بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 55

تفسیر آیه 38 سوره نحل و در زنده شدن یاران امام زمان علیه السّلام‌

[14] ابو بصیر می‌گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: مقصود از این آیه: وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمانِهِمْ لا یَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ یَمُوتُ بَلی وَعْداً عَلَیْهِ حَقًّا وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ «1» چیست؟ فرمود: ای ابو بصیر! این آیه چه می‌گوید؟ عرض کردم: همانا مشرکان می‌پنداشتند و برای پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم سوگند به هم می‌خوردند که خدا مرده‌ها را زنده نکند. حضرت علیه السّلام فرمود: مرگ بر کسی که چنین سخنی می‌گوید. از آنها بپرس که مشرکان به لات و عزی سوگند می‌خوردند یا بخدا؟ عرض کردم: قربانت گردم تو معنای آن را به من بفهمان. او می‌گوید: حضرت علیه السّلام به من فرمود: اگر چنانچه امام قائم علیه السّلام، از ما ظهور کند، خداوند جمعی از شیعیان ما را برای او زنده گرداند، که شمشیرهایشان را حمایل می‌کنند، و این خبر، به گروهی از شیعیان ما رسد که هنوز نمرده‌اند، و به آنها گویند که فلانی و فلانی و فلانی، زنده شده‌اند و از گور در آمده‌اند و اکنون، در خدمت امام قائم علیه السّلام هستند، و این خبر به مردمی از دشمنان ما برسد، و آنها گویند که: این گروه شیعیان چه دروغ پردازند! امروز هم که حکومت شماست باز هم دروغ می‌گویید، نه بخدا اینها زنده نشدند و تا روز قیامت زنده نشوند. حضرت علیه السّلام فرمود: خداوند سخن آنها را حکایت کرده است.

تفسیر آیاتی از سوره انبیاء و برخورد امام قائم علیه السّلام با بنی امیّه‌

[15] بدر بن خلیل اسدی می‌گوید: شنیدم امام باقر علیه السّلام پیرامون آیه فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها یَرْکُضُونَ. لا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلی ما أُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَساکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