راه گشای حاجت در خواص آیات سوره های قرآن... صفحه 246

امیر علیه السلام در حال مرگ خود ، دعائی را به حضرت امام حسن علیه السلام یاد داده اند که اصل آن از قرآن است ، از پیغمبر صلی الله علیه و آله یاد گرفته ، و بعد از نماز صبح یا نماز عصر به آن دعاء می شود سپس حوائج خود را هر چه خواهد نام می برد « سُبْحَانَ اللّه ِ وَالْحَمْدُ للّه ِِ وَلا إِلَهَ إِلاّ اللّه ُ وَاللّه ُ أَکْبَرُ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّهَ إِلاّ بِاللّه ِ فَسُبْحانَ اللّه ِ حِینَ تُمْسُونَ وَحِینَ تُصْبِحُونَ ، وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ ، یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَیُحْیِ الاْءَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها ، وَکَذلِکَ تُخْرَجُونَ ، سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّهِ عَمّا یَصِفُونَ ، وَسَلامٌ عَلَی الْمُرْسَلِینَ وَالْحَمْدُ للّه ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ سُبْحَانَ اللّه ِ ذِی الْمُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ ، سُبْحَانَ اللّه ِ ذِی الْعِزَّهِ وَالْعَظَمَهِ وَالْجَبَرُوتِ ، سُبْحَانَ اللّه ِ الْمَلِکِ الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ ، سُبْحَانَ الْعَلِیِّ الاْءَعْلَی ، سُبْحَانَهُ وَتَعَالَی سُبْحَانَ الْمَلِکِ الْقُدُّوسِ ، رَبِّ الْمَلائِکَهِ وَالرُّوحِ ، اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً یَصْعَدُ وَلا یَنْفَدُ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَلَیَّ وَمَعِی وَقُدَّامِی وَخَلْفِی » یا اللّه 10 بار یا رحمان 10 بار یا رحیم 10 بار یا ربّ 10 بار یا حی یا قیّوم 10 بار یا بدیع السموات والأرض 10 بار یا ذاالجلال والاکرام 10 بار یا حنّان یا منّان 10 بار اللّهمّ صلّ علی محمّد وال محمّد 10 بار و حاجت خود را بخواه .

دعاء در مهمات

68 روایتی مسند(1) شیخ طوسی در امالی آورده که خالی از اعتبار نیست ( لکن چون مورد اتفاق نبود در اینجا ایراد کردیم ) مسعده بن صدقه از امام ششم علیه السلام ، درخواست یاددان دعائی در مهمات می کند ، حضرت علیه السلام دعائی را که دعاء جد خود علی بن الحسین علیه السلام برای مهمات بود در اوراقی از نامه ای کهنه به او دادند ، که آن را نوشت ، می گوید هیچ گرفتاری برای من پیش نیامد که