- پیشگفتار 1
- در آمد 3
- فصل نخست: پرتویی از آفتاب 4
- اشاره 4
- 1. تولد 5
- 2. پدر 5
- 5. فرزند 6
- 4. همسر 6
- 3. مادر 6
- 6. امامت 7
- 8. زیارت 8
- 7. شهادت 8
- فصل دوم: ارتباط با خدا 10
- اشاره 10
- اراده ی خدا 11
- 1. خدا باوری 11
- علم خدا 11
- وجود خدا 11
- شرک به خدا 12
- یگانگی خدا 12
- ایمان پذیری 13
- 2. انس با خدا 13
- خدا اندیشی 14
- بندگی خدا 14
- نماز گزاری 15
- شب زنده داری 21
- روزه داری 22
- حج 23
- دعاها وذکرها 23
- آیه الکرسی 25
- قرآن 25
- معاد اندیشی 28
- اشاره 30
- فصل سوم: حجت خدا 30
- 1. نیاز به امام 31
- 2. اطاعت از اولی الأمر 32
- 3. اهل بیت علیهم اسلام 32
- 4. امیرمؤمنان 33
- غدیر 34
- 5. عاشورای حسینی 36
- 6. مهدویت 37
- 7. زیارت 39
- اشاره 42
- فصل چهارم: خویشتن 42
- 1. سیمای ظاهری 43
- چهره 43
- آراستگی 44
- قامت 44
- هیبت و وقار 44
- پوشاک 48
- خوابیدن 49
- خندیدن 50
- خوردن 50
- عالم آل محمد 53
- 2. سیمای علمی 53
- پاسخ گویی 54
- گستره شاگردان 55
- گسترش علوم 55
- آگاهی به همۀ زبان ها 56
- 3. سیمای اخلاقی 56
- علم آموزی 56
- ادب 56
- گفتار 57
- اخلاق 57
- بردباری 58
- گذشت 58
- اندیشه 58
- تواضع 59
- توکل 59
- سپاسگزاری 60
- خاموشی 61
- اخلاص 61
- راستی 61
- مروّت 61
- امانت داری 62
- گناه گریزی 62
- هوای نفس 62
- نهی از صفات رذیله 63
- حسابرسی نفس 63
- خوش گمانی 64
- توبه 64
- انسان نمونه 64
- اسراف نکردن 65
- جدال 65
- منع از دشمنی و بدگویی 65
- نیکی 66
- مشورت 67
- نظم 67
- مدیریت زمان 67
- فعالیت اقتصادی 68
- توجه به مشکلات یاران 70
- اشاره 72
- فصل پنجم: خانه و خانواده 72
- خانه آسمانی 73
- 1. خانه 73
- والدین 75
- همسر 77
- فرزند 80
- 2. خویشاوندان 84
- صلهٔ رحم 84
- برادر 84
- مهمان و مهمانی 86
- فصل ششم: جامعه 88
- اشاره 88
- معین کردن مبلغ 89
- انس با کارگر 89
- 1. خدمتکاران و کارگران 89
- مشورت با کارگر 90
- اشاره 90
- 2. مردم 90
- نظارت همگانی 91
- معاشرت 92
- مهرورزی 92
- ولایتعهدی با اجبار و تهدید 92
- 3. ولایتعهدی 92
- ولایتعهدی؛ به صورت مشروط 93
- چرایی پذیرش 93
- اشاره 94
- فصل هفتم: بهداشت و سلامت 94
- 1. بهداشت دهان و دندان 95
- 2. بهداشت بدن 96
- 4. خوردنی ها 97
- نمک 97
- 3. بهداشت محیط 97
- خرما 97
- نخود 97
- سبزی 98
- سویق 98
- کُندر 98
- کدو 98
- انار 99
- انجیر 99
- باقلا 100
- برنج 100
- کاسنی 100
- نان 100
- سیب 101
- انگور و مویز 101
- زیتون 101
- بِه 102
- چغندر 102
- عدس 102
- خربزه 103
- عسل 103
- گوشت 103
- 5. نوشیدن 104
- 6. نشستن 105
- 7. سفر 105
- 8. بیماری 106
- 9. عیادت 107
- کتابنامه 108
برنج
سرآمد غذاهای دنیا و آخرت را گوشت و برنج می دانست.(1)
بهترین دارو برای درمان شخص مبتلا به سل را نان برنج معرفی می کرد.(2)
باقلا
خوردن باقلا را مایه ی محکم شدن استخوان های ساق و تولید خون تازه در بدن میدانست. (3)
توصیه می کرد باقلا را با پوست بخوریم: « معده را پاک می کند.»(4)
نان
پرهیز میداد از اینکه نان را با کارد ببریم. توصیه میکرد با دست تکه تکه اش کنیم.(5)
برای فهماندن ارزشی نان جو این طور مثال می زد: «برتری نان جو بر نان گندم مانند برتری اهل بیت بر مردم است.»(6)
می فرمود: «خدا در نان جو برکت گذاشته است و هرکس نان جو بخورد، بیماری هایش بهبود می یابد.»(7)
نان جو را غذایی غالب پیامبران میدانست: «خدا روزی پیامبران خود را از نان جو قرار داده است.»(8)
کاسنی
به خوردن کاسنی تشویق کرده و خاطرنشان می کرد: «کاسنی درمان هزار بیماری
1- عزیزالله عطاردی، مسند الامام الرضا، ج 2، ص 347
2- محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج 63، ص 274
3- احمد بن محمد بن خالد برقی، المحاسن، ج2، ص 506
4- حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ص 183
5- محمدبن یعقوب بن اسحاق کلینی رازی، الکافی، ج6، ص 304
6- حسن بن فضل طبرسی، مکرم الاخلاق، ص 154؛ محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج 63، ص 274
7- حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ص 154؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج 63، ص 274
8- حسن بن فضل طبرسی، مکرم الاخلاق، ص 154؛ محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج 63، ص 274