356 حدیث از حضرت امام رضا علیه السلام صفحه 62

امام رضا علیه السلام :

إنّی اُحِبُّ أن تَجمَعَ لی مِنَ الحَلالِ والحَرامِ والفَرائِضِ والسُّنَنِ ، فَإِنَّکَ حُجَّةُ اللّه ِ عَلی خَلقِهِ ومَعدِنُ العِلمِ . فَدَعَا الرِّضا علیه السلام بِدَواةٍ وقِرطاسٍ وقالَ علیه السلاملِلفَضلِ : اُکتُب :

حَسبُنا شَهادَةُ أن لا إلهَ إلاَّ اللّه ُ ، أحَدًا صَمَدًا ، لَم یَتَّخِذ صاحِبَةً ولا وَلَدًا ، قَیّومًا ، سَمیعًا بَصیرًا ، قَوِیًّا قائِمًا ، باقِیًا نورًا ، عالِمًا لا یَجهَلُ ، قادِرًا لا یَعجَزُ ، غَنِیًّا لا یَحتاجُ ، عَدلاً لا یَجورُ ، خَلَقَ کُلَّ شَیءٍ ، لَیسَ کَمِثلِهِ شَیءٌ ، لا شِبهَ لَهُ ولا ضِدَّ ولا نِدَّ ولا کُفوَ .

وأنَّ مُحَمَّدًا عَبدُهُ ورَسولُهُ وأمینُهُ وصَفوَتُهُ مِن خَلقِهِ ، سَیِّدُ المُرسَلینَ

وخاتَمُ النَّبِیّینَ ، وأفضَلُ العالَمینَ ، لا نَبِیَّ بَعدَهُ ، ولا تَبدیلَ لِمِلَّتِهِ ولا تَغییرَ . وأنَّ جَمیعَ ما جاءَ بِهِ مُحَمَّدٌ صلی الله علیه و آله أنَّهُ هُوَ الحَقُّ المُبینُ ، نُصَدِّقُ بِهِ وبِجَمیعِ مَن مَضی قَبلَهُ مِن رُسُلِ اللّه ِ وأنبِیائِهِ وحُجَجِهِ . ونُصَدِّقُ بِکِتابِهِ الصّادِقِ «لا یَأتیهِ الباطِلُ مِن بَینِ یَدَیهِ ولا مِن خَلفِهِ تَنزیلٌ مِن حَکیمٍ حَمیدٍ

روایت شده است که مأمون، فضل بن سهل ذوالریاستین را به سوی امام رضا علیه السلامفرستاد. او به امام علیه السلام عرض کرد: دوست دارم حلال و حرام و فریضه ها و سنن را یکجا برای من گرد آوری، چه تو حجّت خدا برای مردم و کان دانشی. امام رضا علیه السلامدوات و کاغذی طلبید و به فضل گفت بنویس:

بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

ما را همین بس که گواهی دهیم خدایی جز «اللّه » نیست و اوست یکتا و صمد، نه همسری دارد و نه فرزندی، قائم به ذات است و بینا، نیرومند و برپا و نوری پاینده است ، دانایی است که نادانی نمی کند، توانایی است که ناتوانی از او دور است، توانگری است که نیاز نمی یابد، دادگری است که ستم نمی کند، همه چیز را او آفریده است، همچون او و شبیه او چیزی نیست، نه ضدّی دارد و نه مانند و همسنگی.

محمّد، بنده و فرستاده او و امین و برگزیده اش در میان بندگان اوست که

سرور رسولان و خاتم پیامبران است. او برترینِ جهانیان است که پیامبری پس از او نیاید، آیین او تحوّل و دگرگونی نپذیرد و هر آن چه محمّد صلی الله علیه و آله به ارمغان آورده، حقّ آشکار است. ما هر آن چه را محمّد آورده تصدیق داریم و به وجود رسولان الهی و پیامبران پیشین و حجّتهای خدا اعتراف داریم و کتاب صادق او را تصدیق می کنیم: «نه از پیش روی، باطل بدو راه یابد و نه از پس، از جانب خداوندی حکیم و ستودنی نازل شده است» و این که قرآن، پاسدار همه کتابهای آسمانی دیگر است و از آغاز تا انجام آن، حقّ خالص می باشد. به محکم و متشابه و خاص و عامّ و وعده و وعید و ناسخ و منسوخ و اخبار آن، ایمان داریم و کسی از آفریده ها نمی تواند مانند آن را بیاورد و این که راهنما و حجّت پس از او، برای مؤمنان و عهده دار امور مسلمانان و قرآن گویا و دانای به احکام آن، برادر و جانشین و وصیّ او، یعنی امیرمؤمنان که برای حضرت صلی الله علیه و آله همچون هارون نسبت به موسی بود، او امام پرهیزگاران و جلودار سپیدرویان دست و پا سفید و راهبر مؤمنان و برترینِ جانشینان پس از هر پیامبری است و پس از او، حسن و حسین علیهماالسلام یکی پس از دیگری که تا امروز ادامه دارد و همه از خاندان پیامبر هستند و به کتاب و سنّت، از همه آگاهتر و در داوری، از همه دادگرتر و در هر عصر و زمانی، از همگان به امامت شایسته ترند. آنها استوارترین دستاویز و امامان هدایت و حجّت اهل دنیایند تا آن گاه که خداوند، زمین و هر آن چه را بر آن است به ارث بَرَد که او بهترین ارث برنده است و این که هرکس با ایشان (اهل بیت) به مخالفت برخیزد، گمراهِ رهزن است و حقّ و هدایت را کنار نهاده، تنها ایشان بیان کننده قرآن و گویندگان بیان نبوی هستند. هرکس بمیرد و آنها را نشناسد و مشخّصاً با نام آنها و پدرانشان بدیشان محبّت نورزد به مرگی جاهلی مرده است.