لمعة من بلاغة الحسین علیه‌السلام‌ صفحه 5

و من كلام له

اشاره

اوصيكم بتقوي الله، و احذركم ايامه، و ارفع لكم اعلامه فكان المخوف قد أفد بمهول وروده و نكير حلوله و بشع مذاقه فاعتلق مهجكم و حال بين العمل و بينكم، فبادروا بصحة الاجسام في مدة الاعمار، كانكم ببغتات طوارقه فتنقلكم من ظهر الارض الي بطنها، و من علوها الي سفلها، و من انسها الي وحشتها و من روحها و ضوئها الي ظلمتها و من سعتها الي ضيقها حيث لا يزار حميم و لا يعاد سقيم و لا يجاب صريخ، اعاننا الله و اياكم علي اهوال ذلك اليوم، و نجانا و اياكم من عقابه، و اوجب لنا و لكم الجزيل من ثوابه، عباد الله! فلو كان ذلك قصر مرماكم، و مدي مظعنكم كان حسب العامل شغلا يستفرغ عليه احزانه، و يذهله عن دنياه و يكثر نصبه لطلب الخلاص منه، فكيف و هو بعد ذلك مرتهن باكتسابه مستوقف علي حسابه لا وزير له يمنعه و لا ظهير عنه يدفعه و يومئذ (لا ينفع نفسا ايمانها لم تكن امنت من قبل او كسبت في ايمانها خيرا قل انتظروا انا منتظرون).اوصيكم بتقوي الله فان الله قد ضمن لمن اتقاه، ان يحوله عما يكره الي ما يحب (و يرزقه من حيث لا يحتسب) فاياك ان تكون ممن يخاف علي العباد من ذنوبهم، و يأمن العقوبة من ذنبه فان الله تبارك و تعالي لا يخدع عن جنته و لا ينال ما عنده الا بطاعته ان شآء الله [10] .

از سخنان آن حضرت درباره‌ي مرگ و دشواري‌هاي آن

مردم! شما را به تقواي الهي سفارش مي‌كنم و از روزها و ايام آن (لحظات مرگ و جان كندن) مي‌ترسانم، و نشانه‌هاي آن روزها را به شما اعلام مي‌كنم.گويي مرگ با آن قيافه‌ي وحشتناك و حضور نامطلوب و طعم ناگوار خويش به جانتان پنجه انداخته و شما را در آغوش گرفته و بين شما و كارتان فاصله افكنده است. پس [با اين حال] آيا در طول عمرتان فقط به فكر سلامتي جسم خود هستيد؟!مي‌بينم شما را كه ناگهان، گرفتار مرگ شده‌ايد، مرگي كه شما را از روي زمين به دل آن خواهد كشيد و از بالاي آن به پايين خواهد آورد، و از انس و آشنايي به وحشت و ترس خواهد كشاند و از ايمني و امان و روشني، به تاريكي خواهد برد، و از وسعت و فراخي به تنگي خواهد كشيد. آن جايي كه هيچ دوستي، ديدار كننده و هيچ مريضي، ملاقات كننده و هيچ فرياد كننده‌اي فريادرسي ندارد.خداوند ما و شما را بر لحظات سخت آن روز ياري رساند و از عقاب آن نجاتمان دهد و ثواب فراواني به ما و شما عنايت فرمايد.بندگان خدا! اگر همين لحظات كوتاه مسير ما بود، سزاوار بود كه انسان همواره در فكر آن باشد و دنيا را به كلي فراموش نمايد و بكوشد تا از اين هول خطرناك نجات يابد، در حالي كه انسان پس از مرگ در گرو اعمال خويش است، و او را براي بازرسي اعمالش متوقف خواهند نمود. در حالي كه ياوري ندارد كه او را كمك كند و پشتيباني كه از او رفع بلا نمايد. آن روزي است كه «لا ينفع نفسا ايمانها لم تكن آمنت من قبل او كسبت في ايمانها خيرا قل انتظروا انا منتظرون».(بندگان خدا) شما را به تقواي الهي سفارش مي‌كنم، چرا كه خداوند به كسي كه تقوا پيشه كند، ضمانت داده كه او را از آنچه در نزدش مكروه است، به آنچه كه او، دوست دارد، منتقل نمايد. و از آنجايي كه فكر نمي‌كند به او روزي بخشد.بر حذر باش كه از آناني مباشي كه براي مردم به خاطر گناهانشان بترسد. و حال آن كه از عقوبت گناه خود غافل باشد، چرا كه خداوند فريب نخواهد خورد و جز به طاعت، به آنچه كه در نزد اوست كسي، نخواهد رسيد. ان شاء الله.

و من كلام له في اتخاذ الزهد متاعا في الدنيا

اشاره

يابن آدم تفكر، و قل: اين ملوك الدنيا و اربابها، الذين عمروا خرابها، و احتفروا انهارها، و غرسوا اشجارها، و مدنوا مدائنها فارقوها و هم كارهون، و ورثها قوم آخرون، و نحن بهم عما قليل لاحقون.يابن آدم! اذكر مصرعك و في قبرك مضجعك، بين يدي الله تشهد جوارحك عليك يوم تزل فيه الاقدام و تبلغ القلوب الحناجر، و تبيض وجوه و تبدو السرآئر، و يوضع الميزان القسط.يابن آدم! اذكر مصارع آبائك و ابنائك كيف كانوا و حيث حلوا؟ و كأنك عن قليل قد حللت محلهم و صرت عبرة المعتبر [11] .و انشد شعرا:اين الملوك التي عن حفظها [12] غفلت حتي سقاها بكأس الموت ساقيهاتلك المدائن في الافاق خالية عادت خرابا و ذاق الموت بانيهاأموالنا لذوي الوراث نجمعها و دورنا لخراب الدهر نبنيها [13] .

از سخنان آن حضرت درباره‌ي زهد در دنيا

اي فرزند آدم: لحظه‌اي با خود بينديش و بگو: كجاييد اي پادشاهان و صاحبان دنيا؟ آناني كه خرابي‌هاي آن را آباد نمودند و نهرهايش را روان ساختند، درختانش را مي‌كاشتند و شهرهاي آن را آباد كردند.از دنيا جدا شدند در حالي كه سخت ناراحت بودند، و ديگران، آن را به ارث بردند و ما نيز پس از مدت اندكي به آنان ملحق خواهيم شد.اي فرزند آدم! به ياد جان كندن و جايگاهت در قبر باش؛ آن گاه كه در پيشگاه خدا قرار مي‌گيري و قدم‌ها مي‌لرزند، اعضا و جوارحت بر عليه تو گواهي و شهادت مي‌دهند، روزي كه جان به لبت مي‌رسد، و روي نيكوكاران، نوراني مي‌گردد، و رازها آشكار و ترازوي عدل و قسط بپا مي‌شود.اي فرزند آدم! به ياد جان كندن پدران و فرزندانت باش، كجا بودند؟ و اكنون كجايند و گويي تو نيز به زودي به آنان خواهي پيوست و مايه‌ي عبرت خواهي شد،[و آن گاه حضرت شعري سرودند]:كجايند پادشاهاني كه نتوانستند خود را از مرگ حفظ كنند؟تا اين كه ساقي مرگ آنان را از جام مرگ سيراب نمودآن شهرها در آفاق جهان خالي ماندندو پس از آباداني دوباره خراب شدند و بناي آن طعم مرگ را چشيداموال خود را براي وارثان جمع مي‌نماييمو خانه‌هاي خود را براي اين كه روزگار آنها را خراب كند، مي‌سازيم