- مقدمهي ناشر 1
- مقدمهي مؤلف 1
- مقدمهي مترجم 1
- خطب سيدالشهداء الامام الحسين (خطبهها و سخنان بليغ حضرت امام حسين) 1
- الاهداء 1
- اشاره 2
- اشاره 2
- از سخنان آن حضرت دربارهي توحيد و يگانه پرستي 2
- و من كلام له لنافع بن الازرق 2
- از سخنان آن حضرت به نافع بن ازرق 2
- اشاره 3
- و من خطبة له 3
- از خطبههاي آن حضرت دربارهي تشويق مردم به نيكوكاري و برآوردن حوايج مردم 3
- اشاره 3
- از خطبههاي آن حضرت 3
- و من خطبة له يحث الناس علي قضآء الحوآئج و اصطناع المعروف 3
- ومن كلام له مع ابيذر 4
- اشاره 4
- اشاره 4
- از سخنان آن حضرت به اباذر غفاري 4
- و من خطبة له يدعو الناس للمسير الي الشام مع ابيه 4
- از خطبههاي آن حضرت براي حركت مردم كوفه به سوي شام و معاويه، در ركاب پدر بزرگوارش 4
- از سخنان آن حضرت دربارهي مرگ و دشواريهاي آن 5
- از سخنان آن حضرت دربارهي زهد در دنيا 5
- اشاره 5
- و من كلام له في اتخاذ الزهد متاعا في الدنيا 5
- اشاره 5
- و من كلام له 5
- اشاره 6
- و من خطبة له يذكر فيها فضائل عترة النبي و وجوب طاعتهم 6
- و من خطبة له في ان عليا مدينة هدي 6
- از خطبههاي آن حضرت در فضايل عترت رسول خدا و وجوب اطاعت از آنان 6
- اشاره 6
- از خطبههاي آن حضرت دربارهي حضرت علي كه شهر هدايت است 6
- و من خطبة له لما اراد معاوية اخذ البيعة ليزيد 7
- اشاره 7
- اشاره 7
- از خطبههاي آن حضرت هنگام بيعت گرفتن معاويه براي يزيد 7
- از سخنان آن حضرت در توبيخ معاويه 7
- ومن كلام له لمعاوية و توبيخه علي شنائع افعاله 7
- از سخنان آن حضرت به اصحابشان در معرفت خدا و امام 8
- اشاره 8
- و من كلام له لعائشة في مسجد النبي الاعظم 8
- اشاره 8
- و من كلام له لاصحابه يتضمن بيان معرفة الله 8
- از سخنان آن حضرت به عايشه در مسجد پيامبر 8
- اشاره 9
- از سخنان آن حضرت در مذمت مروان بن حكم 9
- از سخنان آن حضرت در رثاي برادر بزرگوارش امام حسن مجتبي 9
- و من كلام له ذم به مروان بن الحكم 9
- و من كلام له يؤبن به أخاه الحسن 9
- اشاره 9
- از دعاهاي آن حضرت در حفظ و محافظت 10
- اشاره 10
- اشاره 10
- از دعاهاي آن حضرت در قنوت 10
- و من دعاء له في قنوته 10
- و من دعاء له 10
- اشاره 11
- اشاره 11
- و من دعاء له للاستسقاء 11
- از دعاهاي آن حضرت در طلب باران 11
- از دعاهاي آن حضرت در پناه جستن به حضرت حق 11
- و من دعاء له 11
- از دعاهاي آن حضرت در عصر روز عرفه در سرزمين عرفات 12
- و من دعاء له عصر يوم عرفة في عرفات 12
- از دعاهاي آن حضرت در طلب توفيق و هدايت 12
- اشاره 12
- اشاره 12
- و من دعاء له 12
- و من خطبة له في مني 13
- اشاره 13
- از خطبههاي آن حضرت در طلب باران 13
- اشاره 13
- از خطبههاي آن حضرت در سرزمين منا در فضايل حضرت علي كه هيچ خطبهاي اين مضامين را ندارد 13
- و من خطبة له في الاستسقاء 13
- و من كلام له احتج به علي عمر 14
- از خطبههاي آن حضرت در امر به معروف و نهي از منكر 14
- از سخنان آن حضرت در استدلال و بحث با عمر بن الخطاب 14
- و من خطبة له في الامر بالمعروف و النهي عن المنكر 14
- اشاره 14
- اشاره 14
- اشاره 15
- خطبههاي آن حضرت هنگام عزيمت به عراق 15
- و من كلامه له عند مسيره الي العراق 15
- اشاره 15
- و من خطبة له عند عزمه علي المسير الي العراق 15
- از سخنان آن حضرت به ابنعباس هنگام عزيمت به عراق 15
- از خطبههاي آن حضرت در ذي حسم 16
