- جلد اول 1
- اشاره 1
- مقدمه مترجم 1
- آغاز تدوین حدیث 2
- ممانعت از نقل حدیث 3
- جعل احادیث و روایات 4
- تالیف کتب حدیث و سیره در میان اهل سنت 5
- تدوین حدیث در مذهب اهل بیت ع 7
- اشاره 7
- حدیث در عصر امیر المؤمنین ع 7
- 1- کتاب علی ع 12
- 3- مسافرت به یمن 13
- 2- جزوه در سنن و احکام 13
- 4- دستور العمل به محمد بن ابی بکر 14
- 6- تشکیل مجالس در مساجد 15
- 5- بخشنامه به فرمانداران و فرماندهان 15
- حضرت زهرا ع و تدوین حدیث 16
- حدیث در عصر امام حسن ع 17
- حدیث در عصر امام سجاد ع 18
- حدیث در زمان امام محمد باقر ع 18
- حدیث در عصر امام حسین ع 18
- حدیث در عصر امام صادق ع 18
- حدیث در عصر امام رضا ع 20
- حدیث در عصر امام کاظم ع 20
- حدیث در عصر غیبت صغری 21
- حدیث در زمان امام هادی ع 21
- حدیث در عصر امام عسکری ع 21
- حدیث در عصر امام جواد ع 21
- جمع آوری حدیث و تدوین آن 21
- مراکز حدیثی شیعه 23
- 1- مدینه منوره 23
- اشاره 23
- 2- کوفه 24
- 3- قم 25
- 5- خراسان 26
- 4- بغداد 26
- 6- ری 27
- در فضیلت علم حدیث 28
- مؤلفان کتب حدیث 30
- اشاره 30
- 1- سلیم بن قیس هلالی 30
- 2- زید زراد 31
- 4- عاصم بن حمید حناط 31
- 5- زید نرسی 31
- 3- عباد عصفری ابو سعید 31
- 8- جعفر بن محمد قرشی 32
- 6- جعفر بن محمد حضرمی 32
- 9- عبد الملک بن حکیم 32
- 7- محمد بن مثنی حضرمی 32
- 11- علی بن جعفر ع 33
- 12- خلاد سندی 33
- 10- مثنی بن ولید حناط 33
- 13- حسین بن عثمان 33
- 19- درست بن ابی منصور 34
- 22- محمد بن محمد بن اشعث 34
- 20- عبد الله بن جعفر حمیری 34
- 16- علی بن اسباط 34
- 17- عبد الله بن جبر 34
- 14- عبد الله بن یحیی کاهلی 34
- 23- حسین بن سعید اهوازی 34
- 18- علاء بن رزین 34
- 15- سلام بن ابی عمره 34
- 21- احمد بن محمد برقی قمی 34
- 25- علی بن ابراهیم قمی 35
- 26- ابراهیم بن محمد ثقفی 35
- 24- فرات بن ابراهیم کوفی 35
- 28- محمد بن علی بن بابویه 36
- 27- محمد بن یعقوب کلینی 36
- 31- علی بن محمد خزاز قمی 37
- 29- حسین بن بسطام 37
- 30- جعفر بن محمد بن قولویه 37
- 40- حسن بن محمد طوسی 38
- 38- محمد بن حسین موسوی 38
- 37- محمد بن محمد بن نعمان 38
- 32- محمد بن ابراهیم نعمانی 38
- 35- محمد بن عمر بن عبد العزیز کشی 38
- 34- محمد بن مسعود عیاشی 38
- 33- حسن بن علی حرانی 38
- 39- محمد بن حسن ابو جعفر طوسی 38
- 36- محمد بن جریر طبری 38
- 42- عبد الواحد آمدی 39
- 43- محمد بن ادریس حلی 39
- 41- احمد بن علی نجاشی 39
- 45- محمد بن محمد طبری 40
- 44- فضل الله بن علی راوندی 40
- 46- محمد بن جعفر مشهدی 40
- 50- محمد بن علی بن شهر آشوب 41
- 48- قطب الدین کیذری بیهقی 41
- 47- سعید بن هبه الله راوندی 41
- 49- محمد بن حسن نیشابوری 41
- 52- حسن بن فضل طبرسی 42
- 51- فضل بن حسن طبرسی 42
- 53- علی بن حسن بن فضل طبرسی 42
- 56- احمد بن علی طبرسی 43
- 57- ورام بن ابی فراس 43
- 55- یحیی بن حسن حلی 43
- 54- محمد بن علی بن حمزه طوسی 43
- 60- شاذان بن جبرئیل 44
- 63- حسن بن سدید الدین علامه حلی 44
- 58- علی بن عیسی اربلی 44
- 59- علی بن طاوس 44
- 61- عبد الکریم بن طاوس 44
- 62- محمد بن مکی عاملی 44
- 64- حسن بن ابی الحسن دیلمی 45
- 65- رجب بن محمد برسی 45
- 69- ابن فهد حلی 46
- 67- علی بن محمد بیاضی 46
- 66- محمد بن علی احسائی 46
- 68- ابراهیم بن علی کفعمی 46
- 71- محمد بن مرتضی فیض کاشانی 47
- 70- محمد بن حسین عاملی 47
- 73- علامه مجلسی مؤلف بحار الان 48
- اشاره 48
- 72- محمد بن حسن حر عاملی 48
- ولادت علامه مجلسی 48
- اساتید و شاگردان علامه مجلسی 49
- آثار علمی علامه مجلسی 49
- تحصیلات علامه مجلسی 49
- وفات علامه مجلسی 50
- سخنی در باره بحار الانوار 50
