اشخاص و گروه ها در قرآن (محورهای کاربردی در رسانه ملی) صفحه 26

شما نیست. میخواهد بر شما برتری جوید.» (مؤمنون: 24) تکبر و غرور ایشان به حدی بود که خداوند، آنان را فاسق معرفی می کند و می فرماید: «قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ کانُوا قَوْمًا فاسِقینَ» (ذاریات: 46)

ه) اصرار بر اعتقادات باطل: این مورد از دیگر ویژگی های قوم نوح بوده است، چنان که حاضر بودند بمیرند، ولی از عقیده خود دست برندارند: «... وَأَصَرُّوا وَ اسْتَکْبَرُوا اسْتِکْبارًا». (نوح: 7)

آنان دست فرزندان خود را می گرفتند و نوح علیه السلام را نشان می دادند و می گفتند: «از این مرد بترس، مبادا این مرد تو را گمراه کند».(1) گاهی نیز به فرزندانشان سفارش می کردند که بعد از ما در صورت زنده ماندن، هرگز از این دیوانه پیروی نکنید.(2)

9. شناسه حکومتی نوح علیه السلام

9. شناسه حکومتی نوح علیه السلام

گفته اند در زمان نوح علیه السلام ، بِیوُراسب حکومت می کرد. او نخستین کسی بود که گفتار صابئیان(3) را آورد و قوم نوح، او را عبادت می کردند.(4) عرب، او را ضحاکم نامند، ولی پارسیان گویند: بیوراسب، پسر اروند اَسب...، پسر کیومرث بود.(5) او مردی ستمکار و جبار بود که مردم از او رنج بسیار دیدند. او کودکان را سر می برید. همچنین او نخستین فردی بود که دریافت مالیات و ضرب سکه های درهم را مرسوم ساخته، ساز و آواز را رواج داده، به بریدن بدن مردم و به دار زدنشان پرداخته است.(6)

1- مجمع البیان، ج 9 10، ص 542.
2- بحارالانوار، ج 11، ص 287.
3- صابئه، جمع صابئی، به کسی گفته می شود که از دین خارج شود و به دین دیگری بگرود. (مفردات، ص 475). در تفاسیر نیز آورده اند: صابئی ها قوم ج داگانه اند، نه مجوس اند نه یهود و نه نصاری و نه مسلمان. آنان ستارگان و کواکب را می پرستیدند (تفسیر القمی، ج 1، ص 152). علامه طباطبایی فرموده است: «صبئه مذهبی مرکّب از مجوس و یهودی تو حرائیت است» (المیزان، ج 1، ص 196).
4- کامل، ج 1، ص 251؛ تاریخ طبری، ج 1، ص 121.
5- تاریخ طبری، ج 1، صص 136 و 137.
6- کامل، ج 1، صص 264 و 26.