بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 100

آنجا هرگز بادی برنیامده جز برای نابودی قوم عاد آن هنگام که خدا بر ایشان خشم گرفت و به دربانان ایشان دستور داد که به اندازه وسعت یک حلقه انگشتر از آن را برآرند.

امام علیه السّلام فرمود: بر دربانان خود سرکشی کرد و به اندازه سوراخ بینی یک گاو جهید از خشم او بر قوم عاد. امام علیه السّلام فرمود: دربانانش به درگاه خداوند سبحان از آن شیون کردند و عرض کردند: پروردگارا! از دست ما خارج شد و بیم داریم که به وسیله آن مردم بیگناه و آباد کن زمین خود را هم هلاک کنیم. امام علیه السّلام می‌فرماید: خداوند عزّ و جلّ جبرئیل را به سوی آن باد فرستاد و او با دو پر خود جلو آن را گرفت و به مکان اول خود بازش گردانید و به آن گفت: به همان اندازه که دستور داری بیرون بیا. امام علیه السّلام فرمود: باد به همان اندازه دستور داده شده برآمد و قوم عاد و هر که با آنها بود هلاک شدند.

حدیث رفع تهیدستی و فقر

[65] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: هر که نعمتی بر او رخ نمود بسیار بگوید «الحمد للَّه»، و هر که را هم حزن بسیار بدو روی آورد باید طلب آمرزش کند، و هر که فقر و تهیدستی گریبانش گرفت بسیار بگوید: «لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه العلیّ العظیم» که این فقر را از او بزداید.

امام علیه السّلام می‌فرماید: مردی از انصار از نظر پیامبر پنهان شد و چون باز آمد حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به او فرمود: چه چیز تو را از ما پنهان داشت؟ او در پاسخ عرض کرد: یا رسول اللَّه! فقر و کثرت بیماری. حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به او فرمود: مگر به تو سخنی را نیاموختم که اگر آن را بگویی فقر و بیماری از تو کناره گیرد؟ عرض کرد: آری یا رسول اللَّه.

پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: هر گاه صبح و شام کردی بگو:

«لا حول و لا قوة الا باللَّه العلی العظیم، توکّلت علی الحیّ الّذی لا یموت و الحمد لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً

». آن مرد می‌گوید: بخدا سوگند این دعا را سه روز نخواندم مگر آنکه تهیدستی و بیماری از من دور شد.