بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 285

حدیث نوح علیه السّلام در روز رستخیز

[392] یوسف بن ابو سعید می‌گوید: روزی در خدمت امام صادق علیه السّلام بودم که آن حضرت به من فرمود: آن گاه که رستاخیز فرا رسد و خدای تبارک مردمان را گرد آورد نخستین کسی که خوانده شود حضرت نوح علیه السّلام باشد و به او بگویند: آیا رسالت خود را رساندی؟ او در پاسخ می‌گوید: آری. به او می‌گویند: چه کسی گواه تو باشد؟ پاسخ دهد:

محمّد بن عبد اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: پس نوح پیش بیاید و پا بر دوش مردم نهد تا به محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم رسد و این در حالی است که حضرت محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم بر پشته‌ای از مشک قرار دارد و علی علیه السّلام نیز همراه اوست و این مفهوم سخن پروردگار است: فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِیئَتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُوا «1». پس نوح به محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم گوید: ای محمّد! همانا خدای تبارک و تعالی از من پرسید که آیا رسالتم را رسانده‌ام و من پاسخ دادم آری، پس فرمود:

کیست که گواه تو باشد؟ گفتم: محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم. پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم می‌فرماید: ای جعفر و ای حمزه! بروید و برای نوح گواهی دهید که او رسالت خویش را رسانده است. امام صادق علیه السّلام فرمود: پس جعفر و حمزه دو گواه پیامبران هستند در تبلیغ رسالتشان. من عرض کردم: قربانت گردم پس علی علیه السّلام کجاست؟ فرمود: جایگاه او بسی والاتر از اینهاست.

رفتار رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم با اصحاب خویش‌

[393] جمیل از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم لحظات خود را در میان اصحابش آن گونه تقسیم می‌کرد که نگاهش به این و آن از روی عدالت بود.