بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 414

وای بر مادر سه شخص‌

[587] معروف بن خرّبوذ می‌گوید: حضرت علی بن الحسین علیه السّلام می‌فرمود: وای بر مادر کسی که نابکار باشد و پیوسته ظاهر سازی کند، وای بر مادر کسی که فاجر و هرزه است پیوسته ستیزه‌گری می‌کند، وای بر مادر کسی که گنهکار است؛ آنکه در باره غیر خدا پرحرفی کند.

حضرت ابراهیم علیه السّلام و تار موی سفید

[588] نعیم قضاعی از امام باقر علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود: روزی ابراهیم علیه السّلام در ریش خود تار موی سفیدی دید، پس گفت: سپاس از آن پروردگار جهانیان است که مرا به این سن و سال رسانید و چشم بر هم زدنی از فرمانش سر بر نتافتم.

داستان ابلاغ مقام خلیل الهی به حضرت ابراهیم علیه السّلام‌

[589] از امام باقر علیه السّلام روایت کرده‌اند که فرمود: هنگامی که خداوند عزّ و جلّ ابراهیم را خلیل خود ساخت مژده این مقام چنین به او ابلاغ شد: ملک الموت در صورت جوانی سپیدرو که دو جامه سپید بر پیکر داشت و از سر و روی او آب و روغن می‌چکید نزد او آمد. ابراهیم وارد خانه خود شد در حالی که ملک الموت از خانه ابراهیم بیرون می‌آمد.

ابراهیم، مرد غیرتمندی بود و هر گاه برای کاری از خانه بیرون می‌رفت درب خانه خود را قفل می‌کرد و کلیدش را به همراه خود می‌برد، سپس بازگشت و درب را گشود که ناگاه مردی را دید از همه مردان زیباتر که در خانه ایستاده است. دست او را گرفت و گفت: ای بنده خدا! چه کسی تو را به خانه من آورده است؟ او در پاسخ گفت: پروردگار خانه مرا بدان وارد کرده است. ابراهیم گفت: پروردگارش بدان سزاوارتر است از من، بگو تو کیستی؟ گفت: من ملک الموت هستم. ابراهیم هراسان شد و گفت: آمده‌ای جان مرا بستانی؟ گفت: نه، ولی خداوند بنده‌ای را خلیل خود برگرفته و من آمده‌ام تا بدو بشارت