- از سخنان آن حضرت به فرزدق در مسير عراق 16
- و من خطبة له بذي حسم 16
- اشاره 16
- و من خطبة له خطبها بذي حسم لما منعه الحر و اصحابه عن قدومه 16
- اشاره 16
- و من خطبة له في زبالة 17
- از خطبههاي آن حضرت در مقابل حر 17
- اشاره 17
- اشاره 17
- و من كلام له بالرهيمة 17
- از سخنان آن حضرت در رهيمه 17
- از خطبههاي آن حضرت در محلي به نام زباله 18
- و من خطبة له في البيضة 18
- از خطبههاي آن حضرت در منزلي به نام بيضه در مقابل حر و يارانش 18
- اشاره 18
- اشاره 18
- و من خطبة له في ادبار الدنيا 18
- و من دعاء له لما وصل الي ارض كربلاء 19
- اشاره 19
- از دعاهاي آن حضرت هنگام ورود به سرزمين كربلا 19
- و من كلامه له لاصحابه و فيه بيان شهادته و رجعته 19
- از خطبههاي آن حضرت در بيوفائي دنيا 19
- اشاره 19
- اشاره 20
- اشاره 20
- از سخنان آن حضرت به يارانش دربارهي پيمان شكني 20
- و من كلام له في ان الدنيا متغيرة زائلة 20
- و من كلام له لاصحابه في نقض البيعة 20
- از سخنان آن حضرت براي اصحابش در بيان شهادت و رجعت خودشان 20
- و من كلام له لاصحابه و فيه بيان امارات ظهور القائم 21
- و من خطبة له في وفاء اصحابه 21
- اشاره 21
- از سخنان آن حضرت در بيان علائم ظهور حضرت مهدي 21
- اشاره 21
- از سخنان آن حضرت در متغير بودن دنيا و فناي آن 21
- اشاره 22
- و من كلامه لعسكره و اهل بيته 22
- اشاره 22
- از سخنان آن حضرت به ياران و خانوادهاش 22
- از خطبههاي آن حضرت در وفاداري اصحاب و يارانش 22
- و من خطبة له يعظ بها اهل العراق 22
- از سخنان آن حضرت به اصحاب خود و بشارت به بهشت و قصرهاي آن 23
- و من كلام له يبشر اصحابه بالجنة و قصورها 23
- و من خطبة له في الاحتجاج علي اهل الكوفة 23
- اشاره 23
- اشاره 23
- از خطبههاي آن حضرت در موعظهي اهل عراق 23
- از خطبههاي آن حضرت در مقابل لشكر در حالي كه بر شمشير خود تكيه داده بود با صداي بلند فرمودند 24
- اشاره 24
- از خطبههاي آن حضرت در اتمام حجت و استدلال بر عليه اهل كوفه 24
- و من خطبة له 24
- اشاره 24
- و من خطبة له متوكئا علي سيفه فنادي بأعلي صوته 24
- از خطبههاي آن حضرت در صبح روز عاشورا 25
- از خطبههاي آن حضرت در سرزمين طف دربارهي دوري از دنيا 25
- و من خطبة له بالطف 25
- اشاره 25
- اشاره 25
- و من كلام له يأمر اصحابه بالصبر و يرغبهم في الاخرة 25
- اشاره 26
- و من خطبة له في ذم اهل الكوفة و هي مظهر آبائه و عظمة نفسه 26
- اشاره 26
- و من كلام له مخاطبا لاهل الكوفة و هو يقاتل علي رجليه 26
- از سخنان آن حضرت در ترغيب ياران خود به صبر و آخرت 26
- از خطبههاي آن حضرت در كربلا در مذمت اهل كوفه 26
- و من دعاء له في يوم العاشر من المحرم لما اصبحت الخيل رفع يديه 27
- و من كلام له لما نظر الي كثرة من قتل من اصحابه قبض علي شيبته المقدسة 27
- اشاره 27
- از سخنان آن حضرت خطاب به لشكر كوفه هنگامي كه پياده در حال جنگ بود 27
- اشاره 27
- از سخنان آن حضرت هنگامي كه به صحنه پيكار نظر كردند و تمام اصحابش را در خاك و خون ديدند، محاسن شريفشان را به دست گرفته و فرمودند 27
- از سخنان آن حضرت در هنگام وداع با اهل بيتش و دعوت آنان به صبر 28
- الخطبة المنسوبة اليه - التي قال فيها - 28
- اشاره 28
- و من كلام له به ودع عياله و امرهم بالصبر 28
- اشاره 28
- از دعاهاي آن حضرت در روز عاشورا آن هنگام كه لشكر عمر سعد حملهور شدند 28
