بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 409

خطبه‌ای از امیر مؤمنان علیه السّلام در بیان وظائف مؤمنین در دوران رواج باطل‌

[586] محمّد بن حسین از اجداد خود از امیر مؤمنان علیه السّلام روایت کند که این خطبه را ایراد فرمود، و دیگران به سند دیگری روایت کرده‌اند که آن را در ذی قار بیان فرمود. امام پس از حمد و ثنای پروردگار فرمود:

امّا بعد، همانا خدای تبارک و تعالی محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم را بحق مبعوث فرمود، تا بندگان خود را از پرستش بندگان به پرستش خود درآورد و از پیمان بندگانش به پیمان خود برآرد و از فرمانبرداری بندگانش به فرمانبرداری خود کشاند و از تحت سرپرستی بندگانش در تحت سرپرستی خود آورد، و آن پیامبر را مژده رسان و هشداردهنده، دعوت‌کننده به سوی خدا، به اذنش چراغی فروزان قرار داد از آغاز تا انجام، که به سبب برقراری عذر و بیم بود.

با احکامی که آنها را خوب بیان کرد و شرح و تفصیل آنها را استوار نمود و با فرقانی که آن را از سخنان دیگران جدا ساخت و با قرآنی که آن را عیان و بیان نمود تا بنده‌ها پروردگار ناشناخته خویش را بشناسند و به آن خدایی که منکرش بودند اعتراف کنند و پس از انکار، در صدد اثبات او برآیند.

خداوند سبحان در کتاب خود بر آنها تجلّی کرد بی‌آنکه به چشم سر او را ببینند.

بردباری خویش را بدانها نشان داد که چگونه با شکیب است و گذشت خود را بدیشان نمود که چگونه گذشت دارد، و قدرتش را به آنها نشان داد که چگونه قدرت دارد و از هیبت خویش هشدارشان داد، و به آنها فهماند که چگونه آیات و نشانه‌های توحید را هستی بخشیده و چگونه از میان رفتگان نافرمان را، با شکنجه‌های گران از میان برد، و دورشدگان را به داس کیفرهای سخت درو کرد، و چسان بندگان را روزی داده و راهنمایی کرده و عطایشان بخشیده، و حکم خود را بدیشان نمود که چگونه حکم کنند و چگونه شکیب ورزند تا بشنوند آنچه شنیدنی است و ببینند.

پس خدای عزّ و جل، محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم را بدین منظور برانگیخت، پس بدانید که بزودی