لمعة من بلاغة الحسین علیه‌السلام‌ صفحه 27

اعلي قتلي تحاثون؟! اما والله لا تقتلون بعدي عبدا من عباد الله اسخط عليكم لقتله مني، و ايم الله اني لارجو ان يكرمني الله بهوانكم، ثم ينتقم لي منكم، من حيث لا تشعرون اما و الله ان لو قد قتلتموني لقد القي الله بأسكم بينكم و سفك دماءكم، ثم لا يرضي لكم، حتي يضاعف لكم العذاب الاليم [86] .

از سخنان آن حضرت خطاب به لشكر كوفه هنگامي كه پياده در حال جنگ بود

آيا بر مرگ من اين قدر عجله و تلاش مي‌كنيد؟ به خدا قسم پس از من كسي را نخواهيد كشت كه به اندازه‌ي كشتن من باعث غضب پروردگار عليه شما شود.و به خدا قسم من اميد دارم كه خداوند ما را كرامت بخشد.به ذلت و خواري شما، سپس انتقام مرا از شما بستاند از جاييكه ندانيد.به خدا سوگند! اگر مرا بكشيد، خداوند ناراحتي و عذابي سخت بين شما خواهد افكند و خونتان را خواهد ريخت و به اين نيز رضا نخواهد شد تا چند برابر آن، عذاب دردناك را براي شما مهيا نمايد.

و من كلام له لما نظر الي كثرة من قتل من اصحابه قبض علي شيبته المقدسة

اشاره

و قال: اشتد غضب الله تعالي علي اليهود، اذ جعلوا له ولدا، و اشتد غضب الله علي النصاري اذ جعلوه ثالث ثلاثة، و اشتد غضبه علي المجوس اذ عبدوا الشمس و القمر دونه، و اشتد غضبه علي قوم اتفقت كلمتهم علي قتل ابن بنت نبيهم. اما والله لا اجيبهم الي شي‌ء مما يريدون حتي القي الله، و انا مخضب بدمي.ثم صاح عليه‌السلام: اما من مغيث يغيثنا لوجه الله، اما من ذاب يذب عن حرم رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم [87] .«فبكت النسوة و كثر صراخهن»

از سخنان آن حضرت هنگامي كه به صحنه پيكار نظر كردند و تمام اصحابش را در خاك و خون ديدند، محاسن شريفشان را به دست گرفته و فرمودند

غضب الهي بر قوم يهود شدت گرفت، چرا كه براي خدا، فرزند قائل شدند، غضب خدا، بر نصاري شديد شد، چرا كه قائل به تثليث شدند و غضب الهي بر مجوس فرود آمد، چرا كه خورشيد و ماه را پرستيدند.و غضب خداوند شدت گرفت بر قومي كه متحد شدند تا فرزند دختر پيامبر خود را بكشند.به خدا قسم تن به ذلت بيعت نخواهم داد، تا خداوند را ملاقات كنم در حالي كه به خون خود آغشته باشم.سپس فرياد برآورد: آيا كسي هست ما را براي رضاي خدا ياري دهد؟ آيا كسي هست كه از حرم رسول خدا دفاع كند؟(در اين هنگام زنان شيون كردند و صداي ناله‌ي آنها به آسمان رفت).

و من دعاء له في يوم العاشر من المحرم لما اصبحت الخيل رفع يديه

اشاره