- نامهي حضرت در جواب نامهي مردم بصره كه از معناي «صمد» سؤال كردند 29
- خطبهي حضرت خطاب به لشكر عمر بن سعد 29
- اشاره 29
- كتابه جوابا لما كتب اليه الحسن البصري يسأله عن القدر 29
- رسائل الامام ابيعبدالله الحسين (نامه هاي سالار شهيدان حسين بن علي) 29
- نامهي حضرت در جواب حسن بصري در معناي «قدر» 30
- اشاره 30
- اشاره 30
- كتابه جوابا لما كتب اليه معاوية يعيره في تزويجه جارية بعد ما اعتقها 30
- كتابه في الشؤون العامة جوابا عن كتاب معاوية اليه 30
- نامهي حضرت در جواب معاويه كه حضرت را براي ازدواج با كنيز آزاد شدهي خود، سرزنش نموده بود 30
- كتابه الي معاوية 31
- نامهي حضرت به معاويه در رابطه با مصادرهي اموال 31
- نامهي حضرت به معاويه در شئونات عمومي 31
- كتابه لرجل من اهل الكوفة بعد ما كتب اليه يا سيدي اخبرني بخير الدنيا و الآخرة 31
- اشاره 31
- اشاره 31
- نامهي حضرت در پاسخ مردي از اهل كوفه كه به حضرت نامه نوشته بود و عرضه داشته بود كه اي آقاي من (مرا از خير دنيا و آخرت خبر ده) 32
- كتابه جوابا لما كتب اليه رجل عظني بحرفين فيهما خير الدنيا و الآخرة 32
- اشاره 32
- نامهي حضرت در جواب كسي كه به حضرت نوشته بود «مرا به دو كلمه موعظه كن كه در آن خير دنيا و آخرت باشد» 32
- اشاره 32
- كتابه الي اخيه الحسن في موضوع اعطاء الشعراء 32
- اشاره 33
- كتابه عند توجهه الي العراق 33
- نامهي حضرت در جواب برادرش امام حسن دربارهي اعطاي مال به شعرا 33
- اشاره 33
- نامهي حضرت در جواب نامهي عمرو بن سعيد 33
- كتابه المحتوي علي وصية لاخيه محمد بن الحنفية لما عزم علي المسير الي العراق 33
- نامهي حضرت به مردم مدينه 34
- اشاره 34
- كتابه الي اشراف البصرة يدعوهم لنصرته 34
- اشاره 34
- كتابه الي اهل المدينة 34
- وصيت نامهي حضرت به محمد حنفيه 34
- نامهي حضرت به بنيهاشم 35
- نامهي حضرت به اشراف بصره كه آنها را دعوت به ياري فرمودند 35
- كتابه من كربلاء الي محمد بن الحنفية 35
- كتابه الي بنيهاشم 35
- اشاره 35
- اشاره 35
- كتابه الي اهل البصرة يدعوهم لنصرته «نسخة اخري» 36
- اشاره 36
- اشاره 36
- نامهي حضرت از كربلا به محمد بن حنفيه 36
- نامهي حضرت به اهل بصره و دعوت آنان براي ياري خود 36
- كتابه جوابا عن كتاب كتبه اليه ابن عمه عبدالله بن جعفر الطيار 36
- كتابه الي مسلم بن عقيل جوابا عن كتابه اليه 37
- كتابه الي اهل الكوفة عند توجهه الي العراق 37
- اشاره 37
- اشاره 37
- نامهي حضرت به مسلم بن عقيل در جواب نوشتههايي كه براي حضرت ارسال نموده بود 37
- نامهي حضرت در جواب عبدالله فرزند جعفر طيار 37
- كتابه جوابا عن كتاب لاهل الكوفه اليه 38
- نامهي حضرت در جواب نامهي اهل كوفه 38
- كتابه في مسيره الي الكوفة الي حبيب بن مظاهر 38
- نامهي حضرت به مردم كوفه هنگامي كه عازم عراق بودند 38
- اشاره 38
- اشاره 38
- اشاره 39
- حكم الامام الحسين (كلمات قصار) 39
- پدر ارزشمند 39
- اقسام عبادت 39
- نامهي حضرت به حبيب بن مظاهر 39
- فقيرترين مردم 40
- عوامل تسليم 40
- چرا مهلت 40
- زشتي غيبت 40
- چهار خصلت سودمند 40
- درخواست كمك فقط در سه مورد 41
- سلام قبل از كلام 41
- تفسير نعمت 41
- بخيل كيست 41
- عمل خوب 41
- نشانههاي مقبوليت 42
- حاجت خواهي از جوانمردان 42
- چرا عذر خواهي 42
- برحذر باش 42
- قرآن آيينهي مؤمن 42
