ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 63

خداوند حاضر گردد حسنات او قبول نمی گردد و گناهانش بخشوده نمی شود.

4- جابر از حضرت باقر علیه السّلام روایت می کند که حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و اله فرمود: از فراست مؤمن بترسید که او با نور خدا می نگرد و سپس این آیه شریفه را تلاوت کردند إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِینَ.

5- حضرت باقر علیه السّلام فرمود: خداوند متعال در مؤمن نسیمی از روح خودش دمیده است، و برای همین جهت در قرآن فرموده: رُحَماءُ بَیْنَهُمْ.

6- علی علیه السّلام فرمود: از گمان مؤمنین بترسید زیرا خداوند حق را در زبان آنها قرار داده است.

7- جابر جعفی گوید: در خدمت ابو جعفر علیه السّلام بودم در حالی که غم و اندوه مرا گرفته بود، عرض کردم قربانت شوم گاهی بدون اینکه مصیبت و یا اندوهی برایم پیش آید ناگهان محزون می کردم که اهل بیت من هم متوجه این موضوع می شوند و مرا دگرگون مشاهده می کنند.

امام فرمود: آری ای جابر خداوند متعال مؤمنان را از گل بهشت آفرید و از نسیم روحش در آنها جاری ساخت و از این جهت مؤمنان را برادر ابوینی گفته اند هر گاه یکی از آن ارواح در یکی از شهرها محزون گردد، سایر ارواح هم محزون می گردند.

3 ریشه و سرشت مؤمن

1- جابر از حضرت صادق علیه السّلام روایت می کند که فرمود: خداوند متعال شیعیان ما را از یک سرشتی که

در نزد خود نگهداری می کرد آفرید، آن اصل و طینت مخصوص آنها می باشد و تا روز قیامت کسی در آن وارد نمی گردد و چیزی از آن کم نمی شود.

2- ابو بصیر از حضرت باقر سلام اللَّه علیه روایت می کند که فرمود: ما و