- « طلیعه » 1
- « بزرگ اهل هدایت » 3
- « مق_دم_ه مؤلف » 5
- « سخ_ن وی_راست_ار » 9
- « 1 _ ه_دایت » 12
- « 2 _ گ_ویا به ه_ر زب_ان » 19
- « 3 _ تق_اض_ای گنجش_ک » 21
- « 4 _ جام_ه ای و درهم_ی » 25
- « 5 _ آب حی_ات » 30
- « 6 _ چشم_ه س_ارِ عل_م اله_ی [ 1 ] » 49
- « 7 _ چشم_ه س_ارِ عل_م اله_ی [ 2 ] » 58
- « 8 _ چشمه س_ارِ عل_م اله_ی [ 3 ] » 63
ص:26
کلمات پیامبران معصوم علیهم السلام ایمان نمی آورند، شایسته افراد فاضل نیست. چرا که مشابه آن در قرآن کریم، تسبیح گفتن پرندگان همراه با حضرت داوود علیه السلام (سوره ص، آیه 19). و سخن گفتن هدهد و مور با حضرت سلیمان علیه السلام (سوره نمل، آیات 18 و 22) نقل شده، و نیز آمده است :
وَالطَّیرُ صافّاتٍ کُلٌّ قَد عَلِمَ صَلاتَهُ و تَسبیحَهُ
مرغان، در حالی که میان زمین و آسمان، بال ها را گشاده اند، دعا و تنزیه خود را شناخته اند. (1)
و آیات دیگر نیز به این مضمون هست.
(در برابر کسانی که این آیات را به معنای مجازی گرفته اند، می گوییم) :
چه دلیلی بر عدم شعور و عدم ادراک کلیات توسط پرندگان، و عدم تکلم و سخن نگفتن آنها داریم؟ ما سخن بعضی از مردم را می شنویم، که زبان آنها و معنای کلامشان را نمی فهمیم. و می پنداریم که سخن آنها مانند صداهای پرندگان است، زیرا میان کلمات آنها تمیز نمی دهیم. و تعجب می کنیم که بعضی از مردم، کلام آنها را می فهمند.از سوی دیگر، اخباری که دلالت دارد که جاندارانِ غیر انسان، تسبیح و ذکر مخصوص به خود دارند و خالق خود و مصالح و مفاسد خود را می شناسند، بیش از آن است که به شمارش آید...اگر
1- سوره نور، آیه 41 .