- آموزش ياران اهل بيت 43
- پاداش سلام كردن 43
- حفظ آبرو 43
- دوستي اهل بيت 43
- كليد نجات 43
- نجات شيعه 44
- دوستان چهارگانه 44
- تقيه عامل جدايي دوست و دشمن 44
- ارادتمند و شيعه 44
- نسخهي ترك گناه 44
- گناه از عذرخواهي بهتر است 45
- برخورد با سلاطين 45
- ميزان تلاش 45
- صفات سلاطين 45
- آرامش امين 45
- استفاده خوب و بجا از ثروت 46
- ويژگيهاي مهم 46
- پذيرش احسان 46
- دعاي حضرت 46
- سخني با حسن بصري 46
- مصرف صحيح 47
- نصحيت ارزنده 47
- تكبر براي كيست 47
- مرگ باعزت 47
- جملات آموزنده 47
- حفظ آبرو 48
- فلسفهي روزه 48
- خوف از خدا 48
- جهاد واجب است يا مستحب 48
- امام هدايت و امام ضلالت 48
- مطالب قرآن 49
- مناظره 49
- خوف از خدا 49
- سپري شدن عمر 49
- گريه بر اهل بيت 49
- عالمترين شخص 50
- عيبجو نباشيد 50
- شكر نعمت 50
- رحمت الهي 50
- گريه از خوف خدا 50
- محبت اهل بيت 51
- فخر فروشي 51
- چرا خصومت 51
- مرگ فرزند 51
- صبور باش 51
- پرسش و پاسخ 52
- آقائي و سيادت 52
- نيكوكاران 52
- خانهي مبارك 52
- سوگند غلط 52
- شير دادن به كودك 53
- كمال عقل 53
- اصناف مردم 53
- بنده دنيا 53
- ظاهر و باطن قرآن 53
- عثمان مردار امت 54
- بنياميه دشمن قسم خوردهي اسلام 54
- غصب خلافت 54
- دوستي و دشمني 54
- اهل بيت قبل از خلقت آدم 54
- و الشمس و ضحيها 55
- سنتي از حضرت يوسف و حضرت موسي 55
- ملت ابراهيم 55
- تفسير آيه 55
- دوازده نور 55
- دو غيبت 56
- نشانههاي حضرت مهدي 56
- نشانههاي ظهور حضرت مهدي 56
- دوران ظهور 56
- قائم آل محمد 56
- سيماي حضرت مهدي 57
- انتقام گيرندهي واقعي 57
- وضعيت عرب در زمان ظهور 57
- قتل عام بنياميه 57
- نشانههاي ظهور 57
- حرز در مقابل خطر 58
- مدت حكومت حضرت مهدي 58
- قتيل العبرات 58
- بنياميه مرا به شهادت ميرسانند 58
- امام و بنياميه 58
- فضيلت كدام است؟ 59
- عذر بدتر از گناه 59
- درخواست ياري 59
- مرگ شيعيان، شهادت است 59
- كريم اهل بيت 59
- ثواب تلاوت قرآن 60
- پاورقي 60
- عرضه اعمال 60
و من خطبة له يذكر فيها فضائل عترة النبي و وجوب طاعتهم
اشاره
يذكر فيها فضائل عترة النبي و وجوب طاعتهم حمدالله و اثني عليه، ثم صلي علي النبي، فسمح رجلا يقول: من هذا الذي يخطب؟ فقال عليهالسلام:نحن حزب الله الغالبون، و عترة رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم الاقربون، و اهل بيته الطيبون، و احد الثقلين الذين جعلنا رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم ثاني كتاب الله تبارك و تعالي، الذي فيه تفصيل كل شيء، (لا يأتيه الباطل من بين يديه و لا من خلفه) و المعول علينا في تفسيره، و لا يبطئنا تأويله، بل نتبع حقائقه، فاطيعونا فان طاعتنا مفروضة، ان كانت بطاعة الله و رسوله مقرونة.قال الله عزوجل: (اطيعوا الله و اطيعوا الرسول) و قال، (و لو ردوه الي الرسول و الي اولي الامر منهم لعلمه الذين يستنبطونه منهم و لو لا فضل الله عليكم و رحمته لا تبعتم الشيطان الا قليلا).و احذركم الاصغاء الي هتوف الشيطان بكم فانه لكم عدو مبين، فتكونوا كأوليائه الذين قال لهم: (لا غالب لكم اليوم من الناس و اني جار لكم، فلما ترآءت الفئتان نكص علي عقبيه و قال اني برئ منكم).فتلقون للسيوف ضربا و للرماح و للعمد خطما وردا و للسهام غرضا، ثم لا يقبل من نفس ايمانها (لم تكن آمنت من قبل او كسبت في ايمانها خيرا) [14] .
