اشخاص و گروه ها در قرآن (محورهای کاربردی در رسانه ملی) صفحه 267

علامه طباطبایی در این باره می فرماید: «نزول پی در پی عذاب ها، الهی بودن و اتفاقی نبودن آنها، به بنیاسرائیل می رساند که آن را تصادفی نپندارند، بلکه هشدارهایی جدی از سوی خداوند بشمارند و از لجاجت و انکار دست بردارند».(1)

3. شناسه فکری و عقیدتی آل فرعون

3. شناسه فکری و عقیدتی آل فرعون

با اینکه آل فرعون به حقانیت دین موسی یقین داشتند، ولی به دلیل تکبر، نشانه ها و معجزه های الهی را سحر می پنداشتند و آن را نمی پذیرفتند. (نمل: 13 و 14)

4. شناسه قومی آل فرعون

4. شناسه قومی آل فرعون

قرآن از کسانی که هم فکر و هم رأی با فرعون بودند، با تعابیر «قوم» 27 بار یاد کرده است. برای مثال، آیاتی مانند: «یقْدُمُ قَوْمَهُ یوْمَ الْقِیامَهِ...» (هود: 98) و آیه «وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ...» (بقره: 50) بیان می کند که منظور از آل فرعون، همان قوم فرعون است، همان گونه که قرآن کشتن پسران بنی اسرائیل و ستم به آنان را گاهی به فرعون، (قصص: 4) گاهی به آل فرعون (بقره: 49) و گاه به قوم فرعون (اعراف: 127) نسبت داده است.

دلیل اهمیت دادن قرآن به سرگذشت قوم فرعون، از این جهت است که بسیاری از سنت هایی که خداوند در قرآن به صورت کلی بیان کرده، در داستان آل فرعون آشکارا و جزئی بیان شده است. در واقع، قرآن آنان را برای آیندگان عبرت قرار می دهد(2) و می فرماید: «فَجَعَلْناهُمْ سَلَفًا وَ مَثَلاً لِْلآخِرینَ؛ و آنها را پیشگامان (در عذاب) و عبرتی برای آیندگان قرار دادیم». (زخرف: 56)