ایمان و کفر، ج 1، ص: 3 صفحه 92

دیگری شفاعت نمی کند.

2- خضر بن عمرو از حضرت صادق علیه السّلام روایت می کند که فرمود: مؤمن بر دو گونه است مؤمنی که به شروط خداوند وفا کرده و وظائف خود را انجام داده است، این مؤمن با پیامبران و صدیقان و شهیدان و صالحان زندگی می کند و در رفاقت خوش می گذارند، این خود شفاعت می کند و احتیاج به شفاعت دیگری ندارد.

برای این مؤمن در دنیا و آخرت وحشتی نیست، و مؤمن دیگر اندکی برای او لغزش پیدا شده و مانند شاخه درخت بادها آن را به هر طرف کشانیده اند، این مؤمن گرفتار مصیبت های دنیا و آخرت خواهد شد، ولی سرانجام از وی شفاعت خواهد شد.

3- ابو مریم انصاری از حضرت باقر علیه السّلام روایت می کند که فرمود: مردی در بصره که در محضر علی علیه السّلام بود برخاست و گفت: یا امیر المؤمنین مرا از اوصاف برادران خبر ده علی علیه السّلام فرمود: برادران دو نوع هستند برادران صالح و پاکدامن و مورد اعتماد و برادرانی که باید با آنها

صرفا رفت و آمد عادی داشت و در زندگی از آنها استفاده کرد.

برادران مورد اطمینان آنهایی هستند که به منزله بال و دست شما می باشند، و دارای مال و خاندان هستند، هر گاه به آنها اعتماد کردی از مال و جانت به آنها دریغ نداشته باش، و با دوستان آنها دوست باش و با دشمنان آنها دشمن.

رازهای او را مخفی بدار و اگر عیبی دارد آشکار نکن، و همواره از خوبیهای او سخن بگو و بدان ای کسی که این سؤال را می کنی، این گونه برادران بسیار اندک هستند و وجود آنها مانند کبریت احمر نادر می باشد.

امّا برادرانی که باید با آنها در ظاهر رفت و آمد کنید و در مسائل زندگی از آنها سود ببرید این است که در امور دین و دنیا از آنها بهره مند گردید، و ارتباط خود را با آنها قطع نکنید و کاری به باطن آنها نداشته باشید، تا هنگامی که به شما محبت می کنند شما هم با آنها محبت نمائید و با خوش زبانی و چهره باز با آنان