بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 172

تو در بهشت هستی. پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: چه می‌شد اگر این مرد نیز همان خواهش پیرزن بنی اسرائیل را از من می‌کرد.

داستان یک بانوی ارجمند مسیحی‌

[145] عبد اللَّه بن سنان می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: زنی از انصار دوستدار ما اهل بیت بود و از ما فراوان احوالپرسی می‌کرد. یک روز که او قصد دیدار ما را داشت عمر بن خطّاب او را دید و به او گفت: ای پیرزن انصاری کجا می‌روی؟ او در پاسخ گفت: به سوی خاندان محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم می‌روم تا بر ایشان سلام کنم و پیمان خود را با آنها از سر گیرم و حقّشان را به جا آورم. عمر به او گفت: وای بر تو، آنها امروز بر تو و ما حقّی ندارند، آنها به روزگار پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم حقّ داشتند، ولی امروز دیگر حقّی ندارند، پس باز گرد. آن زن بازگشت و نزد امّ سلمه رفت. امّ سلمه به او گفت: چرا دیر آمدی. او در پاسخ گفت: در راه عمر بن خطّاب را دیدم، و آنچه را به عمر گفته بود و سخنان عمر را به آگاهی امّ سلمه رساند. امّ سلمه به او گفت: عمر دروغ گفته است، حقّ خاندان محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم تا روز قیامت همچنان واجب خواهد بود.

شادی روح شیعیان هنگام ورود به بهشت‌

[146] برید عجلی می‌گوید: از امام باقر علیه السّلام پیرامون آیه: ... وَ یَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ «1»، پرسش کردم. حضرت علیه السّلام فرمود: بخدا سوگند، ایشان همان شیعیان ما هستند، آن هنگام که روحشان به بهشت رود و از سوی خداوند عزّ و جلّ پذیرایی شوند خواهند دانست و یقین کنند که بر حق و بر دین الهی بوده‌اند، و مژده شادی دهند به برادران پسین خود که هنوز به آنها نپیوسته‌اند که نه ترسی بر آنهاست و نه غمگین گردند.