- ترجمه مجلد پانزدهم بحار الانوار 51
- مسافرت به هندوستان 51
- 1 در فضیلت ایمان 53
- 2 خلقت مؤمن از نور خدا 62
- 3 ریشه و سرشت مؤمن 63
- 4 تفسیر فِطْرَتَ اللَّهِ و صِبْغَهَ اللَّه 76
- 5 رفع بلیّات بوسیله مؤمن 77
- 6 حقوق مؤمن 78
- 7 خوشنودی از نعمت ایمان 79
- 8 قلت تعداد مؤمنان 81
- 9 مراتب مردم در ایمان 84
- 10 بیعت و چگونگی آن 88
- 11 مؤمن بر دو قسم است 91
- 12 گرفتاری های مؤمن 93
- 13 بخشودگی مؤمن 116
- 14 نشانه های مؤمن و صفات او 116
- 15 در فضائل شیعیان 150
- 16 شیعیان و دین خدا 206
- 17 در فضیلت رفض، 214
- 18 گذشت از شیعیان و شفاعت از آنان 216
- 19 صفات شیعیان، 255
- 20 عدم تعجیل در باره شیعیان 291
- 21 مجالست با مخالفان و مشرکان 292
- 22 ایمان به دین حق و اعطاء تشیع 293
- 23 سلامتی و توانگری در دین است 296
- 24 فرق بین اسلام و ایمان 299
- 25 تعریف اسلام 333
- 26 احکام و شرایع 334
- 27 پایه های اسلام و ایمان 336
- 28 دین مورد قبول خدا 370
- 29 پایین ترین درجه ایمان 382
- 30 ارتباط ایمان و عمل 384
- 31 آلوده شدن ایمان به ظلم 416
- 32 درجات ایمان 418
- 33 آرامش مؤمن 427
- 34 ایمان ثابت و ناپایدار 435
- 35 باز نداشتن مؤمن از گناه 440
- 36 دوستی و دشمنی برای خداوند 440
- 37 صفات بندگان نیک 449
- 38 مکارم اخلاق و رستگاری 473
- 39 در عدالت 519
- 41 منجیات و مهلکات 522
- 40 کمال انسان و جوانمردی او 522
- 42 در ستایش چهره های نیک 523
- 43 در محبت خداوند متعال 528
- 44 در صلاح و فساد قلب 540
- 45 در مراتب نفس و صفات آن 551
- 46 در ترک شهوات و هوس ها 560
- 47 در اطاعت خدا و رسول و امامان 563
- 48 در اظهار حق و ترک باطل 566
- 49 در انس به خدا و عزلت از مردم 567
- 51 ترک رهبانیت و سیاحت 570
- 50 بی هوشی هنگام قرائت قرآن 570
- 52 در یقین و صبر 585
شیعیان ما از یک اصل و ریشه آفریده شدیم و سرشت ما یکی می باشد.
3- در یکی از احادیث مرفوعه از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که فرمود:
مؤمن خوش جنس و آرام و از سرشت ما اهل بیت است.
4- از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که فرمود: خداوند هنگامی که اراده می کند مؤمن را از مؤمن و یا مؤمن را از کافر بیافریند فرشته ای را می فرستد تا قطره ای از آب باران را بگیرد و روی برگی بیاندازد، بعد یکی از پدر و مادر آن برگ را می خورد و مؤمن از آن متولد می گردد.
5- حضرت صادق علیه السّلام فرمود: نطفه مؤمن در صلب مشرک قرار می گیرد و چیزی به آن آسیب نمی رساند تا آنگاه که آن را در رحمی قرار دهد، هنگامی که آن نطفه بصورت انسانی کامل در آمد شری به او صدمه نمی رساند تا آنگاه که قلم در باره او به جریان گذاشته شود.
6- محمد بن حمران گوید: از امام صادق سلام اللَّه علیه پرسیدم خداوند مؤمن را از چه طینتی آفرید فرمود: او را از پاک ترین و شریف ترین اصل خلق کرد گوید: بار دیگر پرسیدم مؤمن از کدام سرشت خلق شد، فرمود: از سرشت پیامبران آفریده شده و چیزی او را آلوده نمی کند.
7- حضرت سجاد علیه السّلام فرمود: خداوند متعال پیامبران را از طینت بلند و
شریف که در مقام قرب پروردگار بود آفرید جانها و بدنهای آنها را از آن سرشت پاک خلق کرد، قلوب مؤمنان را هم از همان طینت خلق نمود ولی ابدان آنها را از طینتی که از آن پائین بود آفرید.
کافران را از سرشتی که اصل آن در جهنم بود خلق کرد و دلها و بدنهای آنها را از همین سرشت به وجود آورد، سپس این دو طینت را به هم مخلوط کرد، از همین جا است که مؤمن از کافر متولد می گردد و از کافر مؤمن پیدا می شود، و از همین جا مؤمن گرفتار مصیبت می گردد و کافر به حسنات می رسد، دلهای مؤمنان به اصلی که از آن آفریده شده اند تمایل پیدا می کند و دلهای کافران هم به اصل خود اظهار علاقه می نماید.