بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 139

حدیث نادر- داستانی از سفر ابو ذر غفاری‌

[96] ابو بصیر می‌گوید که امام صادق علیه السّلام فرمود: ابو ذر نزد پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم آمد و عرض کرد: یا رسول اللَّه! من از شهر مدینه خسته شدم آیا اجازه می‌دهی با برادرزاده‌ام به مزینه برویم و در آنجا بمانیم؟ پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم در پاسخ او فرمود: می‌ترسم سواران عرب بر شما بشورند و برادرزاده‌ات کشته شود و تو آشفته نزد من آیی و در حالی که در برابر من به عصایت تکیه داده‌ای به من بگویی: برادرزاده‌ام کشته شد و گله او را بردند. ابو ذر گفت:

یا رسول اللَّه! به خواست خدا جز خیر در پیش نخواهد بود. پس پیامبر به او اجازه داد.

ابو ذر و پسر برادرش و زن او بیرون رفتند و در آنجا طولی نکشید که سواران بنی فزاره به همراه عیینة بن حصن بر ایشان یورش بردند و گله را بردند و برادرزاده‌اش هم کشته شد و زنش را هم که از قبیله بنی غفار بود اسیر کردند. ابو ذر دوید تا با زخم نیزه عمیق که بر تن داشت در برابر پیامبر ایستاد و بر عصای خود تکیه زد و گفت: خدا و پیامبرش راست گفتند، گله را بردند و برادرزاده‌ام را کشتند و خودم در برابرت بر عصا تکیه زده‌ام. پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم در میان مسلمانان فریاد کشید و به دنبال غارتگران رفتند و گله را برگرداندند و چند نفر از مشرکان را هم کشتند.

داستان مبارزه پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم با مرد مشرکی در جنگ ذات الرّقاع‌

[97] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید که: پیامبر اکرم علیه السّلام در جنگ ذات الرّقاع، بر لب رود زیر درختی نشسته بود و سیلی آمد و میان او و یارانش جدایی انداخت. مردی از مشرکان آن حضرت را تنها دید و در حالی که مسلمانان کنار رودخانه در انتظار بودند سیل پایان پذیرد و خود را به پیامبر برسانند، آن مرد مشرک به قوم خود گفت: من محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم را می‌کشم و با شمشیر به پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم حمله کرد و گفت: ای محمد! چه کسی تو را از تیغ من نجات می‌دهد؟ پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: خدای من و تو. جبرئیل او را از روی اسب برکند و به پشت بر زمین افتاد و رسول خدا برخاست و تیغ برداشت و بر سینه او نشست و گفت: ای