از خطبههاي آن حضرت در فضايل عترت رسول خدا و وجوب اطاعت از آنان
(حضرت سيدالشهدا عليهالسلام در آغاز خطبه، حمد و ثناي الهي را بجاي آورد.سپس بر پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم درود فرستاد؛ در اين اثنا، صداي مردي را شنيد كه ميگفت اين كيست كه خطبه ميخواند؟)حضرت عليهالسلام فرمود: ما حزب پيروز خداييم و عترت و نزديكان رسول خدا و خاندان پاك او هستيم، و يكي از دو ثقلي كه رسول اكرم آن را بعد از كتاب خدا قرار داد، كتابي كه تفصيل تمام امور در آن وجود دارد و هيچ باطلي در آن راه ندارد. تفسير آن به ما واگذار شده و در تأويل آن هيچ سستي روا نداريم. بلكه ما پيوسته حقايق آن را پيروي ميكنيم.پس ما را اطاعت كنيد، چرا كه اطاعت ما واجب است؛ زيرا اطاعت ما اطاعت از خدا و رسول او است.آن جا كه ميفرمايد: «اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الأمر منكم فان تنازعتم في شيء فردوه الي الله و الرسول» و ميفرمايد: «و لو ردوه الي الرسول و الي اولي الأمر منهم لعلمه الذين يستنبطونه منهم و لولا فضل الله عليكم و رحمته لا تبعتم الشيطان الا قليلا».و شما را بر حذر ميدارم از اين كه به نداي شيطان گوش فرادهيد، زيرا كه او دشمني آشكار براي شماست، كه اگر به نداي او گوش دهيد، از دوستان او خواهيد شد. آناني كه، شيطان در جنگ بدر به آنها گفت: امروز كسي بر شما پيروز نخواهد شد و من پناهگاه شما هستم، پس آن گاه كه دو گروه مسلمان و كفار در مقابل يكديگر ايستادند، و مشغول جنگ شدند، عقب نشيني كرد و گفت من از شما بيزارم.پس اگر شما نيز به نداي شيطان گوش كنيد، طعمهي شمشيرها خواهيد شد و نيزهها و عمودهاي آهنين بدنتان را خرد كرد، و مورد هجوم تيرها واقع ميشويد، سپس در آن حال، از كسي كه قبلا مؤمن نبوده و يا در حال ايمان خيري كسب نكرده باشد، ايمان و اسلام پذيرفته نخواهد شد.
و من خطبة له في ان عليا مدينة هدي
اشاره
حمدالله و اثني عليه، و صلي علي نبيه صلي الله عليه و آله و سلم صلاة موجزة، ثم قال:يا معاشر الناس: سمعت رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم، و هو يقول: «ان عليا هو مدينة هدي، فمن دخلها نجا، و من تخلف عنها هلك» [15] .
از خطبههاي آن حضرت دربارهي حضرت علي كه شهر هدايت است
(حضرت پس از حمد و ثناي الهي و درود كوتاه و مختصر بر پيامبر ختمي مرتبت فرمود:)اي مردم! از رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم شنيدم كه فرمود: همانا علي عليهالسلام شهر هدايت است؛ هر كس داخل آن شود نجات يابد و هر كس از آن روي گرداند، هلاك گردد.