بهشت کافی (ترجمه روضه‌الکافی) صفحه 75

و سنگدلی در میان هوچی‌گران و شتر داران است؛ چادرنشینان و خانه بدوشانی که از قبایل ربیعه و مضر می‌باشند؛ از آنجا که خورشید در سرزمین عربستان برمی‌آید و مذحج یمن، بیشتر تیره‌ای هستند که به بهشت می‌روند و حضرموت بهتر از صعصعة هستند- و برخی روایت کرده‌اند بهتر است از تیره حارث بن معاویه- و تیره بجیله از اهل یمن، بهتر از تیره رعل و ذکوان سلیم هستند، و اگر تیره لحیان نابود شوند مرا باکی نیست. سپس فرمود: لعنت کند خداوند ملوک اربعه جمد و مخوس و مشرح و ابضعه و خواهر ایشان عمر ده را و خدا لعنت کند محلّل و محلّل له، و هر کسی را که جز به مولای خود ولاء داشته باشد و هر کسی که مدعی نژاد و نسب گردد که شناخته نشود، و آن مردانی که خود را به مانند زنان سازند و آن زنانی که خود را به مردان مانند کنند، و هر کسی را که در اسلام رویدادی پدید آورد و بدعتی نهد و جز قاتل کسی را کشد و جز ضارب کسی را زند، و نیز کسی که پدر و مادرش را نفرین کند. مردی عرض کرد: یا رسول اللَّه! آیا یافت می‌شود کسی که پدر و مادرش را نفرین کند؟ حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: آری، پدران و مادران فرزندانشان را لعنت می‌کنند و در برابر، فرزندان هم پدران و مادرانشان را نفرین می‌کنند، و خدا لعنت کند قبیله رعل و ذکوان و عضل و لحیان و تیره جذیمه از قبیله اسد و غطفان و ابو سفیان و شهبل ذا الاسنان و دو پسر ملیکة بن جزیم و مروان و هوذه و هونه را.

داستان برخورد امام علی علیه السّلام با درخواست‌کننده پول از ایشان‌

[28] امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: یکی از آزاد کرده‌های امیر المؤمنین علیه السّلام پولی از آن حضرت درخواست کرد و حضرت علیه السّلام فرمود: هر گاه بهره خود را از بیت المال گرفتم با تو تقسیم می‌کنم. او گفت: برای من کافی نیست. او نزد معاویه رفت و معاویه به وی صله‌ای داد و او هم نامه‌ای به امیر المؤمنین نوشت و پولی را که از معاویه گرفته بود به آگاهی حضرت رساند. امیر المؤمنین علیه السّلام در پاسخ او این نامه را نگاشت:

امّا بعد، مالی که در دست توست، پیش از تو، در دست دیگری بوده و پس از تو، به دست دیگری افتد و تو از آن همان بهره‌ای را داری که برای خدا برمی‌داری، پس خود را