بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 231

خدای سبحان در باره ایشان فرموده: وَ نَزَعْنا ما فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلی سُرُرٍ مُتَقابِلِینَ. «1» همانا شیعیان ما چهار چشم دارند: دو چشم در سر و دو چشم در دل. آگاه باشید که همه این گونه‌اند، ولی خدای سبحان چشمهای شما را بینا کرده و چشمهای آنان را بسته است.

شکایت امام صادق علیه السّلام از تنهایی خویش‌

[261] عنبسة بن مصعب می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: من از تنهایی و پریشانی خود در میان مردم مدینه به درگاه خدای عزّ و جلّ شکایت می‌برم تا آن گاه که شما به مدینه آیید و من شما را ببینم و با شما الفت گیرم. ای کاش این حکومت خود کامه به من اجازه می‌داد تا در طائف کوشکی برای خویش بر می‌گزیدم و در آنجا سکونت می‌کردم و شما را نیز در کنار خویش جایی می‌دادم و به او تعهد می‌سپردم که از سوی ما به او بدی و زیانی نرسد.

شعر کمیت برای امام صادق علیه السّلام‌

[262] یونس بن یعقوب می‌گوید: کمیت این شعر را برای امام صادق علیه السّلام سرود و گفت:

أخلص اللَّه لی هوای فماأغرق نزعا و لا تطیش سهامی [یعنی: خداوند عشق مرا برای شما پاک گرداند که زه کمان را نکشیده تیرم به خطا نرود]، امام علیه السّلام به او فرمود: نگو که «زه کمان را نکشیده ...» بلکه بگو: «زه را بخوبی کشیده تیرم به خطا نرود».

داستانی از مجلس سوگواری امام حسین علیه السّلام‌

[263] سفیان بن مصعب عبدی می‌گوید: خدمت امام صادق علیه السّلام رسیدم. حضرت