- پیشگفتار 1
- در آمد 3
- اشاره 4
- فصل نخست: پرتویی از آفتاب 4
- 2. پدر 5
- 1. تولد 5
- 4. همسر 6
- 5. فرزند 6
- 3. مادر 6
- 6. امامت 7
- 8. زیارت 8
- 7. شهادت 8
- اشاره 10
- فصل دوم: ارتباط با خدا 10
- 1. خدا باوری 11
- اراده ی خدا 11
- علم خدا 11
- وجود خدا 11
- یگانگی خدا 12
- شرک به خدا 12
- 2. انس با خدا 13
- ایمان پذیری 13
- بندگی خدا 14
- خدا اندیشی 14
- نماز گزاری 15
- شب زنده داری 21
- روزه داری 22
- حج 23
- دعاها وذکرها 23
- آیه الکرسی 25
- قرآن 25
- معاد اندیشی 28
- فصل سوم: حجت خدا 30
- اشاره 30
- 1. نیاز به امام 31
- 3. اهل بیت علیهم اسلام 32
- 2. اطاعت از اولی الأمر 32
- 4. امیرمؤمنان 33
- غدیر 34
- 5. عاشورای حسینی 36
- 6. مهدویت 37
- 7. زیارت 39
- فصل چهارم: خویشتن 42
- اشاره 42
- چهره 43
- 1. سیمای ظاهری 43
- هیبت و وقار 44
- آراستگی 44
- قامت 44
- پوشاک 48
- خوابیدن 49
- خندیدن 50
- خوردن 50
- عالم آل محمد 53
- 2. سیمای علمی 53
- پاسخ گویی 54
- گسترش علوم 55
- گستره شاگردان 55
- ادب 56
- 3. سیمای اخلاقی 56
- آگاهی به همۀ زبان ها 56
- علم آموزی 56
- اخلاق 57
- گفتار 57
- گذشت 58
- بردباری 58
- اندیشه 58
- تواضع 59
- توکل 59
- سپاسگزاری 60
- خاموشی 61
- اخلاص 61
- راستی 61
- مروّت 61
- امانت داری 62
- هوای نفس 62
- گناه گریزی 62
- نهی از صفات رذیله 63
- حسابرسی نفس 63
- توبه 64
- انسان نمونه 64
- خوش گمانی 64
- اسراف نکردن 65
- منع از دشمنی و بدگویی 65
- جدال 65
- نیکی 66
- نظم 67
- مشورت 67
- مدیریت زمان 67
- فعالیت اقتصادی 68
- توجه به مشکلات یاران 70
- فصل پنجم: خانه و خانواده 72
- اشاره 72
- 1. خانه 73
- خانه آسمانی 73
- والدین 75
- همسر 77
- فرزند 80
- برادر 84
- صلهٔ رحم 84
- 2. خویشاوندان 84
- مهمان و مهمانی 86
- فصل ششم: جامعه 88
- اشاره 88
- انس با کارگر 89
- معین کردن مبلغ 89
- 1. خدمتکاران و کارگران 89
- 2. مردم 90
- اشاره 90
- مشورت با کارگر 90
- نظارت همگانی 91
- مهرورزی 92
- 3. ولایتعهدی 92
- ولایتعهدی با اجبار و تهدید 92
- معاشرت 92
- چرایی پذیرش 93
- ولایتعهدی؛ به صورت مشروط 93
- اشاره 94
- فصل هفتم: بهداشت و سلامت 94
- 1. بهداشت دهان و دندان 95
- 2. بهداشت بدن 96
- 3. بهداشت محیط 97
- نمک 97
- نخود 97
- 4. خوردنی ها 97
- خرما 97
- سویق 98
- سبزی 98
- کُندر 98
- کدو 98
- انار 99
- انجیر 99
- باقلا 100
- نان 100
- برنج 100
- کاسنی 100
- زیتون 101
- انگور و مویز 101
- سیب 101
- چغندر 102
- بِه 102
- عدس 102
- گوشت 103
- خربزه 103
- عسل 103
- 5. نوشیدن 104
- 6. نشستن 105
- 7. سفر 105
- 8. بیماری 106
- 9. عیادت 107
- کتابنامه 108
خربزه
از خوردن خربزه به صورت ناشتا نهی می کرد و آن را مایه فلج شدن اندام میدانست.(1)
عسل
عسل را درمان هر دردی معرفی می کرد: «خوردن یک قاشق عسل در ناشتا، بلغم را پایان میدهد، صفرا را فرومی نشاند، مانع از سودا می شود و ذهن را صفا می بخشد. اگر هم همراه با کندر بخورد، حافظه اش قوی می شود.»(2)
راهکارش برای پیشگیری از سرماخوردگی در زمستان این بود که هر روز سه لقمه عسل با موم بخوریم.(3)
گوشت
با الگوگیری از محمد مصطفی این گوشت را بهترین غذای دنیا و آخرت میدانست.(4)
می فرمود: «هرکس چهل روز گوشت نخورد، اخلاقش تغییر می کند و لاغر می شود.»(5)
گوشت نپخته را سبب ایجاد کرم در شکم میدانست؛ از این رو از خوردنش نهی می کرد.(6)
به نظرش، گوشت گوسفند نر خوشمزه تر بود. می گفت: «اگر خدا گوشتی خوشطعم تر ز گوشت گوسفند نر خلق می کرد، آن را فدای اسماعیل می کرد.»(7)
بر رعایت آداب اسلامی در ذبح حیوانات تأکید می کرد. دلیل حرمت گوشت حیوانی را که با نام غیرخدا ذبح شده است، این چنین تشریح می کرد: «خدا بر مخلوقاتش واجب کرده است به وجود او اقرار کنند و فقط اسم او را ببرند. دیگر اینکه نباید آنچه واسطهٔ تقرب به خداست، برابر باشد با آنچه برای عبادت و پرستش شیطان ها و بت هاست؛ زیرا
1- حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ص 384
2- منسوب به علی بن موسی الرضا، فقه الرضا، ص 346
3- منسوب به علی بن موسی الرضا، طب الرضا، به ترجمهٔ نصیرالدین امیرصادقی، ص 37 و 264
4- عزیزالله عطاردی، مسند الامام الرضا، ج 2، ص 327
5- محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج 63، ص 67
6- منسوب به علی بن موسی الرضا، طب الرضا، به ترجمهٔ نصیرالدین امیرصادقی، ص 35
7- عزیزالله عطاردی، مسند الامام الرضا، ج 2، ص 323