ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 89

در اینجا مردم از این وضع ناراحت شدند و گفتند کسی که هنوز از گرفتن بیعت صحیح اطلاع ندارد چگونه می تواند بر مردم امامت کند، و کسی که دانش او بیشتر است سزاوارتر است که امام باشد و همین موضوع باعث ناراحتی مأمون شد و او را وادار کرد تا امام رضا علیه السّلام را مسموم کند.

2- ابو هریره روایت می کند که حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و اله فرمود: خداوند به سه نفر نظر رحمت ندارد و اعمال آنها را قبول نمی کند و آنان را گرفتار عذاب می نماید، مردی که با امامی

بیعت کند و در این بیعت قصدش دنیا باشد، و اگر آنچه را می خواهد به او بدهد با او همراهی می کند و اگر خواسته او را اجابت نکند او را رها می نماید.

دوم مردی که از شخصی متاعی خریده باشد و او سوگند یاد می کند که بهای آن را پرداخته است صاحب متاع هم او را گواهی می دهد و او متاع را می گیرد و می رود، در صورتی که مشتری دروغ می گفته و بهای متاع را پرداخته است، سوم کسی که در بیابانی سوزان آب در اختیار دارد و آن را از مسافران منع می کند.

3- علی بن جعفر از برادرش روایت می کند که فرمود: سه چیز سبب هلاکت می گردد کسی که نقض بیعت کند، و سنت ها را ترک نماید و از اجتماعات کناره گیری کند.

4- امام رضا علیه السّلام فرمود: کسی از مشکلات و گرفتاریها نجات پیدا نمی کند در حالی که بیعت شکن باشد.

5- در یک حدیث طولانی روایت شده هنگامی که مأمون می خواست برای حضرت رضا علیه السّلام بیعت بگیرد دستور داد دو مسند بزرگ گذاشتند و امام رضا را روی آن نشانید، در حالی که امام رضا لباس سبزی در بر کرده و عمامه ای بر سر نهاده و شمشیری با خود داشتند.

مأمون امر کرد فرزندش عباس نخست با او بیعت کند، امام رضا دستهای خود را بلند کرد و مقابل خود قرار داد در حالی که پشت دستش بطرف مردم بود، مأمون گفت: دست خود را برای بیعت باز کنید، امام رضا فرمود: حضرت رسول