، گفت:
چگونه از حق می توان اطاعت کرد، فرمود: نافرمانی از نفس، گفت چگونه می توان از حق یاد کرد فرمود فراموش کردن نفس گفت: چگونه می توان به حق نزدیک شد فرمود: دور شدن از نفس.
گفت: چگونه می توان با حق مانوس شد، فرمود: دوری از نفس، گفت: یا رسول اللَّه چگونه می توان به این مقامات رسید، گفت از حق یاری بخواهید تا شما را بر نفس پیروز گرداند.
23- ابو الحسن موسی علیه السّلام گفت: از ما نیست کسی که نفس خود را به حساب نکشد و در هر روز او را مورد محاسبه قرار ندهد، اگر کار خوبی کرده سپاسگزاری کند و از خداوند بخواهد او را توفیق دهد تا زیاد کار خیر انجام دهد، و اگر کار بدی کرده استغفار می کند.