- اشاره 1
- باب (31) آنچه از حضرت رضا علیه السّلام از اخبار مجموعه آمده است 1
- باب 32 آنچه از امام هشتم علیه السّلام در علل احکام آمده است 128
- باب 33 ذکر آنچه آن حضرت علیه السّلام در پاسخ مسائل محمّد بن سنان از علل احکام نوشت 159
- باب 34 عللی که فضل بن شاذان ذکر کرده است 186
- باب 35 کتابی که حضرت رضا علیه السّلام در موضوع اسلام خالص و احکام آن برای مأمون نوشت 244
- اشاره 244
- از اخبار آن حضرت علیه السّلام: 262
- باب 36 وارد شدن حضرت رضا علیه السّلام به نیشابور، و ذکر خانه و محلّه ای که در آن وارد شد 274
- باب 37 سخنان حضرت هنگامی که بعزم دیدار مأمون از نیشابور خارج شده بود 278
- باب 38 خبر نادری از آن حضرت 283
- باب 39 خروج آن حضرت از نیشابور بسوی طوس و از آنجا به مرو 284
- باب 40 در سبب پذیرش ولایتعهدی مأمون از سوی حضرت رضا علیه السّلام و آنچه رخ داد و کسانی که ناخوش داشتند آن را یا راضی بودند 290
- باب 41 طلب باران حضرت- بدرخواست مأمون- و نشاندادن قدرتهای الهی در اجابت دعای او و هلاکت و رسوائی مخالفان و منکران شخصیّت او علیه السّلام 360
- باب 42 در نقشه ریزی مأمون برای دور کردن مردم از حضرت رضا علیه السّلام و کوچک نمودن او آن جناب را و نفرین حضرت در باره او 374
- باب 43 اشعاری که در باره حلم و سکوت در مقابل جاهل و ترک عتاب دوست و جذب دشمن تا آنکه دوست شود، و پرده پوشی فرموده است 379
- باب 44 در ذکر اخلاق حمیده و عبادت و صفات پسندیده آن حضرت- علیه السّلام- 392
- باب 45 تقرّب جستن مأمون بآن حضرت بمجادله و بحث با مخالفان در باره امامت و برتری علیّ علیه السّلام بر دیگران 409
- باب 46 آنچه از آن حضرت علیه السّلام در باره ادلّه امامت ائمّه علیهم السّلام و ردّ غالیان و قائلین تفویض آمده 455
- باب 47 ذکر اخباری که دلالت بر امامت آن حضرت دارد 468
- باب 48 اثبات حجّیت آن حضرت بقبول نفرینش در حق «بکّار بن عبد اللَّه بن مصعب» که بدو ستم کرده بود 517
- باب 49 اثبات حجّیت آن حضرت در پیشگوئی او که: بغداد را نمی بیند و بغداد هم او را نخواهد دید 519
- باب 50 اثبات حجّیت آن حضرت به اجابت دعایش در حقّ آل برمک 519
- باب 51 اثبات حجّیت آن حضرت باخبار او بمحلّ دفنش بجنب هارون 523
- باب 52 اخبار آن حضرت- علیه السّلام- به کشته شدنش با سمّ و دفن شدنش در کنار قبر هارون 524
- باب 53 صحّت فراست آن حضرت- علیه السّلام- و شناسائی او اهل ایمان و اهل نفاق را 524
- باب 54 معرفت و آگاهی آن جناب علیه السّلام به جمیع لغات و زبانها 525
- باب 55 باب حجّیت آن حضرت علیه السّلام بپاسخهائی که قبل از سؤال به حسن بن علیّ وشّاء داد 527
- باب 56 جواب آن حضرت به سؤال ابو قرّه دوست جاثلیق 529
- باب 57 سخنان آن حضرت- علیه السلام- در موضوع امامت با یحیی بن ضحّاک نزد مأمون 531
- باب 58 گفتگوی آن حضرت با برادرش زید، هنگامی که در مجلس مأمون فخر میفروخت، و سخنان آن حضرت در باره بدرفتاری با شیعیان 535
- باب 59 عللی که بموجب آن مأمون حضرت رضا- علیه السّلام- را با زهر بقتل رسانید 548
- باب 60 انتصاب حضرت ابو جعفر جواد از سوی حضرت رضا- علیهما السّلام- بجانشینی خود 556
- باب 61 وفات حضرت رضا- علیه السّلام- با زهری که مأمون با حیله به او خورانید 557
- باب 62 ذکر خبری دیگر در وفات آن حضرت- علیه السّلام- از طریق شیعیان 559
- باب 63 آنچه ابو الصّلت هروی در مورد شهادت حضرت رضا- علیه السّلام- با انگور زهر آلود گفته است 562
- باب 64 خبر هرثمه بن أعین در باره مسموم کردن آن حضرت به انگور و انار 571
- باب 65 بعضی مراثیی که در باره حضرت رضا- علیه السّلام- سروده اند 583
- باب 66 ثواب زیارت امام علیّ بن موسی الرّضا- علیهما السّلام- 594
- باب 67 ثواب زیارت فاطمه دخت گرامی موسی بن جعفر از کلام حضرت رضا علیهم السّلام 625
- اشاره 625
- باب 68 ذکر زیارت علی بن موسی الرّضا علیهما السّلام 625
- زیارت وداع 630
- زیارت دیگری برای حضرت علیّ بن موسی الرّضا و جمیع ائمّه- علیهم السّلام- 632
- زیارت وداع 646
- باب 69- معجزاتی که از مزار آن حضرت ظاهر شده و استجابت دعا در آن بقعه 648
و حاکم ابو محمّد جعفر بن نعیم بن شاذان- رضی اللَّه عنه- از عمویش محمّد بن شاذان از فضل بن شاذان از حضرت رضا علیه السّلام آن را مانند حدیث عبد الواحد بن محمّد بن عبدوس برایم روایت کرد.
از اخبار آن حضرت علیه السّلام:
2- حسین بن احمد بیهقیّ بسند مذکور در متن از ابو عاصم روایت کرد که علیّ بن موسی الرّضا علیه السّلام نقل کرد که روزی پدرش موسی بن جعفر در حضور پدرش امام صادق علیهما السّلام سخن گفت و نیکو سخن گفت، پدرش علیه السّلام باو فرمود: ای فرزند عزیزم! الحمد للَّه که خداوند تو را جانشین پدرانت قرار داد، و مایه خوشحالی و سرور در میان فرزندان، و جبران دوستان از دسته رفته ام نمود.
3- حسین بن احمد بیهقیّ بسند مذکور در متن روایت کرد از محمّد بن- ابی عبّاد- که مشهور بود که اهل ساز و طرب و آواز و باده نوشی است- گفت: