- 1 [کلمه ناشر] 1
- وصف و ستایش آن بزرگوار در اقوال بزرگان دین (ره) 2
- [اسمه و نسبه] 2
- مختصری از شرح حال مؤلّف کتاب- رحمه اللّه-: 2
- سفرهای آن بزرگوار به بلاد مختلف جهت کسب فضائل و استماع حدیث از مشایخ بزرگ 4
- ولادت مؤلّف- رحمه اللّه-: 5
- وفات مؤلّف و آرامگاه او: 6
- ظهور کرامتی از آن بارگاه: 6
- معرّفی نسخه هائیکه کتاب با آنها مقابله شده 7
- اشاره 8
- مقدّمه مؤلف 8
- فهرست ابواب این کتاب و آن 69 باب است 19
- باب 1 علّت ملقّب شدن حضرت علیّ بن موسی علیهما السّلام به «رضا» 29
- باب 2 آنچه در باره مادر گرامی حضرت رضا علیه السّلام و اسم ایشان روایت شده است 30
- باب 3 زمان ولادت حضرت رضا علیه السّلام 37
- باب 4 تصریح و نصّ امام کاظم علیه السّلام در باره امامت و وصایت فرزندشان حضرت رضا علیه السّلام 41
- باب 5 نسخه وصیّت حضرت موسی بن جعفر علیهما السّلام 65
- باب 6 نصوص و تصریحات در باره امامت حضرت رضا در ضمن دوازده امام علیهم السّلام 77
- باب 7 گوشه هایی از تاریخ موسی بن جعفر علیهما السّلام در عصر هارون الرّشید و موسی بن المهدیّ «1» 133
- باب 8 اخباری که در صحّت وفات موسی بن جعفر علیهما السّلام روایت شده 190
- باب 9 ساداتی را که گویند هارون پس از مسموم ساختن امام کاظم علیه السّلام در یک شب بقتل رسانید غیر سادات دیگری که کشت 216
- باب 10 علّت واقفی شدن واقفی ها 224
- اشاره 227
- باب 11 اخباری که در باب توحید از امام رضا علیه السّلام رسیده است 227
- خطبه حضرت رضا- علیه السّلام- در توحید 299
- باب 12 باب مناظره حضرت رضا- علیه السّلام- در حضور مأمون با اهل ادیان در باره توحید 310
- باب 13 در باره مناظره حضرت رضا- علیه السّلام- با سلیمان مروزی- متکلّم خراسان- در مورد توحید، در حضور مأمون 356
- باب 14 مجلس دیگر آن حضرت در حضور مأمون با علمای ملل و فرق و جواب آن حضرت به علیّ بن محمّد بن جهم در باره عصمت انبیاء علیهم السّلام 383
- باب 15 مجلس دیگری از امام رضا علیه السّلام و مأمون در باره عصمت انبیاء علیهم السّلام 391
- باب 16 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در مورد «اصحاب الرّس» 413
- باب 17 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در باره آیه شریفه «وَ فَدَیْناهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ» 421
- باب 18 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در باره حدیث نبوی «أنا ابن الذّبیحین» 424
- باب 19 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در باره علامات امام 433
- باب 20 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در باره صفت امام و امامت و فضل و رتبه امام 439
- باب 21 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در باره ازدواج حضرت فاطمه- سلام اللَّه علیها- 452
- باب 22 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در باره ایمان، و اینکه ایمان عبارتست از: معرفت قلبی، اقرار به زبان و عمل با اعضاء و جوارح 458
- باب 23 سخنان و مناظره حضرت رضا- علیه السّلام- با مأمون، پیرامون فرق بین «عترت» و «امّت» 462
- باب 24 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در مورد مرد شامی و سؤالات او از امیر المؤمنین- علیه السّلام- در مسجد کوفه 488
- باب 25 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در باره زید بن علیّ 506
- باب 26 اخباری نادر «1» از حضرت رضا- علیه السّلام- در موضوعات مختلف 514
- باب 27 سخنان حضرت رضا- علیه السّلام- در مورد هاروت و ماروت 536
- باب 28 آنچه از حضرت رضا- علیه السّلام- در مسائل گوناگون آمده 545
- باب 29 آنچه از حضرت رضا- علیه السّلام- در مورد نعت و وصف حضرت رسول- صلّی اللَّه علیه و آله- نقل شده است 622
- باب 30 اخبار درربار پراکنده ای که از آن جناب رسیده است 632
- فهرست مجلّد اوّل 682
فرزندان اویند، تا روز قیامت بر مردم حجّتند و وارث علم پیامبران می باشند درود و رحمت و سلام و برکات خداوند بر همگی آنان باد.
چنین گوید: ابو جعفر محمّد بن علیّ بن حسین بن موسی بن بابویه قمیّ فقیه- که خداوند رحمتش را از او دریغ ندارد- مصنّف این کتاب: دو قصیده از قصاید صاحب بزرگوار ابو القاسم اسماعیل بن عبّاد «1»- که
خداوند عمرش را طولانی گرداند و قدرت و دولت و مکنتش را مستدام بدارد- به دستم رسید، این دو قصیده شامل درود و سلام به ساحت اقدس حضرت رضا علیه السّلام بود و از آنجا که او محبّ و دوستدار اهل بیت علیهم السّلام است و معتقد به ولایت و امامت و اطاعت آن
______________________________
(1)- اسماعیل بن عبّاد معروف به صاحب ابن عبّاد و ملقّب به کافی الکفاه شیعه و از وزراء آل بویه بوده است، او در فضل و کمال و علم یگانه عصر خویش بود، و سادات و علویّین و علماء در نزد او محلّی رفیع و منزلتی والا داشتند، جمعی از علماء کتابهائی برای او تألیف نموده اند از جمله شیخ صدوق که کتاب عیون اخبار الرّضا «ع» را به عنوان هدیّه به کتابخانه ایشان تألیف کرده است؛ صاحب ابن عبّاد در تشیّع و حبّ اهل بیت علیهم السّلام یگانه بود، همان طور که گذشت او را «صاحب» و نیز «کافی الکفاه» لقب داده اند.
«صاحب» بدین جهت که مصاحب و همدم محمّد بن عمید وزیر رکن الدّوله بوده است؛ و «کافی الکفاه» (کفایت کننده همه کفایت کنندگان) از این رو که وزیر سلطان فخر الدّوله دیلمیّ بود و تمام مسائل مهمّ مملکت را عهده دار بود، مشکلات را حلّ می کرده است، جناب صاحب ابن عبّاد خود، دارای تألیفات بسیار بوده، کتابخانه عظیم و پررونقی داشته است.
اقتباس از: فوائد الرّضویه (حاج شیخ) عبّاس قمّی، انتشارات مرکزی، 1327 ج 1، ص 45.