بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 410

پس از من زمانی بر شما بیاید که در آن روزگار چیزی پوشیده‌تر از حق و آشکارتر از باطل و فزونتر از دروغ بر خدای تعالی و رسولش صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم نیست، و در میان مردم آن روزگار بی‌ارزشترین کالا کتاب خداست اگر آن گونه که باید خوانده شود، و هیچ کالایی پر مشتری‌تر از همان کتاب خدا نیست اگر آیاتش از جای خود تحریف و تغییر یابد. در میان بندگان و هم در میان شهرها در آن روزگار چیزی از معروف بیشتر مورد انکار نمی‌باشد، و چیزی هم از منکر، بیشتر مطلوب نیست. در آن زمان هیچ کار هرزه‌ای بدتر و هیچ کیفری جانگیرتر، از راهیابی به وقت گمراهی نیست، زیرا قرآن‌دانان، قرآن را پشت سر اندازند و حافظانش، آن را در طاق نسیان نهند تا آنکه تمنّیات نفسانی ایشان را در پی خود کشاند، و این شیوه را از پدران خود به ارث برند و به دروغ دست به تفسیر و تحریف قرآن زنند و آن را به بهای کمی بفروشند و بدان تمایلی نداشته باشند. در این زمان است که قرآن و اهل آن مطرود از جامعه می‌گردند، و هر دوی آنها همراهان یک راهند، و کسی پناهشان ندهد. وه که چه همراهان پسندیده‌ای! خوشا به حال آن دو و آنچه که به خاطرش می‌کوشند.

در آن روزگار قرآن و اهل قرآن در میان مردمند، ولی در حقیقت همراه با ایشان نیستند. این مردم بر اساس جدایی گرد هم جمع شوند و از جماعت جدا گردند. سرپرستی کار این مردم و کار دینشان را کسانی عهده دارند که به نیرنگ و زشتکاری و رشوه و آدمکشی در میان آنها رفتار کنند، گویا خود را جلوداران قرآن می‌انگارند، و حال آنکه قرآن، جلودار آنها نیست. جز نامی از حق در میان آنها دیده نمی‌شود و از قرآن جز خط و نوشته‌ای در میان ایشان بر جای نمانده است.

کسی است که آوازه حکمتهای قرآن به گوشش خورده و به پیروی آن درآید، ولی هنوز از آن مجلس برنخاسته که از دین بیرون رود و از روش پادشاهی به آیین پادشاهی دیگر درآید و از تحت سرپرستی پادشاهی به سرپرستی پادشاهی، دیگر برآید و از پیروی زمامداری به پیروی زمامداری، دیگر درآید و از تعهّدات سلطانی، به زیر بار تعهّدات سلطانی دیگر برود، و بتدریج آن گونه که خود خبر ندارند خدای تعالی آنان را با آرزو